پند و اندرز
- محتشم کاشانی ۵
- نیر تبریزی ۵
- عمان سامانی ۲
- الهامی کرمانشاهی ۵
- صامت بروجردی ۷۶
- غروی اصفهانی ۲۱
- عبدالرحیم حائری ۲۶
- صغیر اصفهانی ۲۴۱
محتشم کاشانی قرن دهم · ۵ شعر
- شمارهٔ ۱۶۸فضای کلبهٔ فقر آن قدر صفا دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱در توحید حضرت باریتعالی و موعظهنفیر مرغ سحر خوان چو شد بلندنوادیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۲قصیدهز خاک هر سر خاری که میشود پیدادیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۳تجدید مطلعگرت هواست که دایم درین وسیع فضادیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۷۲ای شیخ که هست دایم از نخوت تودیوان اشعار › رباعیات
نیر تبریزی قرن سیزدهم · ۵ شعر
عمان سامانی قرن سیزدهم · ۲ شعر
الهامی کرمانشاهی قرن سیزدهم · ۵ شعر
- شمارهٔ ۷۰در تجافی ازدار غرور وانابه به سوی دار خلودتو کز کشور جسم درنگذریشاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس) › خیابان اول
- شمارهٔ ۱۲۴خواندن امام اشعار چند در بی وفایی دنیادرآن شب جهانداور بی قرینشاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس) › خیابان اول
- شمارهٔ ۳۰در اندرز یار دیرین خویش میرزا علی دوست کرمانشاهانی متخلص به سالک گویدزخلق جهان رشته بگسیختهشاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس) › خیابان سوم
- شمارهٔ ۱۱۷درخاتمه ی کتاب و مختصری از حالات سید الساجدین(ع)گویدگرت برنشاند به گاه بلندشاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس) › خیابان سوم
- شمارهٔ ۹در عشق اگر راهبری داشته باشیگزیدهٔ اشعار › غزلیات
صامت بروجردی قرن سیزدهم · ۷۶ شعر
- شمارهٔ ۲در مدح امام العصر خاتم الاوصیا عجلالله تعالی فرجهکه خفته اندرین قالب که باشد اندرین ماویقصاید
- شمارهٔ ۳در نصیحت و وقایع سر مسلم(ع)دلا تا چند جویی عزت و اقبال دوران راقصاید
- شمارهٔ ۸در مدح حضرت جواد(ع)ز سست عهدی بیجا جهان کون و فسادقصاید
- شمارهٔ ۱۳شماره ۱۳ - در مدح بابِ مدینه علم، امیرالمؤمنین (ع)روزگارِ عُمر را هنگامِ فصلِ اربعین شدقصاید
- شمارهٔ ۱۹در مدح جنابِ مسلم بن عقیل (ع)مرد را در بذلِ جان، مردانگی پیدا شودقصاید
- شمارهٔ ۲۱قصیده در مدح شاه ولایت، امیر مؤمنان (ع)هر دم خدنگِ آفتِ صیادِ روزگارقصاید
- شمارهٔ ۲۲مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س)چند ز شهوت زنی به پیکر آذرقصاید
- شمارهٔ ۲۵در مدح قمرِ بنیهاشم حضرتِ عباس (ع)جهان را دایه دان و خلایق جمله طفلانشقصاید
- شمارهٔ ۳۲در مدحِ قاتلالمشرکین، امیرالمؤمنین(ع)خواهی اگر مسِ تنِ خود کیمیا کنیقصاید
- شمارهٔ ۳۳در مدحِ قاتلِ کفار، وصیِّ احمدِ مختار استتورا چون جمع شد امروز، اسبابِ تواناییقصاید
- شمارهٔ ۴بلندآوازه بلبل در گلستان کرد دستان راغزلیات
- شمارهٔ ۱۹ز خوب و زشت جهان یار ما به ما کافی استغزلیات
- شمارهٔ ۲۴مرد خدا فریفته مال و جاه نیستغزلیات
- شمارهٔ ۲۸مرد عاشقپیشه از کفران نعمت ننگ داردغزلیات
- شمارهٔ ۳۷دگر دل بهر بدنامی ره تدبیر میگیردغزلیات
- شمارهٔ ۳۸در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیردغزلیات
- شمارهٔ ۴۲همیشه افسر فرماندهی بر سر نمیماندغزلیات
- شمارهٔ ۴۴چینیان در چین گر از زلف تو چینی داشتندغزلیات
- شمارهٔ ۵۳هر چه خواهی بر من ای دنیا ز تلخی تنگ گیرغزلیات
- شمارهٔ ۴در بیوفایی دنیار گریز به مصیبتد تو این تن خاکی برهگذار گذارکتاب المراثی و المصائب
- شمارهٔ ۸در مدح حضرت موسی بن جعفر(ع)ای ز شورِ نشئهٔ دنیایِ فانی، سرگراناشعار مصیبت
- شمارهٔ ۱۵در مدح فرزند امام حسن مجتبی(ع)ای ز بساطقرب از بسکه گشته مستاشعار مصیبت
- شمارهٔ ۲۰در استغاثه به حضرت امام زمان ارواح العالمین له الفداءای دل غمگین به حال خویش حیرانی چرا؟اشعار مصیبت
- شمارهٔ ۲۴وقایع جناب حر بن یزید ریاحیچند ای دل از تغافل در ورطه هلاکیاشعار مصیبت
- شمارهٔ ۱۰و برای او رحمه الله علیهاگر دستت رسد با همنشینیکتاب التضمین و المصائب
- شمارهٔ ۱۴و برای او علیه الرحمهای دل وفا و عهد به دور زمان کجاستکتاب التضمین و المصائب
- شمارهٔ ۱۵همچنینای غمگین تو را با شادی دوران چکارکتاب التضمین و المصائب
- شمارهٔ ۱۶و برای او همچنینروزی که پا به علم پر از غم گذاشتیمکتاب التضمین و المصائب
- شمارهٔ ۱۷و برای اوای که نموده ترک سر بهره کلاه سروریکتاب التضمین و المصائب
- شمارهٔ ۱ترکیب بنداز دور زمان دلم کباب استکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۲فیالموعظهداد دوشینه مرا هاتف غیبی آوازکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۳و برای او فی النصیحهدلم ز خلق جهان و جهان ملال گرفتکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۴و برای او فی النصیحهگوش کن ای مست غفلت تا که هشیارت کنمکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۵و برای او همچنینز دولت نخل امید کسی گر بارور گرددکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۶و برای او همچنیننه تنها سیرم از مالم که عالم هم نمیخواهمکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۷و برای اودوش با جسمی پر از اندوه جانی پر ملالکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۸موعظهاز قضا روزی مرا شد سوی قبرستان گذارکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۰ترکیب بندای به جان افکنده در لیل و نهارکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۱و برای او فی النصیحهبیا ای دل دمی بنشین و گوش هوش با من کنکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۲همچنینخوش آن دل که دایم بلا میپسنددکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۳و برای او همچنیندردا و حسرتا که به غفلت جهان گذشتکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۴و برای او همچنینبه عزلت گوشهای از هفت کشور داشتن بهترکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۵در موعظه و نصیحتبه پنج روزه ایامِ اعتماد مکنکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۶و برای او فی الحکایهدوستی از من گمنام پی ضرب مثلکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۷و برای او علیه الرحمهدو روز گر دلی از عیش دهر آباد استکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۸همچنینعنقریب است که این سلسله بر هم زدهاندکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱۹و برای اوهر که به کف قوت صبح و شام نداردکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۲۰و برای اودلا به کسب سعادت چرا شتاب نداریکتاب النصایح و التنبیه
- شمارهٔ ۱کتاب القطعات و النصایحشنیدم شد ز مغروری و مستیکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۲حمایت در فریب دنیایکی بیچارهای محنت رسیدهکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۳نصیحت سقراط سلطان رایکی از شهریاران زمانهکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۴در بیوفایی زن و فرزندشنیدهستم که شاپور ذوالاکنافکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۵در نفرت مجالست غنی با فقیریکی در خدمت ختم النبیین(ص)کتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۶در زهد حضرت عیسییکی روز از سر عبرت به عالمکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۷سخن گفتن خانه با صاحبخانهیکی روز از سر عیش و فراخیکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۸اخبار خیرالبشر(ص) از روز محشرچنین فرمود آن شاهنشه دینکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۹صحبت غنی در وقت فوت با ملک الموتمالداری بود در عهد قدیمکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۱۰حکایت ابراهیم ادهم با درویشداشت ابراهیم ادهم چون مکانکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۱۱حکایت شخص مسافربود مسافر یکی اندر به راهکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۱۲حکایت عابد با کورعابدی صومعه هفتاد سالکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۱۳وفات اسکندرشنیدستم که اسکندر چه شد وقتکتاب القطعات و النصایح
- شمارهٔ ۵تاریخ زلزله عجیبه سیلاخوربه گوش خلق ز بس شد ز باد غفلت پرکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۹و برای اوفرداست که از رحمت حق عاصی راندهکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۱۰و برای اومرد گر در پیش زن بیرتبه شد عارش کم استکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۱۷کس نیست که از زمانه خرسند شودکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۱۸با سعی و عمل کس از اجل نگریزدکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۲۰تا میل دل از مهر جهان کم نشودکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۲۱هر کس به جهان رسید کشتی بنهادکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۲۲هر که اندر پی غمخواری مردم نشودکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۲۳دنیا به کسی خط امانی نسپردکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۲۴هر کس که در این دار فنا منزل کردکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۲۵آن قوم کز الفت جهان خرسندندکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۲۶تا لعل نبخشی به تو گوهر ندهندکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۴۰گر لقمه نان شود به یکصد تومانکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۴۸خواهی به تمام سروران سر باشیکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۶۰دو بیت دیگردر حشر رسولان خلف روی خراشندکتاب المواد و التاریخ
غروی اصفهانی قرن چهاردهم · ۲۱ شعر
- شمارهٔ ۸ای بستهٔ بند هوی و هوسدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۹تا نخل امیدم را تو بریدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴با نیک و بد دنیا خوش باشدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵افسوس که گوهر نفس نفیسدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰ای بسته دل اندر خوان طمعدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰از جان بگذر جانان بطلبدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱تا بی خبری ز ترانهٔ دلدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴جانفشانی بکن ار می طلبی جانان رادیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۶۴فدائیان ره عشق دوست مرد رهنددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۷۲عاشق