رباعی

حزین لاهیجی

۲۶۶ شعر

  1. شمارهٔ ۳تاریخ تولّد میر ضیاء الدّینمولود عزیز، قرّهٔ العین کمالقطعات
  2. شمارهٔ ۵۳در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته استعلامهٔ دهر، والد والا شانقطعات
  3. شمارهٔ ۵۴در تاریخ فوت عالمی عبدالله نام۳نور دل و دیده، مجلس آرای زمانقطعات
  4. شمارهٔ ۱شد صید خم زلف رسایی دل مارباعیات
  5. شمارهٔ ۲ای چشم و چراغ دل غم دیدهٔ مارباعیات
  6. شمارهٔ ۳لعلت به فسون نبرد از دل تب و تابرباعیات
  7. شمارهٔ ۴کردی دلم از حسن گلوسوز کبابرباعیات
  8. شمارهٔ ۵در دیدهٔ هر که شق کند پردهٔ خوابرباعیات
  9. شمارهٔ ۶ای مطرب عاشقان نوای تو کجاست؟رباعیات
  10. شمارهٔ ۷سرمایه دهر، خاک بیزی ست،که هسترباعیات
  11. شمارهٔ ۸در کار زمانه هر که بیکارتر استرباعیات
  12. شمارهٔ ۹هر چند که ما رهرو و دنیا راه استرباعیات
  13. شمارهٔ ۱۰اوضاع زمانه لایق دیدن نیسترباعیات
  14. شمارهٔ ۱۱نوبت ز کیان به ماکیان افتاده سترباعیات
  15. شمارهٔ ۱۲در محفل آسمان سُها و خور هسترباعیات
  16. شمارهٔ ۱۳خویی مه و مهر را به دلداری نیسترباعیات
  17. شمارهٔ ۱۴دانم که به جز خدای قهّاری نیسترباعیات
  18. شمارهٔ ۱۵آن را که نصیب از خرد ادراک استرباعیات
  19. شمارهٔ ۱۶خورشید، علم به کوهساران زد و رفترباعیات
  20. شمارهٔ ۱۷هر چند که خصمی سپهر از جهل استرباعیات
  21. شمارهٔ ۱۸از عمر عزیز رفته افزون از شصترباعیات
  22. شمارهٔ ۱۹دل گم شده است، سینه پردازی هسترباعیات
  23. شمارهٔ ۲۰از دیده به دیده، ناوک اندازی هسترباعیات
  24. شمارهٔ ۲۱امّید گداست، تا در بازی هسترباعیات
  25. شمارهٔ ۲۲داغی که بکاود سر پرشور کجاست؟رباعیات
  26. شمارهٔ ۲۳صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماسترباعیات
  27. شمارهٔ ۲۴ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟رباعیات
  28. شمارهٔ ۲۵آلوده ی کام دل مشو، کام آن استرباعیات
  29. شمارهٔ ۲۶آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماسترباعیات
  30. شمارهٔ ۲۷از داغ فراق سینه ام جوشان استرباعیات
  31. شمارهٔ ۲۸ازگریهٔ من دیدهٔ اختر شور استرباعیات
  32. شمارهٔ ۲۹عشق است سلیمان و دل انگشتر اوسترباعیات
  33. شمارهٔ ۳۰هر چند سپهر فکرم اختربار استرباعیات
  34. شمارهٔ ۳۱ای ساقی عاشقان، می ناب کجاست؟رباعیات
  35. شمارهٔ ۳۲عهدیست که آشنا و بیگانه یکیسترباعیات
  36. شمارهٔ ۳۳ساقی، قدحی که دور گلزار گذشترباعیات
