غزل

حزین لاهیجی

۱۲۴۴ شعر

غزل ۱۲۴۴
قصیده ۵۰
قطعه ۵۵
مثنوی ۱۴۱
رباعی ۲۶۶
ترکیب‌بند ۱
مستزاد ۱

شمارهٔ ۱ای نام تو زینت زبان‌هاغزلیات
شمارهٔ ۲مرا آزاد می‌سازد ز دام دل تپیدن‌هاغزلیات
شمارهٔ ۳باشد رگ هر برگ چمن، دام هوس‌هاغزلیات
شمارهٔ ۴سخن صریح سراییم، عشق پنهان راغزلیات
شمارهٔ ۵چشم تو برانگیخت ز دل ذوق کهن راغزلیات
شمارهٔ ۶درعشق شد به رنگ دگر روزگار ماغزلیات
شمارهٔ ۷می چون سبو کشید، لب می پرست ماغزلیات
شمارهٔ ۸گوشی نشنیده ست صفیر از قفس ماغزلیات
شمارهٔ ۹خواهم درین گلستان، دستوری صبا راغزلیات
شمارهٔ ۱۰از رفتن دل نیست خبر اهل وفا راغزلیات
شمارهٔ ۱۱بنگر به رشحهٔ قلمم سلسبیل راغزلیات
شمارهٔ ۱۲دایم وصیّت این است، از ما معاشران راغزلیات
شمارهٔ ۱۳شق کرده ایم پردهٔ پندار خویش راغزلیات
شمارهٔ ۱۴به خون خلق دادی دست تیغ سرگرانت راغزلیات
شمارهٔ ۱۵عشقت آمیخت به دل درد فراوانی راغزلیات
شمارهٔ ۱۶تا عشق تو دلرباست ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۷شتابان از جهان چون برق رفتن خوش بود ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۸رخصت آشتی مده، غمزهٔ غم زدای راغزلیات
شمارهٔ ۱۹نهفته ام به خموشی خیال روی تو راغزلیات
شمارهٔ ۲۰خوشا روزی که صحرای جدایی طی شود ما راغزلیات
شمارهٔ ۲۱نمی فتد به دل، از محشر اضطراب مراغزلیات
شمارهٔ ۲۲ز عشق، شور جنون شد، یک از هزار مراغزلیات
شمارهٔ ۲۳تا فکند از نظرآن سروسرافراز مراغزلیات
شمارهٔ ۲۴پسند بت نکند برهمن سپاس مراغزلیات
شمارهٔ ۲۵جان و دل غفلت زده باری شده ما راغزلیات
شمارهٔ ۲۶بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما راغزلیات
شمارهٔ ۲۷داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ماغزلیات
شمارهٔ ۲۸افسر شاهی ما، بی سر و سامانی ماغزلیات
شمارهٔ ۲۹گیرد شرار عبرت، از بی بقایی ماغزلیات
شمارهٔ ۳۰ای شور خیالت، نمک زخم جگرهاغزلیات
شمارهٔ ۳۱از چاره عاجزم مژه اشکبار راغزلیات
شمارهٔ ۳۲حلاوت در مذاقم نیست آب زندگانی راغزلیات
شمارهٔ ۳۳ز لوح سینه ستردیم، علم فتوا راغزلیات
شمارهٔ ۳۴همسر بوالهوس مدان، عاشق پاکباز راغزلیات
شمارهٔ ۳۵فریاد ناله، گر نخراشد درون ماغزلیات
شمارهٔ ۳۶از خار جفای بت پیمان شکن ماغزلیات
شمارهٔ ۳۷برق بگریخت نفس سوخته، از کشور ماغزلیات
شمارهٔ ۳۸به هند، گشته زمین گیر، ناتوانی ماغزلیات
شمارهٔ ۳۹دهقان نبرد حاصلی از بوم و بر ماغزلیات
شمارهٔ ۴۰زان لب شکّرفشان شوری به جان داریم ماغزلیات
شمارهٔ ۴۱هرگز نرسد رشحهٔ کامی به لب ماغزلیات
شمارهٔ ۴۲بر فرازد چو علم، آه سحرگاهی ماغزلیات
شمارهٔ ۴۳شور دل‌ها بود ترانهٔ ماغزلیات
شمارهٔ ۴۴طی می شود از مصرع آهی گلهٔ ماغزلیات
شمارهٔ ۴۵چند به غمزه خون کنی خاطر ناشکیب راغزلیات
شمارهٔ ۴۶تا شفقی کرده ای رخ نمکین راغزلیات
شمارهٔ ۴۷گل داغی ز عشق او، بیاراید جهانی راغزلیات
شمارهٔ ۴۸چراغان کرده ام از داغ دل، ویرانهٔ خود راغزلیات
شمارهٔ ۴۹بیابان مرگ حسرت کرده ای مشت غبارم راغزلیات
شمارهٔ ۵۰سواد هند، خاطرخواه باشد بی کمالان راغزلیات
شمارهٔ ۵۱خداوندا تسلی کن، دل امّیدواران راغزلیات
شمارهٔ ۵۲بلا شد گوشهٔ چشم ترحم بی‌گناهان راغزلیات
شمارهٔ ۵۳مشکل افتاد عجب کار من حیران راغزلیات
شمارهٔ ۵۴گر در رَهِ عشق تو به کار است دل ماغزلیات
شمارهٔ ۵۵از ساده رخان در تب و تاب است دل ماغزلیات
شمارهٔ ۵۶ای سلسلهٔ زلف تو بر پای دل ماغزلیات
شمارهٔ ۵۷زد حلقه عشق، بر در دولتسرای ماغزلیات
شمارهٔ ۵۸از فیض ریزش مژه، تر شد دماغ ماغزلیات
شمارهٔ ۵۹کشم آهی ز دل کامشب برد از دیده خوابش راغزلیات
شمارهٔ ۶۰بیا مستانه چاک پیرهن پیش صبا بگشاغزلیات
شمارهٔ ۶۱درین دریای بی پایان، درین طوفان شورافزاغزلیات
شمارهٔ ۶۲زهی از خار خارت شعله در جان، گلستان‌ها راغزلیات
شمارهٔ ۶۳صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان راغزلیات
شمارهٔ ۶۴گران افتاده لنگر، کوه درد سینه فرسا راغزلیات
شمارهٔ ۶۵مپسند تشنه لب، دل اندوه پیشه راغزلیات
شمارهٔ ۶۶لازم بود مکان طربناک، شیشه راغزلیات
شمارهٔ ۶۷سخن از من کشیدی، شعله ورکردی جهانی راغزلیات
شمارهٔ ۶۸تا سرمه کشد چشم ملامتگر ما راغزلیات
شمارهٔ ۶۹چو لاله با چمن حسن و عشق، خوست مراغزلیات
شمارهٔ ۷۰وفاپیشگان، دوستداران خدا راغزلیات
شمارهٔ ۷۱از نالهٔ عاشق چه خبر بوالهوسی راغزلیات
شمارهٔ ۷۲ز داغ عشق چون خورشید، دارم چتر شاهی راغزلیات
شمارهٔ ۷۳گناهی نیست عالم سوزی آن آتشین رو راغزلیات
شمارهٔ ۷۴ساقی قدحی در ده، از خود بستان ما راغزلیات
شمارهٔ ۷۵آموخت چو اشکم روش ره سپری راغزلیات
شمارهٔ ۷۶ستم، از ملک دل بیرون کند فرمانروایان راغزلیات
شمارهٔ ۷۷محبّت خون گرمی بخشد این گلبن مثالان راغزلیات
شمارهٔ ۷۸دل دریا گهر، سرمایه بخشید ابر مژگان راغزلیات
شمارهٔ ۷۹دیدم صنمی، های صلا، کعبه‌نشین‌هاغزلیات
شمارهٔ ۸۰داغند، ز رخسار تو ای رشک چمن‌هاغزلیات
شمارهٔ ۸۱رنگینی دکّان شود آن چشم سیه راغزلیات
شمارهٔ ۸۲نوشیده چمن دردی جام طربش راغزلیات
شمارهٔ ۸۳به آب از آتش می داده ام خاک مصلّا راغزلیات
شمارهٔ ۸۴در بغل آرزو کند، تیغ تو تندخوی راغزلیات
شمارهٔ ۸۵نگارین جلوهٔ من، تا به کی هر جا نهی پا را؟غزلیات
شمارهٔ ۸۶ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان راغزلیات
شمارهٔ ۸۷گذشته است ز گردون لوای رفعت ماغزلیات
شمارهٔ ۸۸به سر گسترده دارد ظلّ عالی، خیل نازش راغزلیات
شمارهٔ ۸۹نبرد جلوهٔ گل جانب گلزار مراغزلیات
شمارهٔ ۹۰سفید کرد غمت دیده های تار مراغزلیات
شمارهٔ ۹۱خامه فروهشته بود، آیت تنزیل راغزلیات
شمارهٔ ۹۲بس که چون صبح زند دم ز صفا سینه ماغزلیات
شمارهٔ ۹۳به گلشن غنچه، یاد از نوشخندان می دهد ما راغزلیات
شمارهٔ ۹۴هنوز آغاز رعنایی ست عشق سرکش ما راغزلیات
شمارهٔ ۹۵ز مژگان ساختم گلگون، چنان روی بیابان راغزلیات
شمارهٔ ۹۶چه گیرایی ست یارب جلوه گیسوکمندان را؟غزلیات
شمارهٔ ۹۷به فردا وعده داد امروز جان ناشکیبا راغزلیات
شمارهٔ ۹۸تراوشهای موج خون، کند غمخواری ما راغزلیات
شمارهٔ ۹۹عنان ریز است از هرسو، سپاه عشق بر دل‌هاغزلیات
شمارهٔ ۱۰۰افتاده دو عالم ز نظر، دیدهٔ ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۱چون گرد باد حیرت، از خود رهاند ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۲ساقی دوباره پر کن، از باده گوی ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۳درین فکرم، که تعلیم جبین سازم سجودش راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۴در کوچهٔ آن زلف مده راه صبا راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۵اگر بیند ز قدّت مصرع برجسته مضمون راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۶اگر زردشت، دیدی یک نظر برق عتابش راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۷رهی ندارم بغیرکویت، الیک رجعی، لدیک زلفاغزلیات
شمارهٔ ۱۰۸چه حسن است این که مجنون می کند عقل فسونگر را؟غزلیات
شمارهٔ ۱۰۹مکش چون دورگردون بر رخم داغ جدایی راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۰نگاه ناز او فهمید، راز سینه جوشی راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۱سر خط تعلیم شد، شیوه استاد راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۲تو اگر به شعله شویی خط سرنوشت، ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۳به آب خضر مفروش آبروی پارسایی راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۴آتش زده آن لعل قبا، خانه زین راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۵گلرنگ اگر خواهی، این چهره زرین راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۶شایدکه دهد آگهی از بوی تو ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۷در دل تنگ بود جلوهٔ جانان ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۸مزار فیض بخش ماست گلگشت چمن ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۹پخته به حکمتی کنم، بادهٔ نارسای راغزلیات
شمارهٔ ۱۲۰شنیدم در قفس از شاخساران شور بلبل راغزلیات
شمارهٔ ۱۲۱شوری به سر افتاده، رسوای محبت راغزلیات
شمارهٔ ۱۲۲شهیدان تو را ای نونهال سرگرانی‌هاغزلیات
شمارهٔ ۱۲۳پس از ما تیره‌روزان روزگاری می‌شود پیداغزلیات
شمارهٔ ۱۲۴مکن دشوار از تن پروری آزادی جان راغزلیات
شمارهٔ ۱۲۵در فتح باب میکده باشد گشاد ماغزلیات
شمارهٔ ۱۲۶نخواهد برد از ما صرف‌های خصم عنید ماغزلیات
شمارهٔ ۱۲۷جنون را کارها باقی ست با مشت غبار ماغزلیات
شمارهٔ ۱۳۲نیست هوای بوستان، کنج قفس خزیده راغزلیات
شمارهٔ ۱۳۳از زلف تو داریم پریشانی خود راغزلیات
شمارهٔ ۱۳۴فکندم چاک‌ها در جیب جان بی‌تابی خود راغزلیات
شمارهٔ ۱۳۵ز خورشید قیامت گر کنم بالین سر خود راغزلیات
شمارهٔ ۱۳۶نمی‌گوید کسی امروز چرخ بی‌مروت راغزلیات
شمارهٔ ۱۳۷ز بیگانه پرداخت بوم و برم راغزلیات
شمارهٔ ۱۴۱تمنا چون نسوزد در ضمیر من؟ که می باشدغزلیات
شمارهٔ ۱۴۲هلاک جلوه ام قد قیامت دستگاهان راغزلیات
شمارهٔ ۱۴۳کشم خط از سواد خامه زلف عنبرافشان راغزلیات
شمارهٔ ۱۴۴ای جنت نقد از رخ زیبای تو ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۴۸دیده ها واله نظارهٔ مژگان خوشی ستغزلیات
شمارهٔ ۱۴۹سنگ و سفال میکده گوهر کند شرابغزلیات
شمارهٔ ۱۵۰عاشق مهجور، وصل دلستان بیند به خوابغزلیات
شمارهٔ ۱۵۱کامم چشید هر چه نگاهش عتاب داشتغزلیات
شمارهٔ ۱۵۲از سوز ناله ام، دل جانان خبر نداشتغزلیات
شمارهٔ ۱۵۶فتنهٔ روز جزا در قدم جلوهٔ اوستغزلیات
شمارهٔ ۱۵۷ساقی از ورع کیشان، مطرب از خموشان استغزلیات
شمارهٔ ۱۵۸در مجلس ما خون دل است اینکه به جام استغزلیات
شمارهٔ ۱۵۹تا تشنه به خون، نرگس مستانه ی یار استغزلیات
شمارهٔ ۱۶۰حرف غم عشق از لب خندان که جسته ست؟غزلیات
شمارهٔ ۱۶۱دمیدن از سمنش مشک ناب نزدیک استغزلیات
شمارهٔ ۱۶۲عهد پیرانه سری، عشق جوان افتاده ستغزلیات
شمارهٔ ۱۶۳در پی دلشدگان غمزه ی طنازی هستغزلیات
شمارهٔ ۱۶۴دارد سر ما شورش سودایی اگر هستغزلیات
شمارهٔ ۱۶۵آوازه ام از رتبه گفتار بلند استغزلیات
شمارهٔ ۱۶۶از بس که تو را خوی، به عشاق گران استغزلیات
شمارهٔ ۱۶۷به باغ راه خزان و بهار نتوان بستغزلیات
شمارهٔ ۱۶۸بر سر خود دهدم جا، خم پاکیزه سرشتغزلیات
شمارهٔ ۱۶۹آب حیات در رقم مشک فام ماستغزلیات
شمارهٔ ۱۷۰هزار رنگ گل داغ در کنار من استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۱چه دولتی است که دردت نصیب جان من است!غزلیات
شمارهٔ ۱۷۲لعلت حیات بخش دل و جان عاشق استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۳از شرم، زبانم به گلستان تو بسته ستغزلیات
شمارهٔ ۱۷۴یاری که غمی می برد از یاد، شراب استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۵به گرد عارض او خط عنبرین پیداستغزلیات
شمارهٔ ۱۷۶عالم تمام از رخ جانانه روشن استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۷احساس مبدل شد و محسوس همان استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۸صبح را لمعهٔ نور از ید بیضای دل استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۹ای وقف شهیدان تو صحرای قیامتغزلیات
شمارهٔ ۱۸۰تلقین حجت از لب جانانم آرزوستغزلیات
شمارهٔ ۱۸۱زان پیشتر که باده به پیمانه آشناستغزلیات
شمارهٔ ۱۸۲دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفتغزلیات
شمارهٔ ۱۸۳قدح تا گرفتم بهاری به سر رفتغزلیات
شمارهٔ ۱۸۴تیغت به سرم خمار نگذاشتغزلیات
شمارهٔ ۱۸۵نه تنها گل گریبان چاک بازار است از دستتغزلیات
شمارهٔ ۱۸۶پیغام غنچه با دم مشکل گشای کیست؟غزلیات
شمارهٔ ۱۸۷یا رب این غنچه دهن مست ز میخانهٔ کیست؟غزلیات
شمارهٔ ۱۸۸گرمی مهر، به ویرانه و آباد یکی ستغزلیات
شمارهٔ ۱۸۹حق را بطلب مسجد و میخانه کدام است؟غزلیات
شمارهٔ ۱۹۰شمع سان با تو شبم رفت و تمنا مانده ستغزلیات
شمارهٔ ۱۹۱به تن ز بادهٔ عشق تو رنگ و بو کافی ستغزلیات
شمارهٔ ۱۹۲زان شراری که نهان در دل خارا می سوختغزلیات
شمارهٔ ۱۹۳فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوختغزلیات
شمارهٔ ۱۹۴نگاه گوشهٔ آن چشم میگسارم سوختغزلیات
شمارهٔ ۱۹۵آمد آن شمع شبی بر سر و، سامانم سوختغزلیات
شمارهٔ ۱۹۶اشکم نمک به یاد لبت در ایاغ ریختغزلیات
شمارهٔ ۱۹۷در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریختغزلیات
شمارهٔ ۱۹۸مجنون مرا شور تو بی پا و سر انداختغزلیات
شمارهٔ ۱۹۹هر زهر که چشمت به ایاغ دل ما ریختغزلیات
شمارهٔ ۲۰۰زانرو که زد به بلبل پرشور، پشت دستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۱از داغ او سرم به گریبان آتش استغزلیات