از فتنهٔ معشوق هراسان نشوددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۷۶گهی به کعبهٔ جانان سفر توانی کرددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۸۱اگر به شرط مروت وفا توانی کرددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۹۶از رقیبان تو تا چند من اندیشه کنمدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۹لوح دل را جان من از نقش کثرت ساده کندیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۳اگر از درم در آئی تو چه طالع نکویاندیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۴لوح دل را اگر از نقش خطا ساده کنیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۵اگر مشتاق جانانی مکن جانا گران جانیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۶دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۸گر سوی ملک عدم باز بیابی راهیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۹در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۱خواهی اگر بکوی حقیقت سفر کنیدیوان کمپانی › غزلیات
عبدالرحیم حائری قرن چهاردهم · ۲۶ شعر
- شمارهٔ ۱۳ادامه حکایت شاهالغَرض چون سال، پایان میرسیدمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۱مضمون اشعار شیخ رحمة اللّه که پیام آن پیر داناست و تغییر اوزان واللّهُ المُعینبعد از این راز درون در پردهدارمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۲فی آداب السُلوکرو از این خودبینی استغفار کنمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۳فی السکوت و العزلةلب ببند و گوشهٔ خلوت گزینمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۴اقسام الکلاممَر تکلّم راست اقسام چهارمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۵فی اِغتِنام الفُرصَةچون بنای عمر نبود پایدارمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۶پرسش نمودن مردی از حضرت عزرائیل، گاهِ مردن خود را، و پاسخ او که اکنون نگویم پیش از آن هنگام، پیکی فرستم و ترا بیاگاهانماین بخاطر دارم از عهد صِغرمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۷در خواست نمودن نبیی از حق تعالیحق تعالی را نبیی این سؤالمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۸فِی الْخَبَرِ الْمُعْتَبَر، مِمَّا یَجْرِی عَلَی الْمُحْتَضَرِ وَ فِیهِ عِبْرَةٌ لِمَنْ اِعْتَبَرَ ترجمه: «در خبری معتبر آمده است، از آنچه بر شخص در حال احتضار (در حال مرگ) میگذرد، مطالبی آمده است که در آن برای کسانی که عبرت میگیرند، درس عبرتی بزرگ نهفته است»بشنو از من این حدیث معتبرمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۹دیوانگی بُهلول عاقلدید شخصی روزی آن بُهلول رامشرق الانوار
- شمارهٔ ۳۰رجوع به حال مُحتضَرچونکه مأیوس او ز مال خود شودمشرق الانوار
- شمارهٔ ۳۱رجوع به حال آن طایفه که غَفلت از میان آنها دور شده بوداَلغَرَض آن مرد، چون این حال دیدمشرق الانوار
- شمارهٔ ۳۲بقیهٔ داستان آن مرد که از حضرت عزرائیل هنگام مُردن خود را سؤال نمودگفت بعد از روزگاری بس درازمشرق الانوار
- شمارهٔ ۳۳فی الزُهد عَنِ الدُّنیادل براین دنیای بیحاصل مَبندمشرق الانوار
- شمارهٔ ۳۴تمثیلهمچنانکه چند تخمی سرخ و زردمشرق الانوار
- شمارهٔ ۳۹فی خاتمة امرِ الاِنسانچون نداند کس در آخر حال خویشمشرق الانوار
- شمارهٔ ۴۱در کیفیت عاقبت امر انسان به خِیر یا خُسران، اَعاذَنَااللّه و راه سلامت از آنواردات قلبی از خِیر و شُرورمشرق الانوار
- شمارهٔ ۴۳خطاب به فرزند سعادت انجامقُرَّةُ العَینِ من ای پورِ رشیدمشرق الانوار
- شمارهٔ ۱۲شعر دهمدست طلب ز دامن مردان ره مگیرمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۱۴شعر دوازدهمدر برِ یاری و به خود مشغولیمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۱۷شعر پانزدهمازعَدم آمده را راحله و زاد عدممجمع الاسرار
- شمارهٔ ۲۳شعر بیست و یکمدو اسبه پیک اجل میکشاندت به عدممجمع الاسرار
- شمارهٔ ۲۹شعر بیست و هفتمای که از ناز به ما هیچ نگاهی نکنیمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۳۴رباعی سومگر راهروئی براستی این، راه استمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۳۹رباعی هشتمای دل به درست بودن خویش، مکوشمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۶۰بهارّیهمگو که بار گرانست بر طبیعت دینمجمع الاسرار
صغیر اصفهانی قرن چهاردهم · ۲۴۱ شعر
- شمارهٔ ۶در مناقب و مدایح ائمه طاهرین صلواه الله علیهم اجمعینایدل گرت هوای بهشت است رو متابدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۲۱در مدح ساقی کوثر حیدرصفدر حضرت امیرالمؤمنین علی علیهالسلامهمچو جام جمت ار آینه رخشان گردددیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۲۲در مدح امام بر حق ولی مطلق حضرت علیابن ابیطالب علیهالسلامهیچ دانی که جوانمرد و هنرور باشد؟دیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۲۹در مدح ساقی کوثر حیدر صفدر علی (ع)خورشید و تیغ و آینه درویش این چهاردیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۶۴غدیریه در مدح مولای متقیانالا ای غافل از حال خود ای بیچاره انسانیدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱۸فیالنصیحهایکه سرگرم باندوختن سیم و زریدیوان اشعار › ترکیبات
