محتشم — شعر آیینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtasham-poetry.com
- شمارهٔ ۲۹در مدح امیر مؤمنان علیه السلامدل فلک معنوی است، عقل رصددان اوقصاید
- شمارهٔ ۱أین القدود الّتی کالبان فی رشقاشعار عربی
- شمارهٔ ۴غنت مطوّقهٔ أفنانها الباناشعار عربی
- شمارهٔ ۱مثنوی مسمّی به چمن و انجمنبه نام آن که آذر را چمن ساختچمن و انجمن
- شمارهٔ ۲کف نیاز به دربار بی نیاز به دعا گشودن و گوهر مدعا از نیسان عطا ربودنخداوندا درین دیرینه منزلچمن و انجمن
- شمارهٔ ۳آرایش شاهدان انجمن آرای سخن به زیور نعت خواجهٔ کونین صلّی الله علیه و آله المصطفیننخستین مظهر لطف الهیچمن و انجمن
- شمارهٔ ۴از خوان وصال به سرانگشت خامه نمکی چشیدن و عرض نیاز را به بساط خطاب کشیدنعجب نبود که گردی دستگیرمچمن و انجمن
- شمارهٔ ۵رخ طاعت به خاک ضراعت سودن و لب سوال به منتهی الآمال گشودنبه هجران، زاری دلهای خونینچمن و انجمن
- شمارهٔ ۶شکفتن غنچهٔ منقبت امیر مومنان و سرور انس و جان اسدالله الغالب علیّ بن ابیطالب صلوات الله الملک المنان از شاخسار خامهٔ رطب اللّسانپس از نعت رسول حق، سپاسیچمن و انجمن
- شمارهٔ ۷چمن طرازی این صحیفهٔ لا ریب به ذکر اشارت غیبدرپن خلوتسرای عاری از عیبچمن و انجمن
- شمارهٔ ۸شمع محبّت در انجمن غیرت افروختن و پروانه ی غیرت سوختنمحبت شیر و دل ها بیشه ی اوستچمن و انجمن
- شمارهٔ ۹نخل بندی چمن بیان به تعریف بهار جان که فصل کامرانی ست و بهار جان که موسم گل افشانیعجب عهدیست ایام جوانیچمن و انجمن
- شمارهٔ ۱۰سلسله جنبانی داستان سرای این داستان در انجمن سماع دوستاننگردد بوی گل در گل حصاریچمن و انجمن
- شمارهٔ ۱مثنوی تذکرهٔ العاشقینساقی ز می موحّدانهتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۲در مناجات باری تعالی عزّ اسمهُیا رب، به نشید سینه ریشانتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۳نعت سرور انبیا فخر بنی آدم محمّد مصطفی(ص)این ابر تری که خامه انگیختتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۴عرض زمین بوس به حضرت ختمی پناه علیه التّحیّه والثّناءای زادهٔ اوّلینِ قدرتتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۵در منقبت شاه سوار عرصهٔ لافتی سلام اللّه علیهبر تارک خصم شاه مردانتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۶در مدح جدّش شیخ زاهد گیلانی سروده استکو دل که رهِ مدیح پویم؟تذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۷دربارهٔ پدر دانشمند خود سروده استآذین چو کلام کلک بنددتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۸اندرز به شاه صفویای وارث کشور سلیمانتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۹تمثیلز استاد، که باد روح او شادتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۱۰در مخاطبهٔ نفس و خاتمهٔ کتاب گویددریاب حزین، که در چه کاریتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۱۱مناجانای بر رخ عالمی درت بازتذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۱فرهنگ نامهبه نام نگارنده هست و بودفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۲در نعت خواجه دوسرا علیه و علی آله التحیه و الثثاچرا نام مشتی گدایان بَرم؟فرهنگ نامه
- شمارهٔ ۳خطاب زمین بوسسپهر آستانا، ملک چاکرافرهنگ نامه