  37. شمارهٔ ۳۴عشق است که درد من و درمان من استرباعیات
  38. شمارهٔ ۳۵افسانهٔ عشق، راز پنهان من استرباعیات
  39. شمارهٔ ۳۶یار است که در ظلمت امکان شمع استرباعیات
  40. شمارهٔ ۳۷این کوچهٔ عمر، وحشت افزا راهی سترباعیات
  41. شمارهٔ ۳۸غمنامهٔ ما خواند و جوابی ننوشترباعیات
  42. شمارهٔ ۳۹افسوس که درد عشق و درمان هم نیسترباعیات
  43. شمارهٔ ۴۰هستی بزمی ست، انجمن سازی هسترباعیات
  44. شمارهٔ ۴۱یار آینه حسن دلارای خود استرباعیات
  45. شمارهٔ ۴۲آن را که رسوم عشقبازی اصل استرباعیات
  46. شمارهٔ ۴۳داغم به دل از دو گوهر نایاب استرباعیات
  47. شمارهٔ ۴۴از حرف وداع، دیده جیحون شد و رفترباعیات
  48. شمارهٔ ۴۵بی ضامن و رهن، وام می باید، نیسترباعیات
  49. شمارهٔ ۴۶هند است و جهان به کام می باید اوا نیسترباعیات
  50. شمارهٔ ۴۷در هند اگر کسی نرنجد از راسترباعیات
  51. شمارهٔ ۴۸دل خوش نکند نالهٔ زاری که مراسترباعیات
  52. شمارهٔ ۴۹دیدیم، سواد هند حیرت زار استرباعیات
  53. شمارهٔ ۵۰در زیر فلک نالهٔ ما بی اثر استرباعیات
  54. شمارهٔ ۵۱دردانهٔ دریای حقیقت درد استرباعیات
  55. شمارهٔ ۵۲ای سینه بنال، ناله کار من و توسترباعیات
  56. شمارهٔ ۵۳ساقی، رگ ابر آبداری برخاسترباعیات
  57. شمارهٔ ۵۴ای تیره شب فراق، پایان وقت استرباعیات
  58. شمارهٔ ۵۵با ما زاهد، خیال خامت عبث استرباعیات
  59. شمارهٔ ۵۶دردا که دری نسفته می باید رفترباعیات
  60. شمارهٔ ۵۷ما را لب لعل فام می باید، نیسترباعیات
  61. شمارهٔ ۵۸از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخترباعیات
  62. شمارهٔ ۵۹از صومعه تا میکده، پر راهی نیسترباعیات
  63. شمارهٔ ۶۰از خصمی مردمان مرا حال نکوسترباعیات
  64. شمارهٔ ۶۱آن دیده، که بازاری عشاقش خوسترباعیات
  65. شمارهٔ ۶۲دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیسترباعیات
  66. شمارهٔ ۶۳مردی که میان دردمندان فرد استرباعیات
  67. شمارهٔ ۶۴دلبر بسیار و دل نگهدار کم استرباعیات
  68. شمارهٔ ۶۵دانی که به من در غمت آیا چه گذشت؟رباعیات
  69. شمارهٔ ۶۶دوران به نشاط و غم صلایی زد و رفترباعیات
  70. شمارهٔ ۶۷دیشب طربی بر دل غمناکم ریخترباعیات
  71. شمارهٔ ۶۸بسته ست زبانم و بیان در سیر استرباعیات
  72. شمارهٔ ۶۹از حوصلهٔ صبر، غمت بیرون استرباعیات
  73. شمارهٔ ۷۰هرحند که حسن و عشق، مستور به استرباعیات