شمارهٔ ۲۰۲کام، آشنا به ماحضر روزگار نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۳بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۴در خاطر خدنگ قضا هر نهان که هستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۵خورشید و ماه آینهٔ حسن یار نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۶لب از خون تر کنم گر ساغری نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۷تا دل از خود نرود، حال پریشانی هستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۸دل گواه است که در پرده دلارایی هستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۹درین زمانه نه یاری نه غمگساری هستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۰دل خوردن عشاق تو کار دگران نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۱عاشق حریف حملهٔ شیر دلیر نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۲در راه محبت، سر اگر شد قدمی هستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۳نخلم از گریه در آب است و ثمر پیدا نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۴چشم صاحب نظران در پی دنیاست که نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۵با مستی غمت به شراب احتیاج نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۶می عشق است که عالم همه میخانهٔ اوستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۷دل در حریم وصل تو، پا را نگه نداشتغزلیات
شمارهٔ ۲۱۸گرتو را روی زمین خواهش ماوای خوشی ستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۹ای تازه به دیدار تو ایمان خراباتغزلیات
شمارهٔ ۲۲۰ای یوسف مصر از تو گرفتار محبتغزلیات
شمارهٔ ۲۲۱بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفتغزلیات
شمارهٔ ۲۲۲ز لنگر دل دیوانه، عشق بند گسستغزلیات
شمارهٔ ۲۲۳در طینتم از بس که رگ و ریشه، وفا داشتغزلیات
شمارهٔ ۲۲۴صد جان به حسرت سوختی، آهی ز جایی برنخاستغزلیات
شمارهٔ ۲۲۵دور از در تو روضه ی رضوان به ما نساختغزلیات
شمارهٔ ۲۲۶گل خزان زده ام، زندگی ملال من استغزلیات
شمارهٔ ۲۲۷گرچه پیمانه ی می مشرق نور دگر استغزلیات
شمارهٔ ۲۲۸مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح استغزلیات
شمارهٔ ۲۲۹رخسار تو را تازگی از چشم تر کیست؟غزلیات
شمارهٔ ۲۳۰برخاست دل ز سینه و پیکان فرو نشستغزلیات
شمارهٔ ۲۳۱ما را تن ضعیف به زندان عالم استغزلیات
شمارهٔ ۲۳۲حیرانی من محرم آن روی چو ماه استغزلیات
شمارهٔ ۲۳۳در کوی تو نقش قدمم، حالتم این استغزلیات
شمارهٔ ۲۳۴از آن، سرم به هوای تو مایل افتاده ستغزلیات
شمارهٔ ۲۳۵روزی که حجت از خلق، خواهند در قیامتغزلیات
شمارهٔ ۲۳۶زاهد از ساغر شراب گریختغزلیات
شمارهٔ ۲۳۷کون و مکان به زیر نگین قناعت استغزلیات
شمارهٔ ۲۳۸لطف و قهرت به من سوخته جان هر دو یکی ستغزلیات
شمارهٔ ۲۳۹هیچ معلوم نشد، دیده تماشایی کیست؟غزلیات
شمارهٔ ۲۴۰مژگان سرکشت، رگ جان ها گرفته استغزلیات
شمارهٔ ۲۴۱تو را چه غم که به درد تو مبتلایی هست؟غزلیات
شمارهٔ ۲۴۲از کوی تو تا کلبه ی ما فاصله ای نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۴۳اشک چشم من و شراب یکیستغزلیات
شمارهٔ ۲۴۴چون صبح به بر، دیدهٔ من پیرهنی داشتغزلیات
شمارهٔ ۲۴۵یک دل به دیاری که وفا صاحب تاج استغزلیات
شمارهٔ ۲۴۶کی دیده تنها چو دل آغشته به خون است؟غزلیات
شمارهٔ ۲۴۷بتی دارم که دل دیوانهٔ اوستغزلیات
شمارهٔ ۲۴۸گنجی ست راز عشق، که دل ها خراب اوستغزلیات
شمارهٔ ۲۴۹گل داغ است که صحرای دلم خرّم ازوستغزلیات
شمارهٔ ۲۵۰اسرار تو با زاهد و ملّا نتوان گفتغزلیات
شمارهٔ ۲۵۱تا شمع من ز دیدهٔ شب زنده دار رفتغزلیات
شمارهٔ ۲۵۲در شب شیب، گرانتر شده خوابی که مراستغزلیات
شمارهٔ ۲۵۳می به بزم ما امشب، از رمیده هوشان استغزلیات
شمارهٔ ۲۵۴دل در هوس نرگس مستانه اسیر استغزلیات
شمارهٔ ۲۵۵تا شمع دل، افروخته بزم حضور استغزلیات
شمارهٔ ۲۵۶برهمن مذهبان زنار بندانند از مویتغزلیات
شمارهٔ ۲۵۷الهی به قربان سرگشتگانتغزلیات
شمارهٔ ۲۵۸عشق است به دل شور بیابان قیامتغزلیات
شمارهٔ ۲۵۹هر زخم که از ناوک آن تازه نهال استغزلیات
شمارهٔ ۲۶۰آزادی ما از غم کونین کران داشتغزلیات
شمارهٔ ۲۶۱رسوا شدهٔ عشق تو را چاره نکو نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۶۲گل بی تو مرا به دیده خار استغزلیات
شمارهٔ ۲۶۳فرسوده ز نعمت شده دندان به دهانتغزلیات
شمارهٔ ۲۶۴بی کس تر ازین عاشق دل خسته کسی نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۶۵برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات استغزلیات
شمارهٔ ۲۶۶بار ستم یار، گران است و گران نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۶۷عشق اگر یار شود، سود و زیان این همه نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۶۸به گل ترانهٔ مرغان بی نوا عبث استغزلیات
شمارهٔ ۲۶۹داغی که ز شورابهٔ اشکم نمکین استغزلیات
شمارهٔ ۲۷۰تا نقش خط آن آینه رخسار کشیده ستغزلیات
شمارهٔ ۲۷۱غبار کلفت ایام، آشنا نگذاشتغزلیات
شمارهٔ ۲۷۲کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشتغزلیات
شمارهٔ ۲۷۳خوش آنکه، دلم در شکن زلف تو جا داشتغزلیات
شمارهٔ ۲۷۴نسرین به چمن برندمد گر بدن این استغزلیات
شمارهٔ ۲۷۵تو را نمودم و گفتم به دل، که یار این استغزلیات
شمارهٔ ۲۷۶تن سختی کشم نزار دل استغزلیات
شمارهٔ ۲۷۷خورشید به حسن یار من نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۷۸هر چه بستیم و گشودیم عبثغزلیات
شمارهٔ ۲۷۹با رنگ لعلی تو، به صهبا چه احتیاج؟غزلیات
شمارهٔ ۲۸۰ای در نظر ناز تو، سلطان و گدا هیچغزلیات
شمارهٔ ۲۸۱نبود خطری در ره بی پا و سران هیچغزلیات
شمارهٔ ۲۸۲ماییم و همین آرزوی یار و دگر هیچغزلیات
شمارهٔ ۲۸۳صور قیامت دمید، نالهء مرغان صبحغزلیات
شمارهٔ ۲۸۴ای نگاه تو پی غارت دلها گستاخغزلیات
شمارهٔ ۲۸۵آسان نه به پیمانهٔ سرشار شود سرخغزلیات
شمارهٔ ۲۸۶بهل آهنگ سلطانی درین کاخغزلیات
شمارهٔ ۲۸۷زان شمع گلعذاران، هرجا سخن برآیدغزلیات
شمارهٔ ۲۸۸اشکم از دیده به دنبال کسی می‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۸۹چون نخل تو از ناز گرانبار برآیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۰دمی که حرف وداعت به گوش می‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۱به آیینی که ترسازاده از بتخانه می‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۲طرب ای دل که یار می آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۳صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۴سیه‌چشمی دلم را از پی تسخیر می‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۵از مزرع آمال چه امّید برآیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۶به خاطر چون خیال لعل آن رنگین عتاب آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۷سحر ز هاتف میخانه ام سروش آمدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۸شب زلف تو در خیالم آمدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۹یک ره به سر تربتم از ناز نیامدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۰شبی ز هجر تو ما را به سر نمی‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۱عشق سرکش، به فغان، زین دل ناشاد آمدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۲کند بر تخت عزت جا، چو از تن جان برون آیدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۳نقاب از چهره بگشا تا ز غربت جان برون آیدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۴از ناز نقش پایت، بر خاک مشکل آیدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۵غرور ناز با کوه تحمّل برنمی‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۶تاکی ز جوی هر مژه ام اشک و خون رودغزلیات
شمارهٔ ۳۰۷ای وای بر اسیری، کز یاد رفته باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۸نالم به اثر گر غم او یار نباشدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۹خوش آنکه دلم آینه سیمای تو باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۰دل هر قطره‌ای دریای اسرار تو می‌باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۱ز خاموشی دلم را پاس الفت مدعا باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۲مرا آزادگی شیرازهٔ آمال می باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۳گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟غزلیات
شمارهٔ ۳۱۴خوش آن عاشق که شیدای تو باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۵از غم، دل حیران چه خبر داشته باشد؟غزلیات
شمارهٔ ۳۱۶جانان ز من آیا خبری داشته باشد؟غزلیات
شمارهٔ ۳۱۷دل آزاده، باخدا باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۸خورشید، درین کلبه شب افروز نباشدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۹ضمیر جمع روشن، بی صفا هرگز نمی باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۰نشان وحشی من در دل بی کینه پیدا شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۱فروزان چهره چون شمع آمدی، دلها تسلّی شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۲ای سیل مرگ، بی تو دل تشنه آب شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۳سر رشته صبری که ز دل رفت و نهان شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۴از سبزه سبز، پشت لب جویبار شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۵درکارگاه غیب چو طرح لباس شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۶افزود خواب غفلت جاهل چو پیر شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۷پری گر وا کنم، پروانهٔ شمع تو خواهم شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۸فقرم کجا ز جلوهٔ دنیا زبون شود؟غزلیات
شمارهٔ ۳۲۹جگر تشنه ام از لعل تو سیراب شودغزلیات
شمارهٔ ۳۳۰خجل در برم، عقل نادان نشیندغزلیات
شمارهٔ ۳۳۱بفشه چون ز بناگوش یار برخیزدغزلیات
شمارهٔ ۳۳۲فروزان کن ز رخ، کاشانهای چندغزلیات
شمارهٔ ۳۳۳خوشا شمعی که سر تا پا بسوزدغزلیات
شمارهٔ ۳۳۴نگاه گرم، چو رخسار آتشین تو بوسدغزلیات
شمارهٔ ۳۳۵روی تو به خورشید فلک نور فروشدغزلیات
شمارهٔ ۳۳۶در دیدهٔ من غیر رخ یار نگنجدغزلیات
شمارهٔ ۳۳۷نخست از عاشقان بی جرمی آن نامهربان رنجدغزلیات
شمارهٔ ۳۳۸قاصدی کو که پیامی برِ دل‌دار برد؟غزلیات
شمارهٔ ۳۳۹با تیغ‌بازی مژه‌ات جان که می‌برد؟غزلیات
شمارهٔ ۳۴۰در صیدگاه ناز تو بسمل به خون تپدغزلیات
شمارهٔ ۳۴۱دمی که از رخ ساقی خوی حجاب چکدغزلیات
شمارهٔ ۳۴۲بوی زلفی به گریبان صبا ریخته اندغزلیات
شمارهٔ ۳۴۳چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزدغزلیات
شمارهٔ ۳۴۴مبادا رو کسی زان قبلهٔ ابرو بگرداندغزلیات
شمارهٔ ۳۴۵درکشوری که مهر و وفا می فروختندغزلیات
شمارهٔ ۳۴۶شلایین نرگسش مست شراب آلوده را ماندغزلیات
شمارهٔ ۳۴۷کوته نظران زلف سیه کار ندانندغزلیات
شمارهٔ ۳۴۸خوبان به ره مهر و وفا پا نگذارندغزلیات
شمارهٔ ۳۴۹حریف عیش جهان بی دماغ می ماندغزلیات
شمارهٔ ۳۵۰رخ تو رونق صبح بهار می شکندغزلیات
شمارهٔ ۳۵۱شوریده دلی دارم، دیوانه چنین بایدغزلیات
شمارهٔ ۳۵۲دلم که شاهد امّید، در کنار ندیدغزلیات
شمارهٔ ۳۵۳اهل نظر، از آن در یکتا چه دیده اندغزلیات
شمارهٔ ۳۵۴از دلم برخاست دودی، آسمان آمد پدیدغزلیات
شمارهٔ ۳۵۵جایی که از سپند نگردد فغان بلندغزلیات
شمارهٔ ۳۵۶در دل غم آن لاله عذار است ببینیدغزلیات
شمارهٔ ۳۵۷بهار شد که چمن جام ارغوان گیردغزلیات
شمارهٔ ۳۵۸از ما فلک دون چه به یغما بستاند؟غزلیات
شمارهٔ ۳۵۹خواهم به دل آن نرگس مستانه در افتدغزلیات
شمارهٔ ۳۶۰زهر غم هجر تو به جان کارگر افتادغزلیات
شمارهٔ ۳۶۱بی پا و سر ز قدر و شرف کام می بردغزلیات
شمارهٔ ۳۶۲از پرده چو خواهد، گل رخسار برآردغزلیات
شمارهٔ ۳۶۳کشم چو آه، دل ناتوان بیاسایدغزلیات
شمارهٔ ۳۶۴اگر نسیم نباشد که زلف بگشاید؟غزلیات
شمارهٔ ۳۶۵صباحت کو که گل را بر سرم شور جنون سازد؟غزلیات
شمارهٔ ۳۶۶در این دو هفته که با گل مدار می‌گذردغزلیات
شمارهٔ ۳۶۷گریبان چاکم و جانان مرا دیوانه پنداردغزلیات
شمارهٔ ۳۶۸هوای عشق برونم ز ننگ و نام کشیدغزلیات
شمارهٔ ۳۶۹لب تشنهٔ تیغیم، ز کوثر چه گشاید؟غزلیات
شمارهٔ ۳۷۰ترسم از چشم خوشت غافل نگاهی سر زندغزلیات
شمارهٔ ۳۷۱ساغر نزنم تا بتوان خون جگر زدغزلیات
شمارهٔ ۳۷۲به خاموشی صفیر آشنایی می توانم زدغزلیات
شمارهٔ ۳۷۳گر به شوخی شرری در پر پروانه زدندغزلیات
شمارهٔ ۳۷۴تهمت برق تجلی ست که بر طور زدندغزلیات
شمارهٔ ۳۷۵بیخودان بانگ اناالحق که درین دار زدندغزلیات
شمارهٔ ۳۷۶یاد وصلی که دل از هجر خبردار نبودغزلیات
شمارهٔ ۳۷۷شب که در خلوت اندیشه تمنّای تو بودغزلیات
شمارهٔ ۳۷۸بزم وصل است و غم هجر همان است که بودغزلیات