- شمارهٔ ۴در منقبت سرور اولیا -علیه التحیّه و الثّنا- یعنی امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع)سر شیرمردان عالم، علیفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۵ستایش خاقان سخنسخن گوهر لجّهٔ سرمدی ستفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۶در گشایش این نامهٔ نامی گویدشکست استخوان، طبع اندیشه زایفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۷در وصف حسنبر وبرز ، چون سرو آراستهفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۸صفت جنگدل خاک شد از ستوران، ستوهفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۹صفت تیغتناور نهنگی‌ست شمشیر اوفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۰صفت اسبخرامنده کوهی، فلک پیکریفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۱صفت نامهبفرمود دانای روشن ضمیرفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۲در نصیحت و بی وفایی دهر گویدز افسون چرخِ دریده دهلفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۳در صفت مردان کار فرمایدبه دیبا و اطلس فریباست، زنفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۴خطاب به پادشاه در قبول صلح و ترک ستیز و اندرزی چند از حِکمچو دشمن دَرِ صلح زد، در پذیرفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۵حکایتشنیدم شهنشاه گیتی گشایفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۶صفت ممالک بهشت نشان ایران عَمَّره اللّهبهشت برین است ایران زمینفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۷در توصیف دارالسلطنه اصفهان گویدگرامی ترین عضو انسان دل استفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱۸در صفت خاموشی گویدتو را تا نباشد گرانمایه ایفرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱مثنوی صفیر دلثناهای شایسته دلدار راصفیر دل
- شمارهٔ ۲آهنگ پرده سازی نیاز به زبان بی زبانی و برگ و ساز راه حجاز بی...خدایا دلی ده حقیقت شناسصفیر دل
- شمارهٔ ۳نیایش سرور عرش مسیر، نخستین نقش تقدیر، وسیلهٔ کارگاه ایجاد رابطهٔ مبدأ و معاد سلام الله علیه و علی آله الامجاددل و دیده ها فرش در راه کیست؟صفیر دل
- شمارهٔ ۴نخل بندی این دلگشا چمن به ستایش خاقان سخنقلم اوّلین زادهٔ قدرت استصفیر دل
- شمارهٔ ۵جبین سایی خامه بر آستان عشقچه سان مدحت عشق سازم رقم؟صفیر دل
- شمارهٔ ۶حکایتشنیدم تهی دست بی حاصلیصفیر دل
- شمارهٔ ۷حکایت طفلی که ماری در دست داشت و تشبیه دنیا به آنیکی طفل دیدم به شوق و شعفصفیر دل
- شمارهٔ ۸حکایتمن و زشت رویی به عزم حجازصفیر دل
- شمارهٔ ۹کام بخشی خامهٔ حکمت نگار به یاد خلاصهٔ ادوار و نقاوهٔ اخیار والد بزرگوار حشره الله مع الاطهارعطارد مرا گشته آموزگارصفیر دل
- شمارهٔ ۱۰مناجاتخدایا به جاه خداوندیتصفیر دل
- شمارهٔ ۱۱تذکر این حدیث مصطفی که الدّال علی الخیر کفاعلهسرم بود در جیب فکرت شبیصفیر دل
- شمارهٔ ۱۲سفیر خامهٔ بلند صریر به هوش افزایی مرزبانان حکمت پذیرچنین است فرمان که حق را نهانصفیر دل
- شمارهٔ ۱۳حکایتنمودم سوال از قوی پنجه ایصفیر دل
- شمارهٔ ۱۴حکایتسیه دل امیری، شبی خفت مستصفیر دل
- شمارهٔ ۱۵حکایتشنیدم فریدون با فر و هوشصفیر دل
- شمارهٔ ۱۶حکایتستم پیشه ای را ببستند سختصفیر دل
- شمارهٔ ۱۷حکایتشنیدم که رندی به امّید سودصفیر دل
- شمارهٔ ۱۸حکایتدو کس را سر جنگ بود و ستیزصفیر دل
- شمارهٔ ۱۹حکایتکنون یاد می آیدم آن زمانصفیر دل
- شمارهٔ ۲۰اشارت به عدل و انصاف و ترک جور و اعتسافمیازار تا می توانی کسیصفیر دل
- شمارهٔ ۲۱حکایتفرود آمد از تخت شاهی قبادصفیر دل
- شمارهٔ ۲۲حکایتنهادیم پای سفر در طریقصفیر دل
- شمارهٔ ۲۳حکایتیکی با کهنسال رنجورگفتصفیر دل
- شمارهٔ ۲۴حکایتبه معروف کرخی، یکی داد پندصفیر دل