  74. شمارهٔ ۷۱گر خاک شوی، در ره دلدار خوش استرباعیات
  75. شمارهٔ ۷۲دم سردی زاهدان کافورمزاجرباعیات
  76. شمارهٔ ۷۳اندوه جهان و شادمانی همه هیچرباعیات
  77. شمارهٔ ۷۴بلبل سر کرد ناله هنگام صبوحرباعیات
  78. شمارهٔ ۷۵در دهر دنی که هست شیرینش تلخرباعیات
  79. شمارهٔ ۷۶با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخرباعیات
  80. شمارهٔ ۷۷ابنای زمانه، لولیان آیینندرباعیات
  81. شمارهٔ ۷۸گر طالع پست، نارساییها کردرباعیات
  82. شمارهٔ ۷۹خورشید رخ تو تا دل افروز نشدرباعیات
  83. شمارهٔ ۸۰اکسیر محبت رخ ما کاهی کردرباعیات
  84. شمارهٔ ۸۱در هجر تو ناله سینه فرسایی کردرباعیات
  85. شمارهٔ ۸۲شاخ گل من نظر به خاری نکندرباعیات
  86. شمارهٔ ۸۳دل در غم عشق، کامرانی نکندرباعیات
  87. شمارهٔ ۸۴پیوسته دی و تموز دم سردی کردرباعیات
  88. شمارهٔ ۸۵یک چند دل از پی تمنا گردیدرباعیات
  89. شمارهٔ ۸۶تا بر لب عاشق می گلگون نایدرباعیات
  90. شمارهٔ ۸۷آمد به برم یار و چه زیبا آمد!رباعیات
  91. شمارهٔ ۸۸عالی گهران و خوش عیاران رفتندرباعیات
  92. شمارهٔ ۸۹گفتم که به یاد یار خواهی آمدرباعیات
  93. شمارهٔ ۹۰یا رب چه شود گرکرمت یار افتد؟رباعیات
  94. شمارهٔ ۹۱آن بی خردی که شوم چون زاغ افتدرباعیات
  95. شمارهٔ ۹۲نزدیک بود ز لب هوا برداردرباعیات
  96. شمارهٔ ۹۳دهرم به شکنج انزوا می داردرباعیات
  97. شمارهٔ ۹۴گفتم ز غمت غنچهٔ دل وا نشودرباعیات
  98. شمارهٔ ۹۵نظّارهٔ زشت، دیده را میل کشیدرباعیات
  99. شمارهٔ ۹۶باطل کیشان بر اهل حق چیر شدندرباعیات
  100. شمارهٔ ۹۷الفاظ و معانی از کلامم نو شدرباعیات
  101. شمارهٔ ۹۸ای آنکه غم تو عیش جاوید بودرباعیات
  102. شمارهٔ ۹۹آنان که به سودای تو داغ افروزندرباعیات
  103. شمارهٔ ۱۰۰تا چند زمانه فتنه اندوز شود؟رباعیات
  104. شمارهٔ ۱۰۱عاقل تحصیل علم بیجا چه کند؟رباعیات
  105. شمارهٔ ۱۰۲تیغم به زبون کشی چو مانوس نبودرباعیات
  106. شمارهٔ ۱۰۳دنیا طلب دنی، به دنیا ارزدرباعیات
  107. شمارهٔ ۱۰۴از عکس رخ تو، گلستان پیدا شدرباعیات
  108. شمارهٔ ۱۰۵در راه طلب، ناله هواخواهی کردرباعیات
  109. شمارهٔ ۱۰۶با کعبه چه کار اگر معاشی ندهند؟رباعیات
  110. شمارهٔ ۱۰۷بربندی اگر به خون کمر را چه شود؟رباعیات
  111. شمارهٔ ۱۰۸در ماتم تو چرا جگر خون نشود؟رباعیات
  112. شمارهٔ ۱۰۹در عشق، رگ جان گرفتار برندرباعیات
  113. شمارهٔ ۱۱۰این شور نه آن لعل شکرریز فکندرباعیات
