محتشم — شعر آیینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtasham-poetry.com
- شمارهٔ ۱در توسل به حضرت خاتم الانبیاء (ص)یا خاتم النبییّن، غمخوار عالمی توقطعات
- شمارهٔ ۲داستان گاو و مسجدیکی از اهل ورع، گاوی راقطعات
- شمارهٔ ۴ماده تاریخاحرام روضه شیخ، بستیم و شد میّسرقطعات
- شمارهٔ ۵در عذرخواهی از اتفاق توارد در اشعاربه خدایی که از اشارت کنقطعات
- شمارهٔ ۶قطعه دربارهٔ صبر و شکیباییشب گذشته، فتادم به خاک کوچهٔ غمقطعات
- شمارهٔ ۷در وصف خود و انتقاد از بی هنرانازچهل سال فزون شد که به شیرین سخنیقطعات
- شمارهٔ ۸در وصف خود سروده استلایق مدح در زمانه چو نیستقطعات
- شمارهٔ ۹قطعه در نکوهش روزگار خویشروزگاریست، عقل می کوبدقطعات
- شمارهٔ ۱۰بثّ و شکویٰچون زادم از نتایج علوی به مهد خاکقطعات
- شمارهٔ ۱۱قطعه در شکایتخون در دلم ازکاوش ایام نمانده ستقطعات
- شمارهٔ ۱۲قطعه در شکوه از بختحزین، از جهان دژم، خاطرمقطعات
- شمارهٔ ۱۳قطعه در شکایت بعضی از مردم زمان خودقدر هر سفله، از تو گشت علمقطعات
- شمارهٔ ۱۴قطعه در صفت دنیاطلباندنیاطلبان سهیم خود راقطعات
- شمارهٔ ۱۵معنی لفظ حیاتای چرخ، باید از تو در تن عرصه کم زدنقطعات
- شمارهٔ ۱۶صحبت نامردمانافتاده ام به صحبت نامردمان حزینقطعات
- شمارهٔ ۱۷برای کسی که اشعار او را به سرقت برده استغزلی برده رندکی از منقطعات
- شمارهٔ ۱۸حال ابنای زمانحیرتی دارم حزین از حال ابنای زمانقطعات
- شمارهٔ ۱۹شرم از نارسایی مدحگشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزینقطعات
- شمارهٔ ۲۰در وصف قلم پرتوان خود سروده استریزد شکرین نکته حزین از نی کلکمقطعات
- شمارهٔ ۲۱و نیز در وصف خامهٔ خویشلوحش الله خامه ام که به صدققطعات
- شمارهٔ ۲۲در وصف خامهٔ خودخامهٔ مشکین من، تا شده معنی طرازقطعات
- شمارهٔ ۲۳در وصف شمشیربه کف تیغ من اژدها پیکری ستقطعات
- شمارهٔ ۲۴در پاسخ نامهٔ مشتاقانهٔ شاه طهماسب ثانی که او را به همراهی خود دعوت کرده بودای صاحبی که از اثر رنگ و بوی توقطعات
- شمارهٔ ۲۵این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده استحزین، از تقاضای همّت برآنمقطعات
- شمارهٔ ۲۶به بعضی از یاران خود نوشته استای تو نور نظر، ز دیدهٔ ماقطعات
- شمارهٔ ۲۷این قطعه را در داوری میان شعر جمال الدّین عبدالرّزاق اصفهانی و پسرش کمال الدین اسماعیل به میرزاابوطالب شولستانی نوشتهدوش از بَرِ یاری که دلم شیفتهٔ اوستقطعات
- شمارهٔ ۲۸در رثای پدر علامه اش طاب ثراهسپهر از مرگت ای صاف حقیقت، بی صفا گشتهقطعات
- شمارهٔ ۲۹در تاریخ فوت اسوهٔ عارفان میر محمّد تقی رضوی خراسانیتا ز عالم فانی، عارف زمان رفتهقطعات
- شمارهٔ ۳۰در تاریخ فوت فاضل بزرگ، شیخ عبدالله گیلانی(رحمهٔ الله علیه)افسوس که صاحبدل دانا ز جهان رفتقطعات
- شمارهٔ ۳۱اندرزعاقلی، رنجه شد از طعن عدوقطعات
- شمارهٔ ۳۲در حکمتنمود این سوال از فلاطون یکیقطعات
- شمارهٔ ۳۳آزادی دو عالمای دل، به قدر خواهش، در چشم خلق خواریقطعات
- شمارهٔ ۳۴و نیز در اندرزهر روز کز سرور تو ای شاه بگذردقطعات
- شمارهٔ ۳۵فقیر جاهلدر غمکدهٔ جهان ندیدمقطعات
- شمارهٔ ۳۶خطاب به امیری نادانچارپایی شنیده ام مرده استقطعات
- شمارهٔ ۳۷دربارهٔ برخی از مردمگفت یاری، حزین بی دل راقطعات
- شمارهٔ ۳۸غیر آزادگانغیر آزاده خاطری که بودقطعات
- شمارهٔ ۳۹اژدهاایّام، گرسنه اژدهایی ستقطعات
- شمارهٔ ۴۰مطایبهپرسید دوش ساده دلی از من این سخنقطعات
- شمارهٔ ۴۱و نیز در مطایبهای فلانی، شگفت نیست مراقطعات
- شمارهٔ ۴۲در ذمّ بعضی از اصحاب غرورای صاحبی که مایهٔ تفریح عالمیقطعات
- شمارهٔ ۴۳در مذمّت گرمادر جهنمکده هند که از تاب هواقطعات
- شمارهٔ ۴۴تضمین از سعدیبود بر محملم، دل چون دراییقطعات
- شمارهٔ ۴۵قطعهای مژه و غمزه ات، صفدر صاحب قرانقطعات
- شمارهٔ ۴۶قطعهآتش زده ایم اختران راقطعات
- شمارهٔ ۴۷قطعهدوش دلم چون کشید خنجر آه از قرابقطعات
- شمارهٔ ۴۸صحبت ناجنسدارم آزرده دلی، تنگ تر از دیدهٔ میمقطعات
- شمارهٔ ۴۹در تفاخر ۱شاعر و شعر شناسان، قلمم را به زبانقطعات
- شمارهٔ ۵۰قطعهدر همه عمر، بر صحیفهٔ دهرقطعات
- شمارهٔ ۵۱تغزّلبحری ست محیط غم که در خونقطعات
- شمارهٔ ۵۲تاریخ بنای مسجدی که در بنارس متصل به مقبرهٔ حزین استجبهه بر خاک نه درین مسجدقطعات
- شمارهٔ ۵۵به یکی از بزرگان نوشته استای که دارد لوای اقبالتقطعات
- شمارهٔ ۵۶در تاریخ تدوین چهارمین دیوان خود فرموده استهزار و یکصد و پنجاه و پنج هجری بودقطعات
- شمارهٔ ۲۹۰نهانی کرده ای یغما، دل منغزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۹۹به دنبال خرام آن پری روغزلیات ناتمام