شمارهٔ ۳۷۹با چرخ سفله، همّت ما در نبرد بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۰محرومی وصال تو دل را نوید بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۱یاد آن زمان که بادهٔ عشرت به کام بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۲طاق میخانهٔ مستان خم ابروی تو بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۳همّت ما مدد پیر و جوان خواهد بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۴امشب که دل در آتش آن گلعذار بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۵در دیده مرا بی تو پریشان نظری بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۶امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۷ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بود؟غزلیات
شمارهٔ ۳۸۸حاشا که دل به درد تو دادن نهان بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۹به قامت شاخ گل را از دمیدن باز می داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۰خوش آنکه ساقی مجلس نقاب برداردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۱آن یار بی حقیقت، پاس وفا نداردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۲به غیر از گریه عاشق در جهان کاری نمی داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۳گلستان محبّت سرو آزادی نمی داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۴به غیر از بزم خاموشی که آوازی نمی داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۵دلِ شاد، رند می آشام داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۶دل بیگانه مشرب با نگاه آشنا داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۷طرب یعقوب من در گوشهٔ بیت الحزن داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۸نیم ز افسردگی عاشق ولی دل یاد او داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۹دل در خم زلف او سودای دگر داردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۰حریفان هر که را دیدیم در دل کلفتی داردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۱مرغ اسیری که زخم خار نداردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۲نکهت زلف تو را شمال نداردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۳دل بی جهت شکایتی از روزگار کردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۴من شعله ام، به پیرهنم هر که خار کردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۵در دل سخت تو هر چند که جا نتوان کردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۶طرّهٔ ناز را دو تا کرد که کرد؟ یار کردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۷بلبل به گلستان سخن از روی تو می کردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۸چند پرسی نگهش با دل افگار چه کردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۹دلم از زمزمه عشق پریشان می‌کردغزلیات
شمارهٔ ۴۱۰از وصل، دل بی سر و پا را که خبر کرد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۱۱بار غم عشق تو مرا پشت دوتا کردغزلیات
شمارهٔ ۴۱۲کف چون تهی‌ست جوهر انسان چه می‌کند؟غزلیات
شمارهٔ ۴۱۳سر زلفی به عالم دام کردندغزلیات
شمارهٔ ۴۱۴اشکم نمک به دامن ناسور می کندغزلیات
شمارهٔ ۴۱۵آنها که خاکِ راهِ تو را توتیا کنندغزلیات
شمارهٔ ۴۱۶لبت به پیرهن تنگ غنچه خار کندغزلیات
شمارهٔ ۴۱۷میگساران چو هوای گل و شمشاد کنیدغزلیات
شمارهٔ ۴۱۸شامی که مست صبح امیدش نمی کنندغزلیات
شمارهٔ ۴۱۹لب لعلت به پیامی دل ما شاد نکردغزلیات
شمارهٔ ۴۲۰شیرین لبان چو بزم می لاله گون کنندغزلیات
شمارهٔ ۴۲۱ساقی بگو چکیدهٔ دل در سبو کنندغزلیات
شمارهٔ ۴۲۲کاش خضری به من بادیه پیما برسدغزلیات
شمارهٔ ۴۲۳نبود عجب که دیده به دیدار می‌رسدغزلیات
شمارهٔ ۴۲۴به کف شاخ ز گل جام رسیدغزلیات
شمارهٔ ۴۲۵خفته بودم به سرم دولت بیدار رسیدغزلیات
شمارهٔ ۴۲۶کار رسوایی ما حیف به پایان نرسیدغزلیات
شمارهٔ ۴۲۷بود آیا که ره مهر و وفا بگشایند؟غزلیات
شمارهٔ ۴۲۸پای بستند و ره سعی نشانم دادندغزلیات
شمارهٔ ۴۲۹عذر این بنده پذیرای دل و هوشش بادغزلیات
شمارهٔ ۴۳۰بیان روشنی چون شمع دارم خصم جان خودغزلیات
شمارهٔ ۴۳۱شور سودای تو در کودکی، استادم بودغزلیات
شمارهٔ ۴۳۲من کشتهٔ زخمی که اجل را خجل آردغزلیات
شمارهٔ ۴۳۳تن دیده اند از من و جانم ندیده اندغزلیات
شمارهٔ ۴۳۴نگه، رنگین‌تر از گل می‌کند رویی که او داردغزلیات
شمارهٔ ۴۳۵خدا در ماتم آسودگی شادم نگه داردغزلیات
شمارهٔ ۴۳۶دل در شکن زلفت، صبح طربی داردغزلیات
شمارهٔ ۴۳۷سرگرم فنا فکر دگر هیچ نداردغزلیات
شمارهٔ ۴۳۸چشمت چرا حریف شرابم نمی کند؟غزلیات
شمارهٔ ۴۳۹صباح وصل به بختم اثر چه خواهدکرد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۴۰مطرب ره مستی زد هشیار نباید شدغزلیات
شمارهٔ ۴۴۱از عشق، تن سوخته جانان گله داردغزلیات
شمارهٔ ۴۴۲به عهد بی وفایان، آشتی رنجیدنی داردغزلیات
شمارهٔ ۴۴۳غم توگونه ی گلنار را کهربا سازدغزلیات
شمارهٔ ۴۴۴به خون هر چند دستی غمرهٔ بیدادگر داردغزلیات
شمارهٔ ۴۴۵عذار ساده اش خط غباری در نظر داردغزلیات
شمارهٔ ۴۴۶دهد ساقی اگر ساغر چنین، مخمور نگذاردغزلیات
شمارهٔ ۴۴۷کجا پاس حجاب از زاهد بی‌پیر می‌آید؟غزلیات
شمارهٔ ۴۴۸نه تاب دوری و نه طاقت دیدار می باشدغزلیات
شمارهٔ ۴۴۹ز چابک دستی دل، در کفم خارا زبون افتدغزلیات
شمارهٔ ۴۵۰ساقی به حریفان خط جامی نفرستادغزلیات
شمارهٔ ۴۵۱دیشب که چشم مست تو خاطر نواز بودغزلیات
شمارهٔ ۴۵۲زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بودغزلیات
شمارهٔ ۴۵۳با خاطر افسرده دلان چند توان بود؟غزلیات
شمارهٔ ۴۵۴خالی دمی ز درد تو این ناتوان نبودغزلیات
شمارهٔ ۴۵۵یاد روزی که تو را میل به اغیار نبودغزلیات
شمارهٔ ۴۵۶بزمی که مست ناز مرا جلوه گاه بودغزلیات
شمارهٔ ۴۵۷مرا مجال سخن، بادهٔ زلال دهدغزلیات
شمارهٔ ۴۵۸دور عذار تو، خط وجود نداردغزلیات
شمارهٔ ۴۵۹خیالش گر چنین در خاطرم جاگیر می‌گرددغزلیات
شمارهٔ ۴۶۰شبی که سروِ تو شمع مزار من گرددغزلیات
شمارهٔ ۴۶۱آماده است تا مژهٔ ما به هم خوردغزلیات
شمارهٔ ۴۶۲تا کی توان ز عمر، فریب سراب خورد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۶۳هرکس به خاک میکده مست و خراب مُردغزلیات
شمارهٔ ۴۶۴جلوه اش دامن نازی به دل ریش کشیدغزلیات
شمارهٔ ۴۶۵چه شد یا رب که ابر نوبهاران برنمی خیزد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۶۶تا سرو را هوای قدت سرفراز کردغزلیات
شمارهٔ ۴۶۷ز آهم بیستون چرخ، آتش تاب می‌گرددغزلیات
شمارهٔ ۴۶۸عشق تو که صد برهمن از کیش برآوردغزلیات
شمارهٔ ۴۶۹عشق آمد و از سینهٔ من دود برآوردغزلیات
شمارهٔ ۴۷۰از حرف سست توبه، لب را گزید بایدغزلیات
شمارهٔ ۴۷۱ز فیض روی تو خط کامیاب می باشدغزلیات
شمارهٔ ۴۷۲ساقی چه شد که آتش موسی ز می کند؟غزلیات
شمارهٔ ۴۷۳اهل قلم فراغت دنیا نمی‌کنندغزلیات
شمارهٔ ۴۷۴گر دل سر شکایت دیرینه واکندغزلیات
شمارهٔ ۴۷۵بهار اسباب شورم را به سامان کرده می آیدغزلیات
شمارهٔ ۴۷۶تابی به سر زلف زد و طرّه به خم دادغزلیات
شمارهٔ ۴۷۷خوشا روزی که تیرت، پی به جان مستمند آردغزلیات
شمارهٔ ۴۷۸بر سر تربتم آن نوگل خندان آریدغزلیات
شمارهٔ ۴۷۹اگر دست مرا ساقی به یک رطل گران گیردغزلیات
شمارهٔ ۴۸۰پیکان تو مشکل که به دل یار توان کردغزلیات
شمارهٔ ۴۸۱کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟غزلیات
شمارهٔ ۴۸۲کی صرفه ز ما خصم سبک سر به دغا برد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۸۳نبود عجب که از دل ما شور شد بلندغزلیات
شمارهٔ ۴۸۴من از دل و دین باختگانم چه توان کرد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۸۵ننگ در عشق و جنون نام مرا عالی کردغزلیات
شمارهٔ ۴۸۶باد صبا فسانهٔ زلف تو ساز کردغزلیات
شمارهٔ ۴۸۷آب و رنگی به چمن فیض گلستان تو دادغزلیات
شمارهٔ ۴۸۸سبزه دور از تو، مغیلان به نظر می آیدغزلیات
شمارهٔ ۴۸۹خرامد یار من مستانه هر راهی دچار آیدغزلیات
شمارهٔ ۴۹۰خوشا دمی که مرا دیده از غبار برآیدغزلیات
شمارهٔ ۴۹۱نسیم حالت آور، پای کوبان، تردماغ آمدغزلیات
شمارهٔ ۴۹۲پیمانه، گرد کلفت صد ساله می بردغزلیات
شمارهٔ ۴۹۳بانگی به حریفان فرو رفته صبا زدغزلیات
شمارهٔ ۴۹۴کدامین آتشین رخسار گرم خودنمایی شد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۹۵به سنگ حادثه خونم چو پایمال شودغزلیات
شمارهٔ ۴۹۶ز نخجیر دلیرم غمزهٔ صیاد می لرزدغزلیات
شمارهٔ ۴۹۷نه هرکه طبل و علم ساخت سروری داندغزلیات
شمارهٔ ۴۹۸زاهد از حلقهٔ ما چون دگران برخیزدغزلیات
شمارهٔ ۴۹۹بهار جلوه چون ره برگلستان تو اندازدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۰شراب اشک تلخم، چاشنی از نقل تر گیردغزلیات
شمارهٔ ۵۰۱معشوق اگر میل وفا داشته باشدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۲سحاب خامه من جز در خوشاب نداردغزلیات
شمارهٔ ۵۰۳از آن بر گرد دنیا چشم عشرت کیش می گرددغزلیات
شمارهٔ ۵۰۴مباحث نظری مرد داد می خواهدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۵دارم از عشق و جنون سلسله جنبانی چندغزلیات
شمارهٔ ۵۰۶زد آتش در دلم چون شمع، دیدار این چنین بایدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۷موج حیات از آن گل رخساره نگسلدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۸در خاره، خدنگ نگهت کار نمایدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۹رهرو وادی عشق، آبله پا می بایدغزلیات
شمارهٔ ۵۱۰عیش ار به دل آبله ناکم گذرانندغزلیات
شمارهٔ ۵۱۱مردان نظر از نرگس فتّان تو یابندغزلیات
شمارهٔ ۵۱۲من چشمم و عالم همه خار است ببینیدغزلیات
شمارهٔ ۵۱۳خمارین نرگسش، می در رگ خمّار نگذاردغزلیات
شمارهٔ ۵۱۴سبک از جا رود، هرکس که با ما یار می‌گرددغزلیات
شمارهٔ ۵۱۵خوش آنکه یار، کله گوشهٔ وفا شکندغزلیات
شمارهٔ ۵۱۶چون شمع ز خود گرم شتابم به دمی چندغزلیات
شمارهٔ ۵۱۷ز مرد کار، دل روزگار می لرزدغزلیات
شمارهٔ ۵۱۸ازین دهشت که هجرانی مبادا در کمین باشدغزلیات
شمارهٔ ۵۱۹تبسم شرمگین ز آن غنچهٔ خودکام می باردغزلیات
شمارهٔ ۵۲۰فسانهٔ شب غم را چراغ می فهمدغزلیات
شمارهٔ ۵۲۱خورشید بندهٔ توست، اقرار می نمایدغزلیات
شمارهٔ ۵۲۲از کارگاه نسبت، هرکس لباس پوشدغزلیات
شمارهٔ ۵۲۳نشد شبی که می خونم از سبو نچکدغزلیات
شمارهٔ ۵۲۴سپهر سفله پرور در شکستم راحتی یابدغزلیات
شمارهٔ ۵۲۵بدآموز وفا کی قدر ناز یار می داند؟غزلیات
شمارهٔ ۵۲۶دستان زن عشرتکده، فریاد نداندغزلیات
شمارهٔ ۵۲۷به سینه چون مژهٔ او سنان بجنباندغزلیات
شمارهٔ ۵۲۸خمش زخوی تو عاشق بود زبانش و لرزدغزلیات
شمارهٔ ۵۲۹از یاد شکّرخنده‌اش، تلخی هجران شد لذیذغزلیات
شمارهٔ ۵۳۰اثر چون نیست در فریاد ما، پاس نفس بهترغزلیات
شمارهٔ ۵۳۱در حضرت شاهان، دل گمراه نگهدارغزلیات
شمارهٔ ۵۳۲برکف، دل سی پارهٔ عشّاق نگهدارغزلیات
شمارهٔ ۵۳۳کام طمع ز لذت دنیا نگاه دارغزلیات
شمارهٔ ۵۳۴ای دل، به ناله از جگر خاره خون برآرغزلیات
شمارهٔ ۵۳۵ای صبا نکته ای از لعل شکربار بیارغزلیات
شمارهٔ ۵۳۶ای دل همه لافی سخن حوصله بگذارغزلیات
شمارهٔ ۵۳۷بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهارغزلیات
شمارهٔ ۵۳۸سبز شد خط لبّ یار، بهار است بهارغزلیات
شمارهٔ ۵۳۹هر سو به جلوه بردی، صبر و قرار دیگرغزلیات
شمارهٔ ۵۴۰من خراباتیم ای شوخ، مرا یار مگیرغزلیات
شمارهٔ ۵۴۱می کند دل در خم زلف تو زاری بیشترغزلیات
شمارهٔ ۵۴۲ساقی به لبم بادهٔ پالیده فروبارغزلیات
شمارهٔ ۵۴۳از کمال خویش نالم نی ز جور روزگارغزلیات
شمارهٔ ۵۴۴داریم به کف زلفی، محشر به کمین اندرغزلیات
شمارهٔ ۵۴۵مزد تردستی فرهاد رسید آخر کارغزلیات
شمارهٔ ۵۴۶عشق آشنا شد شمع من، طبع هوا خواهش نگرغزلیات
شمارهٔ ۵۴۷سحر ز بستر نسرین سبک عنان برخیزغزلیات
شمارهٔ ۵۴۸صبح از اثر چغانه برخیزغزلیات
شمارهٔ ۵۴۹یا از سر روزگار برخیزغزلیات
شمارهٔ ۵۵۰حیرت زده را تاب رخ یار میاموزغزلیات
شمارهٔ ۵۵۱ای عشق، خون دیده مرا در ایاغ ریزغزلیات
شمارهٔ ۵۵۲با یار نیست دوری ما راکمی هنوزغزلیات
شمارهٔ ۵۵۳ز ترکتازی آن نازنین سوار هنوزغزلیات
شمارهٔ ۵۵۴به عجز من بنگر وز غرور یارمپرسغزلیات
شمارهٔ ۵۵۵جز خون به بزم ما می نابی ندید کسغزلیات
شمارهٔ ۵۵۶دلها ز جلوه خون شد و یاری ندید کسغزلیات
شمارهٔ ۵۵۷بی مطرب و می چشم تری را چه کند کس؟غزلیات
شمارهٔ ۵۵۸جلوهٔ ناز تو ای سرو روان ما را بسغزلیات
شمارهٔ ۵۵۹شب سودازدگان زلف پریشان تو بسغزلیات
شمارهٔ ۵۶۰ای طرّه برافشانده، خدا را ز گدا پرسغزلیات
شمارهٔ ۵۶۱تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بسغزلیات
شمارهٔ ۵۶۲ای ساقی صبوح نجات از خمار بخشغزلیات
شمارهٔ ۵۶۳گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوشغزلیات
شمارهٔ ۵۶۴دارم ز ریزش مژه، جیب و کنار خوشغزلیات
شمارهٔ ۵۶۵برقع طرف نگردد، با آتشین عذارشغزلیات