  114. شمارهٔ ۱۱۱در ماتم تو شیون دلهاست بلندرباعیات
  115. شمارهٔ ۱۱۲در ماتم تو، ملک و ملک شیون کردرباعیات
  116. شمارهٔ ۱۱۳دل می بری و خبر نداری که چه شدرباعیات
  117. شمارهٔ ۱۱۴دل در غم هجر، بی قراری ها کردرباعیات
  118. شمارهٔ ۱۱۵اول نگه تو فتنه انگیز نبودرباعیات
  119. شمارهٔ ۱۱۶آنجا که رسوم ما و من برخیزدرباعیات
  120. شمارهٔ ۱۱۷هر جلوه که آن نرگس عیار کندرباعیات
  121. شمارهٔ ۱۱۸سامانی و ثروتی نشد جمع، چه شد؟رباعیات
  122. شمارهٔ ۱۱۹شاهنشهی خلق جهان نتوان کردرباعیات
  123. شمارهٔ ۱۲۰ابر آمد و سینه را به کهسار نهادرباعیات
  124. شمارهٔ ۱۲۱خنگ تو به کوهِ عالی ارکان ماندرباعیات
  125. شمارهٔ ۱۲۲بلبل به نوای آشنا می نازدرباعیات
  126. شمارهٔ ۱۲۳بر پای بت، از نیاز پیشانی زدرباعیات
  127. شمارهٔ ۱۲۴از گوشهٔ عزلتم جدا نتوان کردرباعیات
  128. شمارهٔ ۱۲۵غیر از کف خالی که ز ما بر جا ماندرباعیات
  129. شمارهٔ ۱۲۶بر تیره شب من که دل و جان گریدرباعیات
  130. شمارهٔ ۱۲۷عالی گهران، بنده نژادان منندرباعیات
  131. شمارهٔ ۱۲۸در دهر، به مستعار آلوده مگردرباعیات
  132. شمارهٔ ۱۲۹گر نوح و دعای غرق، این دم می شدرباعیات
  133. شمارهٔ ۱۳۰هرگه سخنی برلب اظهار رسدرباعیات
  134. شمارهٔ ۱۳۱افسرده دمان عهد ما، رشک یخندرباعیات
  135. شمارهٔ ۱۳۲از رهگذر دوست، صبایی نرسیدرباعیات
  136. شمارهٔ ۱۳۳زان پیش که دی آفت بستان گرددرباعیات
  137. شمارهٔ ۱۳۴مشکل که دلم را نگهت شاد کندرباعیات
  138. شمارهٔ ۱۳۵دل، بندهٔ عشق است، کفیلی داردرباعیات
  139. شمارهٔ ۱۳۶تا چند ز اشک بر رخم رنگ آیدرباعیات
  140. شمارهٔ ۱۳۷عشق تو سواد دیده را جیحون کردرباعیات
  141. شمارهٔ ۱۳۸وبرانهٔ هند،کز صفا پاک بودرباعیات
  142. شمارهٔ ۱۳۹کمتر به وصال، قرعهٔ کار افتدرباعیات
  143. شمارهٔ ۱۴۰گلگون سرشک، گرم جولانی کردرباعیات
  144. شمارهٔ ۱۴۱بی پا و سران که هرزه گردی دارندرباعیات
  145. شمارهٔ ۱۴۲ابنای زمان دُرد و صفا را ندهندرباعیات
  146. شمارهٔ ۱۴۳حسنش، به می از حجاب بیرون آمدرباعیات
  147. شمارهٔ ۱۴۴گردد چو خراب تن، چه غم؟ جان باشدرباعیات
  148. شمارهٔ ۱۴۵جانان چو هوای جلوه ی ناز کندرباعیات
  149. شمارهٔ ۱۴۶حسن تو به یک جلوه گرفتارم کردرباعیات
  150. شمارهٔ ۱۴۷کی بود که دل بستهٔ زنار نبود؟رباعیات
  151. شمارهٔ ۱۴۸زین پیش فلک چنین دل آزار نبودرباعیات
  152. شمارهٔ ۱۴۹خوش آن که پیام ارجعی گوش کندرباعیات