- شمارهٔ ۲۵حکایتگذشتم به شب زنده داری سحرصفیر دل
- شمارهٔ ۲۶حکایتشبی در نشابور مأوای منصفیر دل
- شمارهٔ ۲۷اشارت به سلوک سبیل عجز و مسکینی و ترک خودی و خودبینیاگر بنده را سربلندی رسدصفیر دل
- شمارهٔ ۲۸حکایتشنیدم که سگ سیرتی از گزندصفیر دل
- شمارهٔ ۲۹حکایتیکی طعن و تشنیع می زد بسیصفیر دل
- شمارهٔ ۳۰اشارت به کلام هدایت نظام عارف عالی مقام که گفت: کن بالخیر موصوفاً لا للخیر وصافاًنشستیم با هم به خاک یمنصفیر دل
- شمارهٔ ۳۱ختم کلام و انسجام مرامحزین از سخن گستری لب ببندصفیر دل
- شمارهٔ ۱مختصری از کتاب مثنوی مسمّی به خراباتثناهاست پیر خرابات راخرابات
- شمارهٔ ۲در گشایش این نامهٔ نامی و درج گرامی گویدمغنّی نوایی بیا ساز کنخرابات
- شمارهٔ ۳در صفت دنیای ناپایدار که قبله کج نظران و دام فریب بی خبران است و مذمّت اهل آن گویدشنیدم ز مخمور میخانه ایخرابات
- شمارهٔ ۴در تحسر فرقت رفتگان و تذکر حال گذشتگان گویدکجا رفت آیین مردان حق؟خرابات
- شمارهٔ ۵در سماع سخن از شیخ مصلح الدّین سعدی شیرازی و تأثیر آن نغمه پردازیسراینده ای دوش وقت سحرخرابات
- شمارهٔ ۶ذکر تلقین ارشادمآب استادی نوٌر الله مضجعهمرا داد روشن روانی سبقخرابات
- شمارهٔ ۷در خطاب پادشاه که صلاح وی صلاح این کارگاه و فسادش تباهی نظام انام است گویدالا ای جهاندار فرخنده خویخرابات
- شمارهٔ ۸حکایت در محافظت حال و مراقبت مآلیکی بار دل در گل افتاده ایخرابات
- شمارهٔ ۹حکایت در توسّلی کلّی به حریم جلال قادر بی همتا و تجافی از ماسواسفر پیشم آمد شبی فصل دیخرابات
- شمارهٔ ۱۰حکایت درآیین فتوّت و شیوهٔ مروّتشنیدم که عیسی علیه السلامخرابات
- شمارهٔ ۱۱مکالمهٔ شیخ الرئیس با کنّاس در قناعت و ترک تحمّل منّت از ناس در مذمّت طمع و زشتی آن گویدشبی سر برآوردم از جیب خویشخرابات
- شمارهٔ ۱۲بی ارزشی دنیا و مثال اهل دنیایکی طفل نادان ز خیره سریخرابات
- شمارهٔ ۱۳شرمندگی از ستایشگرانشنیدم که صاحبدلی پاک دلقخرابات
- شمارهٔ ۱۴در ستایش آزادگی و ذمّ طمعیکی مرد دانا دل هوشیارخرابات
- شمارهٔ ۱۵حکایت سیرت بهرام با عدل و داد در شفقت و انصاف با عبادشنیدم که در عهد بهرام گورخرابات
- شمارهٔ ۱۶حکایت از تاریخ دهقان در صعوبت صحبت احمقانرقم کرده با نوک کلک دبیرخرابات
- شمارهٔ ۱۷در نوائب زمان و معاتبهٔ سفلگان گویدبه عهدی که طبعم نوا ساز بودخرابات
- شمارهٔ ۱۸حکایت از واردات خویشفتادم شبی در بیابان حیخرابات
- شمارهٔ ۱۹حکایت در مکافات درست کرداران و مجازات نیکوکارانشنیدستم از راوی باستانخرابات
- شمارهٔ ۲۰حکایت در تحذیر از انس به زخارف کودک فریبشنیدم که یحیی بن برمک پگاهخرابات
- شمارهٔ ۲۱در فصل خطاب و خاتمهٔ کتاب گویدحزین از سخن سنجی بی حضورخرابات
- شمارهٔ ۱مثنوی ودیعهٔ البدیعه که حزین آن را به تقلید از حدیقهٔ سنایی در هفتاد سالگی سروده استکلّ ما فی الوجود لیس سواهودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲ای رخت در نقاب اسماییودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳جبهه با سجده داشت عهد درستودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۴آنکه بعد از نبی، وصیّ و ولی ستودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۵چون ز من پیش، خواجهٔ عارفودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۶حق ز ادراک خلق مستور استودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۷ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۸بر حقایق در وجود گشودودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۹صورت از عارض است