شمارهٔ ۵۶۶پشتم چو تیغ خم شد، از بار جوهر خویشغزلیات
شمارهٔ ۵۶۷دارم ز داغ دل چمنی در کنار خویشغزلیات
شمارهٔ ۵۶۸باید از نالهءجانکاه عصا دارد پیشغزلیات
شمارهٔ ۵۶۹بی نشانی همه شان است به عنقا مفروشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۰شادیم که شد جهان فراموشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۱چو شمع، انجمن افروز کفر و ایمان باشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۲آمد شبی به خوابم، آن ماه پرنیان پوشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۳آیا همای تیر تو جوید نشان خویش؟غزلیات
شمارهٔ ۵۷۴کرده ام خاک در میکده را بستر خویشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۵بستم کمر چو عنقا در بی نشانی خویشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۶یک دم به مزد دیده شب زنده دار خویشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۷فکندم دل به کوثر از زلال لعل نوشینشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۸بود یارم غم دیرینهء خویشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۹قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۰چو موج می جدا از باده نتوان کرد پیوستشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۱هرگل که پر از لخت جگر نیست کنارشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۲گر تیر جفایی رسد از دوست، نشان باشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۳سالک، ز سراغ ره مقصود خمش باشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۴از چشم خویش باشد، باغ و بهار درویشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۵سپندآسا در آتشخانه می‌رقصغزلیات
شمارهٔ ۵۸۶هجران رسیده، کی برد از روزگار، فیضغزلیات
شمارهٔ ۵۸۷ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خطغزلیات
شمارهٔ ۵۸۸عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟غزلیات
شمارهٔ ۵۸۹نی می سرود با دل پرشور در سماعغزلیات
شمارهٔ ۵۹۰رخ برفروختی، زدی آتش به جان شمعغزلیات
شمارهٔ ۵۹۱ای نثار ره تیغ تو سرافشانی شمعغزلیات
شمارهٔ ۵۹۲کرده عشق شعله خوب ریشه در جانم چو شمعغزلیات
شمارهٔ ۵۹۳چون لاله شد از باغ رخت قسمت من داغغزلیات
شمارهٔ ۵۹۴دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغغزلیات
شمارهٔ ۵۹۵زندگی در جمع سامان رفت، حیفغزلیات
شمارهٔ ۵۹۶ای سر و سرور مغان، خیز و بیار چنگ و دفغزلیات
شمارهٔ ۵۹۷همه فیض است می پرستی عشقغزلیات
شمارهٔ ۵۹۸ای نمک حسن تو، شور نمکدان عشقغزلیات
شمارهٔ ۵۹۹نگردد غرق طوفان کشتی بی لنگر عاشقغزلیات
شمارهٔ ۶۰۰زلف پریشان نهد، سلسله بر پای عشقغزلیات
شمارهٔ ۶۰۱یک مشت سفله مانده بجا از کرام خلقغزلیات
شمارهٔ ۶۰۲چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟غزلیات
شمارهٔ ۶۰۳تا شد سر غم گرم به طوفان من از اشکغزلیات
شمارهٔ ۶۰۴جاری چو به یاد رخ جانان شودم اشکغزلیات
شمارهٔ ۶۰۵هندوستان غربت بادا به ما مبارکغزلیات
شمارهٔ ۶۰۶بر سر زدیم لالهٔ داغی به جای گلغزلیات
شمارهٔ ۶۰۷چو بر سر زند شاخ، مستانه گلغزلیات
شمارهٔ ۶۰۸رنگین سخنی چون کند از خامهٔ ما گلغزلیات
شمارهٔ ۶۰۹خطّ تو، لوح صفحه طراز کتاب گلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۰جهان ساده پر کار است از نقش و نگار دلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۱عشق اگر یار شود از اثر زاری دلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۲زهی ز صبح بناگوشت آفتاب خجلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۳ای از رخت مشاطه را، صد چشم حیران در بغلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۴شدم ز توبهٔ بی صرفه در بهار خجلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۵حاجت اگر بری، در دولتسراست دلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۶هرگه به یادش از جگر افغان برآورمغزلیات
شمارهٔ ۶۱۷چون طوطی اگر نام به گفتار بر آرمغزلیات
شمارهٔ ۶۱۸با یاد نرگست، چو می ناب می‌زدمغزلیات
شمارهٔ ۶۱۹چون شاخ گل از باد سحر، بار فشاندمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۰از دیده ی دل پرده ی پندارگرفتیمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۱راه از همه سو بر خبر خویش گرفتیمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۲غافل دمی از جذبهٔ صیّاد نگردیمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۳عشاق تو را قافله سالار نگردیمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۴به یک ایمای ابرو زندهٔ جاوید گردیدمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۵دل تنگ از ستمت رشک گلستان کردمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۶عشق تو ملک خسروی، داغ تو چتر شاهیمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۷برخیز سوی عالم بالا برون رویمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۸به وصل از خوی او نظاره دیدار نتوانمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۹به صد جان غمزه ات مفت خریدار است می دانمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۰سپاه فتنه با آن چشم جلاد است می دانمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۱نگاهش با اسیران بر سر ناز است می‌دانمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۲ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۳غم دنیا ندارم، در پی عقبا نمی مانمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۴ای دوست به هر منزل، همخانه تو را یابمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۵موسی صفت به داغ ظهور تو سوختیمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۶پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۷شیر و شکر ز تلخی ایّام می کشمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۸بود تا چند در دل حسرت آن خوش بر و دوشمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۹سر تا قدم از خون جگر، غیرت باغمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۰ترسم که پریشان شود از ناله غبارمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۱معنی کناره گیرد اگر از میان رومغزلیات
شمارهٔ ۶۴۲طعنه هرگز به دل آزاری خاری نزدمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۳برق آهی ز جگر در شب تاری نزدیمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۴به پای خم اگر یکبار طالع بار می دادمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۵چون مهرهٔ ششدر، شده رفتار ز یادمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۶خراباتی‌نژادم دلق شیادانه‌ای دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۷پریشان خاطرم از همنشینان عزلتی دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۸نیم صورت پرست، اینجا تماشای دگر دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۹گرچه در سینه صد آتشکده آتش دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۰ز بس راز تو را پنهان ازین نامحرمان دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۱از خاک آستانت تا دیده دور دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۲خرابی برنتابد محنت آبادی که من دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۳جز ذکر تو ساقی، دگر اوراد ندارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۴من صبر ز مژگان سیه تاب ندارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۵به ره سربسته مکتوبی از آن مهرآشنا دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۶اگر من بیستون عشق را تعمیر می کردمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۷کام اگر حاصل از آن لعل می آشام کنیمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۸برخیز راه میکده ی عشق سرکنیمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۹خوش آنکه خرقهٔ ناموس و ننگ پاره کنمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۰برخیز که دامان سحرگاه بگیریمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۱دل را به نهانخانهٔ دیدار فرستیمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۲طرفی که من ز پهلوی دلدار بسته امغزلیات
شمارهٔ ۶۶۳رفتیم و به آن قامت رعنا نرسیدیمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۴چو صنعان مشق سودا می رسانمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۵در هجر تو تا چند من زار بگریمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۶به این بی‌طاقتی یارب به دنبال که می‌گریم؟غزلیات
شمارهٔ ۶۶۷نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۸کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟غزلیات
شمارهٔ ۶۶۹دو جهان است درکنار خودمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۰بیا که با همه تن چشم انتظار توایمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۱ما دامن وصل یار داریمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۲لعل تو مسیحا شد، بیمار چرا باشم؟غزلیات
شمارهٔ ۶۷۳شمع سان شام غمت، منّت فردا نکشیمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۴ای غاشیهٔ شوق تو بر دوش نگاهمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۵گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۶ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۷به یاد جلوهٔ شوخی، سبک ز جا رفتمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۸در آب دیده یا در سینهٔ پرآذر اندازمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۹صبح آینهٔ طلعت نیکوی تو دیدیمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۰من آن غارتگر جان می پرستمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۱ما چاک به دامن زدهٔ تهمت عشقیمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۲از بس غبار حسرت دیدار داشتمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۳چقدر حوصله باید که گداز آموزمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۴ساقیا رخ بنما تا همه از کار شویمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۵در زیر لب، آه از دل ناشاد برآرمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۶عقل دور است از آن جهان که منمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۷به امّیدی که لعل جرعه‌نوشی می‌زند خونمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۸جزای دوستی از شعله رخساران غمی دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۹هست چو شبنم از خودی، ننگ حجاب بر سرمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۰در غمت ترک گفتگو کردمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۱ما شکوه از آن زلف پریشان چه نویسیم؟غزلیات
شمارهٔ ۶۹۲به مستی مرده ام ساقی، مهل مخمور در خاکمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۳ز آواز خوش آن غنچه لب، تا دور شد گوشمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۴به دل سخت تو حرفی ز دل تنگ زدمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۵آن نرگس میگسار دیدمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۶اشک کبابم، از دل سوزان فروچکمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۷دو روزی کز قضا بایست با این کاروان باشمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۸عشق عالی مقام را نازمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۹جهان را رونق از شادابی گفتار می آرمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۰به دست آمد مرا تا زلف او، تدبیرها کردمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۱می شود دل چو گل از عیش پریشان چه کنم؟غزلیات
شمارهٔ ۷۰۲چشم خودم چو اشک ز مژگان فروچکمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۳ز مستی های صهبای ازل میخانهٔ خویشمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۴چشم تو را ز جور، پشیمان نیافتمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۵ز خوی سرکش او هر قدم پامال می‌گردمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۶من روشن روان غافل به زندان بدن رفتمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۷می گریزم ز جهان بار چرا بردارم؟غزلیات