  153. شمارهٔ ۱۵۰مستان لقا چو ارجعی گوش کنندرباعیات
  154. شمارهٔ ۱۵۱با شعلهٔ آه، چشم گریان چه کند؟رباعیات
  155. شمارهٔ ۱۵۲بر لب قدحی بعد هلاکم بگذاررباعیات
  156. شمارهٔ ۱۵۳در هجر حزین، از غم جانکاه بمیررباعیات
  157. شمارهٔ ۱۵۴ای دستخوش هزار سودا هشداررباعیات
  158. شمارهٔ ۱۵۵با سرمه چو شد نرگس عیّار تو یاررباعیات
  159. شمارهٔ ۱۵۶گر جلوهٔ دوست می کند عاشق سیررباعیات
  160. شمارهٔ ۱۵۷با داغ تو سال و ماه بردیم به سررباعیات
  161. شمارهٔ ۱۵۸بس بوالعجب است زیر این چرخ اثیررباعیات
  162. شمارهٔ ۱۵۹ساقی قدحی از می گلفام بیاررباعیات
  163. شمارهٔ ۱۶۰مطرب مگذار دم، نی و چنگ بیاررباعیات
  164. شمارهٔ ۱۶۱ای سوخته جان سپند، یاد تو به خیررباعیات
  165. شمارهٔ ۱۶۲گر ترک کم و بیش کنی اولی تررباعیات
  166. شمارهٔ ۱۶۳از خصمی روزگار بی مهر و تمیزرباعیات
  167. شمارهٔ ۱۶۴مردانه حزین از سر دنیا برخیزرباعیات
  168. شمارهٔ ۱۶۵خونم به کرشمه، ای جفاکیش مریزرباعیات
  169. شمارهٔ ۱۶۶در راه خطیری که نشیب است و فرازرباعیات
  170. شمارهٔ ۱۶۷از هند نجس، نجات می خواهم و بسرباعیات
  171. شمارهٔ ۱۶۸از ظلمت هندِ سفله انگیز مترسرباعیات
  172. شمارهٔ ۱۶۹بخرید یکی خواجه، غلامی به هوسرباعیات
  173. شمارهٔ ۱۷۱این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوسرباعیات
  174. شمارهٔ ۱۷۲تا چند به چنگ غم پنهانی خویشرباعیات
  175. شمارهٔ ۱۷۳صوفی برخیز، باده صافیست بکشرباعیات
  176. شمارهٔ ۱۷۴ای عوج زمانه، قد چالاک بکشرباعیات
  177. شمارهٔ ۱۷۵ای صورت و معنی تو را پستی فرضرباعیات
  178. شمارهٔ ۱۷۶پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقطرباعیات
  179. شمارهٔ ۱۷۷تا عشق فکند در دلم تاب چو شمعرباعیات
  180. شمارهٔ ۱۷۸آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغرباعیات
  181. شمارهٔ ۱۷۹چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلافرباعیات
  182. شمارهٔ ۱۸۰هرچند نوای آتشین دارد عشقرباعیات
  183. شمارهٔ ۱۸۱صوفی که بود اساس کارش بر زرقرباعیات
  184. شمارهٔ ۱۸۲چون لاله آتشین درین تیره مغاکرباعیات
  185. شمارهٔ ۱۸۳میزان حقیم و امتحان و لَکَ لک ؟رباعیات
  186. شمارهٔ ۱۸۴گر نیست مرا طالع فیروز چه باک؟رباعیات
  187. شمارهٔ ۱۸۵پختیم به کار خویش سودا، من و دلرباعیات
  188. شمارهٔ ۱۸۶تا عشق تو گشت از ازل روزی دلرباعیات