- شمارهٔ ۱۹نصیحتای بشر ای تو گنج نهانیدیوان اشعار › ترکیبات
- شمارهٔ ۲۰خطاب وجدان به طبیعتطبیعت ای بهم آمیخته اجزا و ارکانیدیوان اشعار › ترکیبات
- شمارهٔ ۲۲تضمین غزل شیخ سعدی رحمهالله علیهنه تابع دیریم و نه قائل بکنشتیمدیوان اشعار › ترکیبات
- شمارهٔ ۲۴تضمین غزل خواجه حافظ علیهالرحمهبغم سرای جهان خواجه خوش دلت شاد استدیوان اشعار › ترکیبات
- شمارهٔ ۲۵أیضاً تضمین غزل خواجه حافظ علیهالرحمهای نشسته بغلط یاد ز استاده کنیدیوان اشعار › ترکیبات
- شمارهٔ ۱۰به چنگ آرم شبی گر طره جانانهٔ خود رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱شبی فرهاد اگر بیند به خواب آن لعل نوشین رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴در روی این زمین که تویی صد هزارهادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹گردون همیشه پست کند ارجمند رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲مکن باور به یک منوال دور زندگانی رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳دور کن یکدم ز خود جهل هوی اندیش رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴فرقی نمانده در عمل خوب و زشت مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶پایهٔ آمال محکم در جهان کردن چرادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸ای قوی پنجه که بازوی تواناست ترادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲ساقیا بی تکلف آر شرابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶آنکه مانند تواش یار دل آزاری هستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۳کی توان گفتن که او با ما سر و کاری نداشتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۵نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۶آنچه میدانیش دنیا خورد و خوابی بیش نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۸ای قوی پنجه که بازوی تواناست ترادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۲ساقیا بی تکلف آر شرابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۶آنکه مانند تواش یار دل آزاری هستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۳کی توان گفتن که او با ما سر و کاری نداشتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۵نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۶آنچه میدانیش دنیا خورد و خوابی بیش نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۳در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۶دلبرا نرا همه سخت است دل و پیمان سستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۸مدام غیر غمم کس انیس و همدم نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۹جز معرفت از بهر بشر خاصیتی نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۸دل ز راه دیده از نور جمالش روشن استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۴کارت ای یار بمن غیر ستمکاری نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۷تا نگوئی بجهان دوست مرا بسیار استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۸ایهاالناس این جهان را نیم جو مقدار نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۱دل مسوزان که ز هر دل به خدا راهی هستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۲بگو به آنکه موفق بحسن تدبیر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۴در دور ما چه جور بشر با بشر نکرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۶مگذار اینکه راز دلت بر زبان رسددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۷رندان عمل برای رضای خدا کننددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۸قلم شرافت اگر دارد از رقم دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۱غیر آن سر که سری با کف پایی دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۲زان پیشتر که خاک وجودت سبو کننددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۳جهانیان دگر از جنک احتراز کنیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۴نالیدن مهجوران سوز دگری دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۵به تغافل همه روزان و شبان میگذرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۶دلدار ما به درد دل ما نمی رسددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۱خواجه را گوی که از زیر زمین یاد کنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۲راستی مردم از آندم که بصلب پدرنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۳کسیکه بهر خدا ترک خودستائی کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۴یاد دو طره ات بدلم چون درون شوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۷همره قافلهٔی روبرهی باید کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۵هر آنکو سر بخاک درگه پیر مغان دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱۹تا لبم بوسه چند از تو دلارام نگیرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۴اگر از عشق به طور دلت اشراق آیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۷نه هر که تاخت بمیدان دلاوری دانددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۰ترکان چشم او پی خونریزی مننددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۹بندهٔ پادشهی باش که درویش بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۰همه صحبت ز فراق وز وصالش دارنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۱خدا را جمع نتوان با هوا کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۳بحشر عفو اله ار پناه خواهد بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۸دل ز قید غمت ای دوست رها نتوان کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۹شهان که مالک اورنگ و صاحب تاجنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۱هر صاحب نامی دمی آرام ندارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۷شاه اورنگ نشین فکر جهانی دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۹زان فرقه بپرهیز که پرهیز ندارنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۰مرا که جرم ز اندازه بیشتر باشددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۱هر چه از اصلش جدا گردید باز آنجا روددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۶دوشین بگوش دلم آمد ز مرغ سحردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۰یار عاشقکش ما دوش به صد عشوه و نازدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۴از آب دیده تا ندهی شستشوی خویشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۶چو غنچه خون دلت گر غذاست خندان باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۲سلطان نفس خود شو و مالک رقاب باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۷ای سر زلفت هزار سلسله عاقلدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۸نه ملک دان سبب افتخار خویش و نه مالدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۰دانی چرا در سیر خود بر خویش میلرزد قلمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۵ما کار به تسبیح و به زنار نداریمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۶افسوس که از حالت خود بیخبرانیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۸خوانند گرچه خلق جهان اصفهانیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۰مرغ سحر همانا زین ناله برکشیدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۳ای زال جهان تا کی جان کندن و نوازدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۴دری به از در یکتای با صفای سخندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۸حدیث یار چه حاصل ز غیر بشنیدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۱از غبار خودنمائیها عمل را پاک کندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۲آن سان سخن بگوی که بتوان نگاشتندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۶طعنه بر ما مزن ای شیخ و به خود غره مشودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۸بیچارهٔی که نیست بجز حق پناه اودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۱زان سفله وجودی که شریر است عدم بهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۸چیست دنیا در ره سیل فنا ویرانهایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۰ستم ار بناتوانان ز ستمگری رسانیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۱صاحب علم و عمل را رتبهٔ والاستیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۲زالعلم حجاب الاکبرام د عقل سودائیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۵غیر خونابه چه خوردی ز می انگوریدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۶بیک خرام دل از من تو دلربا بردیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۱تا کی ز حرص سیم مس رخ طلا کنیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۳الا که از مینخوت مدام بیخود و مستیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۴تا کی دلا خموشی یکدم برآر زاریدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۵تا نگردی با خلایق یار بی عز و وقاریدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۶نیست بازار جهانرا به از این سوداییدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۹دنیا زکف گذار چو دعوی دین کنیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۰ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۱چو کسی بعذرخواهی نرود ز بی گناهیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۲چشم مستت همه مردم کشد از بیباکیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۱به بندگان نکنی لطف چون تو از یاریدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۲برو بجو ز عمل مونسی و داد رسیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۳گفت دانا پدری با پسر از آگاهیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۴تو مرغ گلشن قدسی نه در خور قفسیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۹تا در ره مقصود به تشویش نیفتیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۰منه به زمرهٔ انعام نام انسانیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۱غنچه را نیست جز این علت خونین جگریدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۳اگر که لقمه ربایی ز خوان خاموشیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳ارسال رسلزان همه ارسال رسل در سبقدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۴ستایشسعی بزرگان و مهان یاد باددیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۶چشمه آب حیاتعلم بود چشمهٔ آب حیاتدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۷آیت کبریای بشر ای آیت کبرای حقدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۸رؤیای صادقهدوش مرا خواب بچشم پر آبدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۹نسخه کیمیابود بسی در طمع کیمیادیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۰پادشاه رعیت نوازپادشهی بود رعیتنوازدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۱قافلهٔ سوداگرقافلهای بست پی سود باردیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۲نتیجه راستیقافله ئی بد برهی رهسپاردیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۳کار و کارگر در سال ۱۳۰۷ شمسی سروده شدکار کن و کار کن و کار کندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۴علم و عملچون به ازل طرح جهان ریختنددیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۵پنبهٔ ایرانگوش فرا دار که گوید صریحدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۶مس و چینیدوش رسیدند بخوان نعمدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۸شیر و روباهگرسنه شیری چو حریصان به دشتدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۹حاسد و محسودبود دو تن را دو درخت کهندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۲۰سخت و سستسخت گرانی به درختی نشستدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۲۱گل و خارگفت گلی از سر نخوت بخاردیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۲۲نتیجهٔ ظلمبود یکی ظالم مردم گدازدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۲۶مصاحبت دو نادانبود یکی مرد تهی مغز خامدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۲۸قدک و صباغداد به صباغ کسی یک قدکدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۲۹پند لقمانحضرت لقمان که بنوع بشردیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۳۰حکمت افلاطوندید فلاطون مرضی در مزاجدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۳۱در مذمت نوشابهبود یکی خانه چو باغ جناندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۳۲سؤال موسیموسی عمران به مناجات حقدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۳۳کلام عیسیعیسی مریم چو علم بر فراختدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۳۵ماهی و صدفماهیکی در تک بحر از صدفدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۳۶حسن و مالدوش ز من کرد عزیزی سئوالدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۳۷سیرچمناز پی تفریح شدم صبحدمدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۴۲احمد و محموددخترکی سنّ دهش ناتمامدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۴۳کشف رازگفت کسی با دگری راز خویشدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۴۴حکایتخواجهٔ دنیا طلب کاهلیدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۴۵حکایتعارفی از ضعف به بستر فتاددیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۴۹حکایتبزشتی کرد تسخر عیبجوئیدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۰گل و شبنمگل و شبنم به هم در بوستانیدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۱تنبیهخرد را گفتم ای دانای هر رازدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۲حکایتشنیدستم که لقمان نکو نامدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۳نصیحتبکن پندی سرور آور ز من گوشدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۴نصیحتبخر پند و مکن حکمت فروشیدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۵نصیحتگرت باید به گیتی سر فرازیدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۸نصیحتچنان بایدت زیستن در جهاندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۹حکایتشنیدم که مردی سعادت نصیبدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۶۰حکایتبه رستم چه خوش گفت فرزانه زالدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۶۱حکایتشنیدم که رستم به مازندراندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۶۲نصیحتاز یاد خدا مباش غافلدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۶۳حکایتگفت درویشی شبانگه با مریددیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۶۶نصیحتای که آزردن خلقت کار استدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۰۴آقای بهمنی یکی از شعرای گستاخمدیرنامهٔ نامی کانوندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۱۴قطعهشنیدم که کوری به خاک زمیندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۱۵قطعهزبان زندانی و کام تو زنداندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۱۷وصیت حضرت مولیالموالی علی علیهالسلامشیر یزدان شاه مردان با پسردیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۹۰تاریخ جنگ بینالملل دومدو لفظ بیجا معمول خلق در هر جاستدیوان اشعار › ماده تاریخها و قطعات مناسبتی