شمارهٔ ۷۰۸چه پروا توشهٔ واماندگی چون در کمر دارمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۹ز بستر تا به کی پهلو پی تسکین بگردانمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۰دل آگه سر راهش ز پاس راز گرداندمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۱دست بر دل کی درین وحشت سرا می داشتم؟غزلیات
شمارهٔ ۷۱۲ز سامان سفر با خود دل رنجیده ای دارمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۳ز حیلت سازی نفس صلاح اندیش می ترسمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۴زاهد از پای خم باده چه سان برخیزم؟غزلیات
شمارهٔ ۷۱۵ز بس دارد غم آن گل عذار آشفته احوالمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۶به خون خود چو گل آغشته دامن تا گریبانمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۷زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۸نگاهی کن به حالم، دل به یغما دادهٔ عشقمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۹عمارت برنمی‌تابم، ملامتخانهٔ عشقمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۰فال فرخنده بیایید به دیدار زنیمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۱نشد فغان به اثر تا ره جنون نزدمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۲خشت خرد به روزنه قال می زنیمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۳ما خضر دل به چشمه پیکان فروختیمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۴بر آن سرم که غم تازه در کنار کشمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۵از شام هجر منّت دیدار می کشمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۶چقدر ز کلک و نامه، خبر نهان فرستمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۷محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۸شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۹از وضع زخود رفتگی یار خرابمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۰در دهر حرامی زده شد سحر حلالمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۱پر و بال تذروان محبت بسته دیوانمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۲خرقه را در گرو ساغر لبریز کنیمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۳ز چشمم آستین بردار تا سیل دمان ریزمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۴حساب از سختی آرام فرسا برنمی دارمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۵دل به آب خضر و عمر جاودان نسپرده ایمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۶لب عرض شکوه خامش نه ز بیم غیر دارمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۷نمی آید به راه شوخ طنازی که من دارمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۸سحر اشکم خروشان بود و آهم شیون افکن همغزلیات
شمارهٔ ۷۳۹تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشانغزلیات
شمارهٔ ۷۴۰محبّت برتر آمد از چه و چونغزلیات
شمارهٔ ۷۴۱اگر خورشید را در زیر دامان می توان کردنغزلیات
شمارهٔ ۷۴۲چه خوش است با خیال تو نهفته رازکردنغزلیات
شمارهٔ ۷۴۳شمع را شعله، مسلسل ز دل آید بیرونغزلیات
شمارهٔ ۷۴۴کار دل خام شد از سوزش بسیار چنینغزلیات
شمارهٔ ۷۴۵ساقی مده خمارم در انتظار چندینغزلیات
شمارهٔ ۷۴۶کوتاه ماند دست تمنّا در آستینغزلیات
شمارهٔ ۷۴۷آیین عشق چیست؟ دلیرانه سوختنغزلیات
شمارهٔ ۷۴۸زهد ما با می گلفام چه خواهد بودن؟غزلیات
شمارهٔ ۷۴۹خودی بردار از پیش نظر حسن دلارا بینغزلیات
شمارهٔ ۷۵۰نیست دل را هوس دل شکنی بهتر ازینغزلیات
شمارهٔ ۷۵۱ز فیض آبرو سبز است، نخل مدعای منغزلیات
شمارهٔ ۷۵۲ز خط گلعذاران است سودایی دماغ منغزلیات
شمارهٔ ۷۵۳ای درد تو یار جانی منغزلیات
شمارهٔ ۷۵۴گلگونهٔ بهار است خوناب دیدهٔ منغزلیات
شمارهٔ ۷۵۵دیدی چهاکرد، غم با دل من؟غزلیات
شمارهٔ ۷۵۶این لاله نیست بر سر مشت غبار منغزلیات
شمارهٔ ۷۵۷نمودی جلوه ای شیرین شمایل در خیال منغزلیات
شمارهٔ ۷۵۸بگشای زلف و طرهٔ سنبل به تاب کنغزلیات
شمارهٔ ۷۵۹از اشک لاله رنگ گلی در کنار کنغزلیات
شمارهٔ ۷۶۰تا هوا ابر است ساقی، باده ای در شیشه کنغزلیات
شمارهٔ ۷۶۱بالین نهاده ام به سر کوی خویشتنغزلیات
شمارهٔ ۷۶۲چشمت از ناز نبستهست در راز به منغزلیات
شمارهٔ ۷۶۳نقاب از چهره بگشا، شور محشر را تماشا کنغزلیات
شمارهٔ ۷۶۴هان ای حریف میکده، می در ایاغ کنغزلیات
شمارهٔ ۷۶۵جانا میاموز، فارغ نشستنغزلیات
شمارهٔ ۷۶۶ز خون دیده باشد مایه دار، اشک غم آشامانغزلیات
شمارهٔ ۷۶۷چون شمع ما را هم زبان، گرم سخن خواهد شدنغزلیات
شمارهٔ ۷۶۸گر چنین پر رخنه از سوز جگر خواهد شدنغزلیات
شمارهٔ ۷۶۹ساقی دم صبوح است، خورشید جام گردانغزلیات
شمارهٔ ۷۷۰بی تو چسان به سر برد جان امیدوار من؟غزلیات
شمارهٔ ۷۷۱نگاه گرم آتشپاره ای برد اختیار منغزلیات
شمارهٔ ۷۷۲ز درویشی بقا دارد دل روشن ضمیر منغزلیات
شمارهٔ ۷۷۳پیری به راه حرص نتابد عنان منغزلیات
شمارهٔ ۷۷۴خارم که نیست گلشن صورت سرای منغزلیات
شمارهٔ ۷۷۵که خواهد رسانید پیغام منغزلیات
شمارهٔ ۷۷۶با این تنک سرمایگی، زحمت مکش زاری مکنغزلیات
شمارهٔ ۷۷۷ز رخ چون آتش موسی نمودی، سینه سینا کنغزلیات
شمارهٔ ۷۷۸روی کِه جلوه کرده که حیرانم این چنین؟غزلیات
شمارهٔ ۷۷۹نامه ات خواندم و می بایدم افشان کردنغزلیات
شمارهٔ ۷۸۰ای طلعت سیمین بران آیینهٔ رخسار توغزلیات
شمارهٔ ۷۸۱دل در پریدن است چو شبنم ز روی توغزلیات
شمارهٔ ۷۸۲ای آب خضر، سایهٔ سرو روان توغزلیات
شمارهٔ ۷۸۳بنگر چه می کند مژه های دراز توغزلیات
شمارهٔ ۷۸۴به طوطی نکته آموزد لب شیرین کلام توغزلیات
شمارهٔ ۷۸۵هدف سینه ز من، ناوک مژگان از توغزلیات
شمارهٔ ۷۸۶من نه حریف وعده ام طاقت انتظار کو؟غزلیات
شمارهٔ ۷۸۷کام دلی به عالم ناپایدار کو؟غزلیات
شمارهٔ ۷۸۸ساقی می عارفانه ات کو؟غزلیات
شمارهٔ ۷۸۹جان را سپند ساز و به آتش نثار شوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۰دارد ستاره ریز، مرا آفتاب توغزلیات
شمارهٔ ۷۹۱زند بر خرمن شادیّ و غم برق جمال توغزلیات
شمارهٔ ۷۹۲هله من جان جهانم، تنه ناها یاهوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۳کسی داند که هر بیتش به دیوان می‌زند پهلوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۴در ملک جسم روشنی جان به نیم جوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۵من در میان نبودم، دل بود و یار هر دوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۶مطلوب در لباس طلبکار آمدهغزلیات
شمارهٔ ۷۹۷تا رفته از نظر، ز تنم جان برآمدهغزلیات
شمارهٔ ۷۹۸دل، سیه مست به سودای تو از جا رفتهغزلیات
شمارهٔ ۷۹۹تیغت از فرق مبتلا رفتهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۰نسرین بری گلگون قبا، از جلوه جانم سوختهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۱از ما نهان ز فرط ظهوری، چه فایده؟غزلیات
شمارهٔ ۸۰۲روضه خلد خدایا به نکوکاران دهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۳عشق تو بانگ زد به زمین و زمان همهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۴سوی محراب شدم با می ناب آلودهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۵لعل لب او تا به لب جام رسیدهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۶گل را ورقم رونق بازار شکستهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۷سحر آمد ندا ز میخانهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۸صبوحی از چمن مستانه پیراهن قبا کردهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۹خوش تلخ عتاب آمده ای حرف به جا چه؟غزلیات
شمارهٔ ۸۱۰دوشین چو شفق بودم، خون جگر آلودهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۱مژگان نگر چو عربده جویان برآمدهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۲نمی بینم کسی از آشنارویان به جا ماندهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۳گر غمزه اش به یغما، دل را ز ما گرفتهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۴دل داغ تو را به جان گرفتهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۵در دیده نگاه تو که از جوش فتادهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۶رسید از عرق آن شاخ گل گلاب زدهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۷رگ در تنم ز شورش سودا گسیختهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۸به جلوه های رسا سرفراز می آییغزلیات
شمارهٔ ۸۱۹سر چه باشد که تو در راه وفا نگذاریغزلیات
شمارهٔ ۸۲۰ای آنکه غم هجرکشیدن نتوانیغزلیات
شمارهٔ ۸۲۱گاهی به نگاهی دل ما شاد نکردیغزلیات
شمارهٔ ۸۲۲ای عهد شکن، با تو اگر کار نبودیغزلیات
شمارهٔ ۸۲۳سیمین بدنا! شمع شبستان که بودی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۲۴به قید جسم ز جان جهان چه می دانی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۲۵لوح دل را اگر از نقش دویی ساده کنیغزلیات
شمارهٔ ۸۲۶در پرده خط، خال به صد ناز گرفتیغزلیات
شمارهٔ ۸۲۷تنگی از دل نرود تا تو میان نگشاییغزلیات
شمارهٔ ۸۲۸یک نفس نیست که خون در دل شیدا نکنیغزلیات
شمارهٔ ۸۲۹بر هر زمین که جلوه کنی آسمان کنیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۰تو و زهد خشک زاهد، من و عشق و می پرستیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۱کشیدی تیغ و ساغر، گشتی آتش، گفتیم چونیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۲چو چشم آینه حیرانم از جمال کسیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۳من رند خراباتم،سر مست و خراب اولیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۴زان نور دیده، شد مژهٔ خون فشان تهیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۵که گفتت گرد سر آن طرهٔ عنبرفشان بندی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۳۶سرت گردم، نمی‌پرسی تو هم دیوانه‌ای داری؟غزلیات
شمارهٔ ۸۳۷خوش آنکه بزم حریفان کنون بیاراییغزلیات
شمارهٔ ۸۳۸ای روی تو را موج عرق آینه سازیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۹افشاند نسیم سحری زلف نگاریغزلیات
شمارهٔ ۸۴۰ای سوختهٔ عشق چرا کم ز سپندی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۴۱بر دیده کشم سرمه ز خاک کف پاییغزلیات
شمارهٔ ۸۴۲ای کعبهٔ جان از تو کلیسای فرنگیغزلیات
شمارهٔ ۸۴۳اگر از دیده ابنای زمان مستوریغزلیات
شمارهٔ ۸۴۴کمند جذبه اش نگذاشت مجنونی به صحراییغزلیات
شمارهٔ ۸۴۵ز کاوش مژه ی شوخ آتشین خوییغزلیات
شمارهٔ ۸۴۶مرا دور از تو، گل در پیرهن خار است پنداریغزلیات
شمارهٔ ۸۴۷دل آشفته و دیده خونبار داریغزلیات
شمارهٔ ۸۴۸منت نکشد همّتم از دست دعاییغزلیات
شمارهٔ ۸۴۹نگذاشت نی به هوشم، از نالهٔ رساییغزلیات
شمارهٔ ۸۵۰تو گر ابر نقاب از روی آتشناک برداریغزلیات
شمارهٔ ۸۵۱چرا ازشام زلف آن صبح تابان بر نمی آری؟غزلیات
شمارهٔ ۸۵۲به حسرت گفت با صیاد خون آغشته نخجیریغزلیات
شمارهٔ ۸۵۳خصم آسودگیم، ای غم جانان مددیغزلیات
شمارهٔ ۸۵۴ز دام طره، شکنهای دلربا بنمایغزلیات
شمارهٔ ۸۵۵تا شکن از دور روزگار نیابیغزلیات
شمارهٔ ۸۵۶بکش خون دلم تا مستی بی دردسر یابیغزلیات
شمارهٔ ۸۵۷خواست شاهد می پرستم، یللیغزلیات
شمارهٔ ۸۵۸دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودیغزلیات
شمارهٔ ۸۵۹ز دل غافلی یار جانی نباشی!غزلیات
شمارهٔ ۸۶۰ای خستهٔ بی قرار چونی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۶۱به قید آب وگل ای جان ناتوان چونی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۶۲حین طفت حول الحی اذ مررت بالجانیغزلیات
شمارهٔ ۸۶۳برده ست غمت، دست و دل ازکار، کجایی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۶۴در قید غمم، خاطر آزاد کجایی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۶۵خرابم از ادای شیوهٔ مستانهٔ چشمیغزلیات
شمارهٔ ۸۶۶طبیب من، چرا از خسته جان خود نمی‌پرسی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۶۷به دستم داده دستی، برده در خونم فرو، دستیغزلیات
شمارهٔ ۸۶۸بود می خانه ها، در چشم شهلای تو ای ساقیغزلیات
شمارهٔ ۸۶۹ابرکفت بنازم، فیضی ببار ساقیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۰ابر، تر دامن و سرد است هوا ای ساقیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۱بساط سرو گل، افسرده شد در گلشن ای قمریغزلیات