  189. شمارهٔ ۱۸۷اندوه چو بیش شد گرفتم کم دلرباعیات
  190. شمارهٔ ۱۸۸جمعیت خویش را پریشان کردمرباعیات
  191. شمارهٔ ۱۸۹از کام دل است بس که عریان دستمرباعیات
  192. شمارهٔ ۱۹۰آنم که به ملک نیستی سلطانمرباعیات
  193. شمارهٔ ۱۹۱آنم که ز ذوق نیستی دلشادمرباعیات
  194. شمارهٔ ۱۹۲رخ، تازه به اشک ارغوانی دارمرباعیات
  195. شمارهٔ ۱۹۳یک چند، دل از آز هراسان کردیمرباعیات
  196. شمارهٔ ۱۹۴بشتاب دلا برگ سفر ساز کنیمرباعیات
  197. شمارهٔ ۱۹۵بار خودی افکنم، سبکتاز رومرباعیات
  198. شمارهٔ ۱۹۶داغ غم آن نگار مهوش دارمرباعیات
  199. شمارهٔ ۱۹۷زیبا صنما ز بی قراران توایمرباعیات
  200. شمارهٔ ۱۹۸یارای زبان کو که ثنای تو کنیم؟رباعیات
  201. شمارهٔ ۱۹۹عشق تو کلیم طور سینای دلمرباعیات
  202. شمارهٔ ۲۰۰جان در سر زلف تابناکی کردمرباعیات
  203. شمارهٔ ۲۰۱حال دل آسوده دلان سوخت دلمرباعیات
  204. شمارهٔ ۲۰۲صوفی برخیز های و هوبی بزنیمرباعیات
  205. شمارهٔ ۲۰۳از ظلمت هستی خود آزاده منمرباعیات
  206. شمارهٔ ۲۰۴چون شمع بود داغ جنون تاج سرمرباعیات
  207. شمارهٔ ۲۰۵ای هوش به می داده، فدای تو شومرباعیات
  208. شمارهٔ ۲۰۶چل سال کتاب جسم و جان را خواندیمرباعیات
  209. شمارهٔ ۲۰۷زهرم به قدح دهی که می نوش مکنرباعیات
  210. شمارهٔ ۲۰۸از گنج، به مار صلح نتوان کردنرباعیات
  211. شمارهٔ ۲۰۹مقدور نشد ز دامن افشانی منرباعیات
  212. شمارهٔ ۲۱۰تدبیر به کار من چه خواهد کردن؟رباعیات
  213. شمارهٔ ۲۱۱وبرانی عشق، باشد آباد شدنرباعیات
  214. شمارهٔ ۲۱۲ای بستهٔ آب و گل، چه خواهی کردن؟رباعیات
  215. شمارهٔ ۲۱۳معنی طلبی، بساط صورت ته کنرباعیات
  216. شمارهٔ ۲۱۴پیش کرمت دست تهی آوردمرباعیات
  217. شمارهٔ ۲۱۵گر قدر به روستا نمی دارندمرباعیات
  218. شمارهٔ ۲۱۶تا کی گل عیش در چمنها جویم؟رباعیات
  219. شمارهٔ ۲۱۷پرسید ز یار خود، یکی از یارانرباعیات
  220. شمارهٔ ۲۱۸ای رهرو عشق، کاهلی پیشه مکنرباعیات
  221. شمارهٔ ۲۱۹نه قصّهٔ سرسری، نه بازی ست سخنرباعیات
  222. شمارهٔ ۲۲۰آن راحت جان و دل شیدایی منرباعیات
  223. شمارهٔ ۲۲۱ای دیدهٔ زار من چه خواهی کردن؟رباعیات
  224. شمارهٔ ۲۲۲صوفی، اگرت هوای کشف است و یقینرباعیات
  225. شمارهٔ ۲۲۳یاران عزیز و نور بینایی منرباعیات
  226. شمارهٔ ۲۲۴حق ظاهر و خلق در حجاب افزودنرباعیات
  227. شمارهٔ ۲۲۵آمد سحر آن نگار خونین جگرانرباعیات