بر مرآتودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۰هستی بر مقیدات از حقودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۱گر به هستی نظر کند عارفودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۲بسته بودم زبان ولی ناچارودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۳می نیارد عدم شود موجودودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۴هر حقیقت که برگشود جمالودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۵در مراتب اصول موجوداتودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۶هستی از غیب خویش و از اطلاقودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۷پس نماید عروج را آهنگودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۸نور ارواح و عالم اجسادودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۹ای خدای بلندی و پستیودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۰عارفان چون دم از لقا زده اندودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۱هر که خواهد در انفس و آفاقودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۲اشرف و احسن صحف، قرآنودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۳فی الوجود الّذی هو المالکودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۴در بدایت چو سر بود نشآتودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۵گفته یزدان سه فرقه است بشرودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۶سرور آگهان هر دو سراودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۷هرچه ادراک آن حواس کندودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۸غفلت از خویش داشت بی خبرتودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۹هست میزان عبارت از معیارودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۰ز ابتدای حدوث خود انسانودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۱آخرت جنّت است یا نار استودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۲کامل افتد چو جوهر انسانودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۳سبب اختلاف در ادیانودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۴مهبط وحی، مصطفی فرمودودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۵چونکه ایمان و کفر اقسام استودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۶ذکر مستضعفین در استثناودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۷هست بر فسق، حمل کفر سزایودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۸ای نوازندهٔ دل رنجورودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۹سر همّت فشانیی که بجاستودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۴۰یاد می آیدم ز عهد پدرودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۴۱شکر لله که هفته ای مهلتودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱مثنوی مطمح الانظارای دل افسرده خروشت کجاست؟مطمح الانظار
- شمارهٔ ۲فی التوحیدای رقمت سلسله بند وجودمطمح الانظار
- شمارهٔ ۳فی النعتای گهرافروز وجود از نخستمطمح الانظار
- شمارهٔ ۴فی المنقبهشاهسوار صف هیجا علیمطمح الانظار
- شمارهٔ ۵گشایش نامهٔ عرفان دبیر به دستان سنجی خامهٔ بلند صفیرخامه شبی صفحه طرازی گرفتمطمح الانظار
- شمارهٔ ۶دمیدن صبح تجلّی از افق هویّت ذات بر تنویر ظلمتکدهٔ انیّت جهانفیض نخستین که فروغ وجودمطمح الانظار