شمارهٔ ۸۷۲خموشی گزین در دبستان معنیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۳من صیدم و دام، زندگانیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۴توکز رخ شمع طور و چشم جان، نور نظر باشیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۵با یار گفتم از غم بسیار، اندکیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۶دو خصم داده به هم دست و این فگار یکیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۷حیران لقایی شدم امروزکه دانیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۸ز عاشق شکوه ای جز مهر ورزیدن نمی دانیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۹هجر در دامن دل ریخته خار عجبیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۰چون خود اگر عشوه گری داشتیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۱به ناکامی گذشت، ای شاخ گل، دور از تو ایامیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۲کند گردآوری زلفش، دل شوریده بسیاریغزلیات
شمارهٔ ۸۸۳به افسونها، شنیدم بوالهوس را، شاد می کردیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۴مست صهبای الستم یللیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۵بدا ما قد بدا فی الحبّ من بیداءِ اشواقیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۶نمی ماند به مصر از پیرهن، جز تهمت چاکیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۷دلا، به جبهه، در دوست را نشان چه دهی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۸۸در دیده و دل، از دل و از دیده جداییغزلیات
شمارهٔ ۸۸۹فریاد که از عاشق مسکین که تو داریغزلیات
شمارهٔ ۸۹۰ای ناله، خوشا بخت رسایی که تو داریغزلیات
شمارهٔ ۸۹۱بردم به لحد زان رخ افروخته، داغیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۲چو فرهاد ار به تیغ بیستون مردانه آویزیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۳راه دل و دین را زدی ای طرفه صنم، هایغزلیات
شمارهٔ ۸۹۴خاطر از دردسر بیهده آزاده کنیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۵می گرفتیم به جانان، سر راهی، گاهیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۶درد دل گفتمی، ار همنفسی داشتمیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۷به صورت هر چه بینی، نقش برآب است در معنیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۸گر سینه شود سینا، بی تاب و توانستیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۹کند خون دل من، چشم تر را خانه آراییغزلیات
شمارهٔ ۹۰۰به جلوه، جامهٔ صبر مرا قبا کردیغزلیات
شمارهٔ ۹۰۱نمی‌دانم تو بی‌پروا نگاه، از دل چه می‌خواهی؟غزلیات
شمارهٔ ۹۰۲ای دل، سپند آتش سودای کیستی؟غزلیات
شمارهٔ ۹۰۳ناله ام را در دلش تأثیر بودی کاشکیغزلیات
شمارهٔ ۹۰۴چه خوش بود که به دی، طرح نوبهار کشیغزلیات
شمارهٔ ۹۰۵خاصان تمام مستند، ساقی صلای عامیغزلیات
شمارهٔ ۹۰۶به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاریغزلیات
شمارهٔ ۹۰۷به جان‌سوزی، نی کلک سخن‌ساز مرا دیدیغزلیات
شمارهٔ ۹۰۸ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانه‌ایغزلیات
شمارهٔ ۹۰۹ز نقش خط که به رخسار ارغوان زده ایغزلیات
شمارهٔ ۹۱۰آگه ز بی وفایی اغیار گشته ایغزلیات
شمارهٔ ۹۱۱بنمای رخ چون دیده را گرم تماشاکرده ایغزلیات
شمارهٔ ۹۱۲ای شوق، در شکنجهٔ دل‌ها چگونه‌ای؟غزلیات
شمارهٔ ۱بر رخ چه درگشاید، بیگانهٔ وفا راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲آوارهٔ عالم، نگهی، ساخته ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳دل نازک، پر از خون است و رسوا می کند ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴سرشکِ لاله‌گون، رشکِ گلستان می‌کند ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵چو شیشه بود تمنا تن کبود، مراغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶سمند جلوه او، کرده تا غبار مراغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷رفت آنکه دل به محنت، آسوده بود ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸تب و تاب دوزخ از دل نبرد بهشت ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹دادی به باد، طره عنبر سرشت راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰چنان افشاند چشمم، بی‌تو، اشک بی‌محابا راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱فکند از نظرش، چشم کینه خواه مراغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲شرار آتش دل، شبنم است باغ مراغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳می لعلی ز ساغر می کشم، تبخاله لب راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴نمی داند دل آگاه، در دنیا فراغت راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵سلطان همّتم، ز جهان شسته دست راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶باغ و بهار سازد، جیب و کنار خود راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷خوش آنکه غازه گر آیم رخ فرنگ تو راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸نبرده لذت دیدار دلگشای تو راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹گران‌جان می‌کند، تعظیم بی‌جا اهل دنیا راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰یاسمین بنده شود چاک گریبان تو راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱به داغ عشق پروردم، بهار خاطر خود راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲تا در سخن درآرم، شیرین زبان خود راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳نبخشیدی به مگن یکبار، جام باده خود راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴بهار خط، گل و می شد، نگاه فتنه مستش راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵هجوم گریهٔ تلخ و خروش ناله های منغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶کدامین دیده سازد سرمه، گرد جلوه گاهش را؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷ادا سازد به خاموشی، لب او گفتگویش راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸ای از تو، پریشان نظری آینه ها راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹دعوی‌ست با شعر ترم، آن دشمن ادراک راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰قامت شده‌ست خم، من دیرینه سال راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱گشتم اسیر، جلوهٔ آن خوش خرام راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲به پیری عشق سازد شوخ‌تر طبع جوانم راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳علاج عقدهٔ دلتنگی، آسان است عاشق راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴از آن روزی که گم کردم، سراغ آرمیدن راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۵کنم رنگین تر از دامان گلچین، چشم خونین راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۶خدا درمانده نگذارد به عالم، بی نصیبان راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۷به شهد لفظ و معنی، رهنما گشتیم دوران راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۸دل بر سر تیر است، گشاییم کمین راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۹حریف نقش کج گر نیستی این بدقماران راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۰خدایا الفتی ده، با دل آزرده، لالان راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۱عتاب تلخ او شیرین کن جانهاست، مستان راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۲آمال کوته است ز دنیا بریده راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۳رنگین بود سخن، دل در خون تپیده راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۴مردان کنند خوش، غم و هجر همیشه راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۵جام عتاب داده ای، غمزه کینه خواه راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۶اگر بینم شبی در خواب، روز خردسالی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۷به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۸حق تعلیم دارم، خوش قدانِ بوستانی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۹نباشد ناقه ای جز شوق، مجنون الهی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۰بلای جان، زبان تلخ باشد، اهل دعوی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۱خوش آن ساعت که، بر بالین خرامی، خاکساری راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۲ز دورم دید، اجازت داد عزم جان فشانی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۳نبود آرامشی، شیب و شباب زندگانی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۴از سر من چرا کشد، سرو قد تو پای راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۵ز دوری خاطرم تنگ است و نتوانم رسید آنجاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۶غم دل از می و مطرب مرا فزود اینجاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۷سخنور چون شدی، خاموش بنشین چون نگین اینجاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۸ترانه کرد صریر نیم، دراز اینجاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۹نخواهد برد جان از رشک ما خصم عنود ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۰هرزه دراست در رهش، سینه چاک چاک ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۱که خواهد کرد یاد از خستگان بی نوا آنجا؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۲از عکس رخش باده فروش است دل ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۳با اشک روان، قطره زنان است دل ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۴ندید از گرد راهش، دیده هرگز سرمه واری راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۵به جان بستیم پیمان محبّت، عشوه سازی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۶خاک آسوده، چو سیماب شد ازگریهٔ ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۷مپرس از شورش صحرای دل دیوانهٔ ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۸به ما مگذار ساقی، تقوی دیرینهٔ ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۹چراغ کلبهٔ درویش، نور ماه می باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۰غم عشقت خلاص ازرنج دنیا می کند ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۱جدایی نیست از لیلی، دل دیوانهٔ ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۲هم آغوش است، سیل خانه زادی منزل ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۳تیغ نگه افتاده گران قاتل ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۴این است که دل برده و خون کرده بسی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۵کاش بیرون فتد از سینه دل زار مراغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۶ای که در کشتن عشاق درنگ است تو راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۷افروخت بخت تیره، ز اشک مدام ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۸بهار آمد که می در جام میخوران شود پیداغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۷۹به بازاری که دلق میگساران می شود پیداغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۰داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۱گذرد گرم ز دل، آه سحرگاهی ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۲به این شوخی اگر ریزد، سخن مستانه زان لب‌هاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۳زهی ز خط تو خرّم، بهار مشرب‌هاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۴ای از تو داغ بر جگر لاله زارهاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۵این است، سرود من و بلبل به چمن‌هاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۶ای امّت نگاه تو، جادو خیال‌هاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۷آشفته چو من نبود، سنبل به گلستان‌هاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۸چو تر هرگز نگردید، از می وصل تو دامان‌هاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۹چه شد مهر جهان‌آرای من، آن گرم‌جوشی‌هاغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۰نباشد دل چرا از لطف یار، امّیدوار امشب؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۱شد قسمت خال تو،که مشک ختن ماستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۲شراب تشنه بسی موج زد، ایاغ کجاست؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۳فصل بهار عشق و تماشای اشک ماستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۴دعوی گر