  228. شمارهٔ ۲۲۶ای گل تو به بویی دل خود شاد مکنرباعیات
  229. شمارهٔ ۲۲۷ای بخت نژند در سیاهی بی تورباعیات
  230. شمارهٔ ۲۲۸ای خاک وفا رفته به باد از دل تورباعیات
  231. شمارهٔ ۲۲۹ای در دل هر قطره تمنّا از تورباعیات
  232. شمارهٔ ۲۳۰ای دُرّ یتیم، دیده دریا از تورباعیات
  233. شمارهٔ ۲۳۱ای عاشق محزون، دل ناشاد تو کو؟رباعیات
  234. شمارهٔ ۲۳۲سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجورباعیات
  235. شمارهٔ ۲۳۳غفلت زده ام، خاطر آگاهم دهرباعیات
  236. شمارهٔ ۲۳۴ای صیت بزرگی به جهان افکندهرباعیات
  237. شمارهٔ ۲۳۵ای بندهٔ دهرِ دون نواز گندهرباعیات
  238. شمارهٔ ۲۳۶تا چند حزین اسیر ماتم شده‌ای؟رباعیات
  239. شمارهٔ ۲۳۷جانا چه بود که خاطری شاد کنیرباعیات
  240. شمارهٔ ۲۳۸تا ناله، درفش کاویانی نکنیرباعیات
  241. شمارهٔ ۲۳۹آشفتهٔ دور روزگارم ساقیرباعیات
  242. شمارهٔ ۲۴۰رفتند ز بزم، میگساران ساقیرباعیات
  243. شمارهٔ ۲۴۱بشکن قدح سپهر دون ای ساقیرباعیات
  244. شمارهٔ ۲۴۲صحراست ز سبزه، سبزفام ای ساقیرباعیات
  245. شمارهٔ ۲۴۳ای درد، ز مرگ فکر درمان نکنیرباعیات
  246. شمارهٔ ۲۴۴ای دل، ره و رسم عاشقان نگذاریرباعیات
  247. شمارهٔ ۲۴۵ای ناله، خلاف دردکیشان نکنیرباعیات
  248. شمارهٔ ۲۴۶ای دوست چراغ چشم بیدار توییرباعیات
  249. شمارهٔ ۲۴۷شوق ار به دیارت نرساند نرسیرباعیات
  250. شمارهٔ ۲۴۸هم درد و دوای دل افگار توییرباعیات
  251. شمارهٔ ۲۴۹ای خامه بسی نکته سرایی کردیرباعیات
  252. شمارهٔ ۲۵۰چون باد صبا، سبک عنانی نکنیرباعیات
  253. شمارهٔ ۲۵۱آلودهٔ زهد کرده ام دامانیرباعیات
  254. شمارهٔ ۲۵۲زاهد، از عشق، دین به افسون نبریرباعیات
  255. شمارهٔ ۲۵۳تا چهره ز اشک ارغوانی نکنیرباعیات
  256. شمارهٔ ۲۵۴امروز دل است، زیر بار عجبیرباعیات
  257. شمارهٔ ۲۵۵از می، لب غنچه گشت گلگون ساقیرباعیات
  258. شمارهٔ ۲۵۶ای آنکه به لافگاه دعوی چستیرباعیات
  259. شمارهٔ ۲۵۷خاموش حزین که گفتنی ها گفتیرباعیات
  260. شمارهٔ ۲۵۸در کعبه حزین ، امیر اسلام شویرباعیات
  261. شمارهٔ ۲۵۹آنی که به قد ز سرو آزاده تریرباعیات
  262. شمارهٔ ۲۶۰ای آنکه بنفشه زیب نسرین داریرباعیات
  263. شمارهٔ ۲۶۱مهری به لب خود زن اگر مرد مهیرباعیات
  264. شمارهٔ ۲۶۲هر دم ز تو عمر می کَنَد بیخ و بنیرباعیات
  265. شمارهٔ ۲۶۳سرتاسر آفاق، حزین گردیدیرباعیات
  266. شمارهٔ ۲۶۴از عشق فتاده ام به منزلگاهیرباعیات