جاهل، به بغل دشمن خود داشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۵روزی که غمزه اش به من خسته جنگ داشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۶با چشم سیر، نعمت دنیا چه حاجت است؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۷مستی چشم یار، ز پیمانه خود استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۸خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۹۹تا بود داغها، دل آزرده حال داشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۰کاو کاو مژه ی من به جگر خون نگذاشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۱تاراج صبر، دور نگاهش رواج داشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۲دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۳در پرده دل، جلوه گری بار دگر داشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۴بیگانگی، به مشرب ما آشناتر استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۵غافل که سینه، آتش آهن گداز داشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۶آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشتغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۷ایّام غمم، مرا بهار استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۸به گلشنی که رخش، گوشهٔ نقاب شکستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۹نشئهٔ فیض، در آب و گِل درویشان استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۰همدم سنجیده گفتاران، لب پیمانه استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۱هر سو که بود میل تو، جای تو همان استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۲دیوانه، عاقلانه به هامون گریخته ستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۳بر لبم حرف دهان تنگ یار افتاده استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۴روشن از حیرت دل شد که دلارایی هستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۵بال و پر گر به اسیری نبود پروا نیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۶طوفان فتنه است و کسی دستگیر نیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۷چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۸زاهد خمیده است چو چنگ و ملول نیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۹مستمع گر نکند فهم، غم اینم نیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۰مدتی شد که در این بزم سخن سازی نیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۱پی برده هر که، وادیِ دل جلوه گاه کیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۲نتوانست به موی کمر یار آویختغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۳بی باده سیه مست، شب از یاسمن کیست؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۴این داغ دلفروز ندانم چراغ کیست؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۵دو نان، به دل زنند سنان از زبان بحثغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۶دل از یادش، در آغوش من شیدا نمی‌گنجدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۷ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بنددغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۸کجا دلبستگی عاشق به حسن بی وفا دارد؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۹عشق در سینهٔ من، لاله‌ستان‌ها داردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۰سامان پریشان دلی اندوخته دارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۱آتشکده ای در جگر سوخته دارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۲ز بی‌مهریّ او، داغم چراغ مرده‌ای داردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۳شوریده سرم، طرهٔ پیچان تو داردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۴شکرخند دلم خواهش ز لعل میْ‌کشی داردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۵گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان داردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۶دگر خونابه دل، دیده را آلودنی داردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۷تپش سینهٔ ما، بانگ درایی داردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۸عمر گذران، فکر مه و سال نداردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۳۹با داغ محبت، دل دیوانه نسازدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۰شراب خون من، آن مست را مخمور می‌سازدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۱مریض زهد را آن روی آتشناک می‌سازدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۲ز افسانه کی به شب، مژهٔ ما به هم رسد؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۳هرکس که نظر باز به آن زلف دوتا شدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۴سخن چون می‌سرایم، کلک شکربار می‌سوزدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۵رنگت به خون لاله، قدح در خمار زدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۶شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۷بلاکش عاشقی کو با غم جانانه می‌سازدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۸نقاب آنجا که از رخسارهٔ جانانه برخیزدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۹قاصد سخنی از لب یارم نرسانیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۰آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۱آتشی گرمتر از آتش محرومی نیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۲به دنیا قدر ارباب مذلت بیش می‌باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۳در طمع، کام دل بی بصران می باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۴تذرو دل، اسیر سرو آزاد تو می باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۵خون من تیغ تو آندم که به خاک افشاندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۶چرا با سردی دی بلبلان را کینه می باشد؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۷دلم در زلف او، از سینه نالان بیشتر باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۸نقش مراد دنیا، نقش بر آب باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۵۹سخنم چو هست، در دل نمک سراب باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۰پریشان سنبلش، دیباچهٔ احوال من باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۱خیالت مونس جان اسیران در بدن باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۲با دل غم آن رشک پری، ساخته باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۳خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره‌ای باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۴ز غیرت، آب گوهر نخل عزّت را به جو باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۵آب دیده ام خونین، آهم آتشین باشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۶لب گویای من چون شمع، مقراض سخن‌ها شدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۷به رنگین جلوه ای در خون کشیدی، گوشه گیران راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۸نخل مرا شکوفهٔ صبح امید شدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۶۹ساقی مباد عیدی ما کوتهی شودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۰پایان ناز او چو به بیگانگی کشیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۱کی نشئهٔ صهبا، دل غمناک گشاید؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۲آزاده، از حیات خود آزار می‌کشدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۳جز آتش بهار هوا را که بشکند؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۴آن کیست تا ز کار کسی عقده واکند؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۵چهره نما که در چمن، شور هزار گل کندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۶سپند آتش خویشم، کسی دوا چه کند؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۷اگر یادم، چمن پرورد آغوشش نخواهد شدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۸به دنیا سر فرو ناوردنم بالین راحت شدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۷۹نگاه خشم، چشم شوخ او را زیب دیگر شدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۰تا زلف تو بر دوش و برم سایه فکن شدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۱همّت آن است که در پیش کرم، دون نشودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۲تقلید من فزونی یاران نمی شودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۳مباد، نفس ز قید خرد گشاده شودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۴هما که بال و پر خویش سایبان تو داردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۵کی ترک مکر و حیله به احباب می کند؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۶آن مشکبو غزال ز چشمم گذار کردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۷صحرانورد وحشتم، آن خط و خال کردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۸این عشق تازه دیده به اشکم دچار کردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۸۹پریشانی ز احسان، بحر بی پایان نمی بیندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۰کسی درد سخن، تا دل نگردد خون چه می داند؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۱چون نقش آن خط و خال، لوح خیال گیردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۲دل از وحشت سرای عالم غدّار می گیردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۳از روی لاله رنگ تو خون جوش می زندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۴این باخته نقشان که درین خانهٔ تنگندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۵یکایک از نظرم نور پیکران رفتندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۶گرچه در بزم جهان، گردن میناست بلندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۷شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۸تا حرفی از آن لعل می آلود برآمدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۹۹از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۰سختی به ضعیفان جهان بی سبب آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۱صفای عارضش، رنگ از رخ مهتاب بزدایدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۲مکن کاری که حرفی از زبان من برون آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۳به دل گفتم که خواهد غمزهٔ نامهربان آمدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۴ز هر چاکی که دارد سینه من، بوی خون آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۵گیاه خرّمی از تربت پاکم نمی رویدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۶درنگ ازکاروان ما سبکباران نمی آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۷مداوای جنون از دیده بی‌خواب می‌آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۸وجود کاملان بر ناقصان دشوار می‌آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۰۹ز معراج خریّت، خواجه سنگین بار می‌آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۰ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۱در آن محفل که شمع من، تجلی‌ساز می‌آیدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۲با سفلگان شراکت روزی، زیان بودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۳دمهای زنده را، از اجل کی زیان بود؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۴امشب که از نظر مه من درگذاره بودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۵مرنج از طعنهٔ خصم و مکن عرض کمال خودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۶در بهاری که مرا بال و پرافشانی بودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۷خجل چون بید مجنون گشتم از نشو و نمای خودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۸تشنه کامان حسد خون مرا نوشیدندغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۱۹گهر چون سفته گردد، همچو اشک از دیده ها افتدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۰شود چون جوهر آیینه پیدا، تار می‌افتدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۱عزلت طلب از پایهٔ اقبال نیفتدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۲ز شیرین‌کاری من، بیستون آباد می‌گرددغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۳نمی دانم چه سودا در سر مخمور می گرددغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۴دل از قفس سینه، دم سرد برآوردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۵زلف سیهش، آتش بیداد برآوردغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۶ترسم که بر لبی، سخن آن میان رودغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۷دلم، شب بر خس و خاشاک کویش تا سحر غلتدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۸تن سختی کشم چون در خروش آید، روان رقصدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۹ساغر ای عشق به اندازهٔ مخمور بیارغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۰تیغ ستمت از می پرزور گران ترغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۱سیمین عذار اوست، ز خط خوش عیارترغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۲چمن، به سایه نشینان خرمی بگذارغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۳کنون ز تربتم ای شوخ، سرگران مگذرغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۴می آید از کوی مغان طرز طربناکش نگرغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۵با آنکه نیست از تو بتی دلنوازترغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۶گرفتار تو را در دور خط، شد کام جان خوشترغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۷ای زلف، پریشان شدگانیم، خبر گیرغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۸ز خط شده ست عذارش بنفشه زار امروزغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۳۹یک ره درآ به دیده و مستی بهانه سازغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۰دل طلب کرد، از آن غمزه، عتابی که مپرسغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۱خون گر نخورد زان لب میگون، چه کند کس؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۲بسته پای چو من بی پر و بالی که مپرسغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۳از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۴غنچه دیدی و دل تنگ ندیدی، افسوسغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۵نمی کشد، دل ما را به دام و دانهٔ خویشغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۶نمی بینم به مسجد رونق، از دلمرده اصحابشغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۷برده شوریدگیم از خود و صهبا در پیشغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۸لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۴۹سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشقغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۰ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۱فرش داغ، ار نشود بستر بیماری دلغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۲در بتکده نامحرم و در کعبه غریبمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۳به عشق روی تو، چون لاله داغ می طلبمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۴ز پی بیگانه خویی را، به امّید وفا افتمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۵در کشور ایجاد، ندانم چه گلستمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۶من نازک دل از زخم زبان بسیار می رنجمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۷غبار گشتم و سرگشته وار می گردمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۸به راه آن وفا دشمن، سر و جان شاد می دادمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۵۹نشود گشاده چون نی، گرهی ز کار دردمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۰حاصلی که خرمن شد ، نذر خوشه چین دارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۱صبوحی می کند تکلیف، کز می کام بردارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۲شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۳خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۴زد نقش سخن سکهٔ جاوید به ناممغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۵قناعت چون گهر، با ساغر و مینای خودکردمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۶دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۷نه یاد مصر و نه پروای کاروان دارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۸ز شمع خامه، هر جا در میان افسانه اندازمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۶۹جز وصل علاج دل بیچاره ندارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۰به هرگلشن که شور از شیون مستانه اندازمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۱از دل، به فرات مژه راهی ست چه سازم؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۲به صد شوریدگی، از بزم آن بی باک برخیزمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۳زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۴از ضعف مشکل آید، چون می برد ز خویشمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۵ز ابر دیده در هر گل، زمین کشته ای دارمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۶با ماست، لطف چشم تغافل پناه،کمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۷شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۸بیهوده نگشتم به سراپای دو عالمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۹ز رنگش، اشک گلگون بادهٔ نابی ست در چشممغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۰دل و جان نژند را مانمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۱نکرد عشق تو، مطلب روای خویشتنمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۲خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۳آسان به جلوه های تو، از جا نمی رومغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۴چو سایه در قدم سرو خوش خرام توامغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۵سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شوبمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۶رنگین شد از رخت، چو رگ گل، نظاره امغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۷ز دل برخاست شوری، دیدهٔ داغ درون روشنغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۸زانوی بی کسی هاست، بالین خستهٔ منغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۹نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای منغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۱باده بیار و هوش را، از سر ما روانه کنغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۲لخت دل با سینه از اشک مدام آمد برونغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۳صید از حرم کشد، خم جعد بلند توغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۴ز تکبیر فنا، حاضر نشد وقت نماز توغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۵دارم دلی دو نیم، ز تیغ زبان توغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۶صفای وقت، ز دل های بی غبار بجوغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۷عریان ز صافی طینتی، از پردهٔ نیرنگ شوغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۸ای تهیدست، به امّید و امل غره مشوغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۰افسرده ایم، جام می خوشگوار کو؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۱سوخته جان دلم یکی، سنبل مشک فام، دوغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۲خوش آنکه پیماید قدح، چشم جفا پیمان توغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۳به عاشقی، شده ام شهرهٔ جهان از توغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۴چون لب نایی و نی، پرده سرایان من و توغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۵طرف نقاب اگر کشی، از رخ نازنین فروغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۶مستی فزوده است تو را، در بر آینهغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۷دل از وفا به خاطر جانان گران شدهغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۸ای خدا، یار مرا میل خریدارش دهغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۰۹ای دل به زیر خاک تپیدن چه فایده؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۰دردت به دوای دل بی تاب رسیدهغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۱تا شانه خشک دستم، بی زلف یار ماندهغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۲مکن ای بلبل آزرده دل، از خار گلهغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۳صبح است و عزم کوی خرابات کرده‌ایغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۴به خاموشی سپندم گفت، در بزم پریزادیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۵به بالینم نشستی، قد به ناز افراشتی رفتیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۶من بلبلم و گلبن من یار منستیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۷سخنها از وفا می گفتی و جور و جفا کردیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۸غم دل با تو زان گویم،که دانم شاد می گردیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۹دلم را، کرده یک پیمانه خون، لعل می آلودیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۰گذشت آن دور کز ساغر، کند یاری مرا یاریغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۱شد صید دلم بستهٔ فتراک سواریغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۲مطرب سرود شوق به مستان چه می بری؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۳خزان رنگ زردم را، میِ نابی نشد روزیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۴خوش آن ساعت که از فیض سحر شاداب برخیزیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۵ای خطِّ لب یار، نمایان شده باشیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۶ز مستی، خون دل را، باده می انگاشتم روزیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۷نوای پرده سوزم، از کجا پیدا کند گوشی؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۸ببین که هست لبم، بلبل بهار خطیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۲۹سحاب خشک، دیگر از کجا پیدا کند اشکی؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۰نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۱دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، هایغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۲ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داریغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۳ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۴گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۵بی‌داغ عشق، بر در دل‌ها چه می‌روی؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۶ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۷ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۸می رود صید دلم، سخت کمانی در پیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۳۹بستم چو دل به مهر تو، نامهربان شدیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۰تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۱نی می دهد از اصل مقامات صداییغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۲بنواخت نی را، لبهای ناییغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۳شکیبایی بود کار دلم، با گرمی خوییغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۴ای ناله، چند در غم دل دردسر دهی؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۵تلاش فکر ما را از سخن لافان چه می خواهی؟غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۶نماند از گرد غم، در سینه ام جای شکیباییغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۷اگر نه در جهان سرچشمه ی حیوان بود معنیغزلیات ناتمام