- شمارهٔ ۹۸در تعریف ادببدین دلیل ادب جان جان انسانستدیوان اشعار › ماده تاریخها و قطعات مناسبتی
- شمارهٔ ۱۰۱در طلب صلح حقیقیکی شود در نغمه آید بلبل بستان صلحدیوان اشعار › ماده تاریخها و قطعات مناسبتی
- شمارهٔ ۱۱۰در اثبات معاد جسمانیای بشر ایکه جهان شرف و شوکت و شانیدیوان اشعار › ماده تاریخها و قطعات مناسبتی
- شمارهٔ ۱۱۲اندرز در جلوگیری از انتحاربسکه کاهیده ز بار غم و اندوه تنمدیوان اشعار › ماده تاریخها و قطعات مناسبتی
- شمارهٔ ۱۱۳در تعریف ایرانایران چه وقت مردم صاحبهنر نداشتدیوان اشعار › ماده تاریخها و قطعات مناسبتی
- شمارهٔ ۱قطعهشنیدم پشهای بر پشت پیلیدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳قطعهغنی را بین که از مال فقیراندیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۷قطعهچند گوئی کنم انفاق اگر یابم مالدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۸قطعههرجا که بپاست طرفه کاخی مردمدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۹قطعهتوان بچار صفت بود مفتخر کان چاردیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۰قطعهز تبدیل خزانی و بهاریدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۱قطعهشنیدم که هارون به بهلول گفتدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۲قطعهچو باید عاقبت رفتن ز دنیادیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۳قطعهاگر دانائی اندر کار باشددیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۴قطعهراستی آنچه تصور رود از بهر بشردیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۷قطعههرچه در عالم خرابی رخ دهددیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۸قطعهپرورد بهر خدمت خلق آنکه خویش رادیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۲۰قطعهدهان بسته قفس و اندر آن سخن مرغیستدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۲۲قطعهاگر نه نفس محیلت مطیع فرمانستدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۲۵قطعهیک بنده تمام عمر خود رادیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۲۶قطعهاین قدر ای توانگر مفشارنای مسکیندیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۲۷قطعهبر این سرا چه فانی مبند دل زنهاردیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۲۸قطعهمبر رشک بر آنکه او را ملکدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۲قطعهیکی را گه و بی گه اندر سرایدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۳قطعهاگر بکار تو افتد گره ز بازی چرخدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۴قطعهحرمت دهقان بود لازم اگرچه بنده رادیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۵قطعهگهی بفقر شویامتحان گهی به غنادیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۶قطعهبه هر چیز مهرت فزونتر بوددیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۷قطعهآنکوست به شط چو بط شناوردیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۸قطعهعمارتی که بنا کرد خواجه همچو بهشتدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۹قطعههمیشه رسم جهانست اینکه نعمت رادیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۴۰قطعههست ثابت که اهل عرفان نیستدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۴۱قطعهای همه باد و خاک و آتش و آبدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۴۲قطعهخون که افسرد چه نفعش ز عناب رسددیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۴۳قطعهگر ندانی چیست تمثال حرام اندوختندیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۴۴قطعهگنج منست نیروی من بهر کسب و کاردیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۴۷قطعهپرسید سائلی ز من آن آب خشگ چیستدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۹گر وعده بهشت یا جحیم است تو رادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۰ای آنکه به هر نفس هواییست تو رادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۱ای نفْس من ای همیشه مایل به ذنوبدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۴ای مرده دلان مردهٔ مردهپرستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۲هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۳مغرور مباش نکته دانی این استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۵بی اهل دلی مرا سر بستان نیستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۲هر قدر برای تو میسر گردددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲آن استر بارکش که خود باری برددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶خود بد بود آنکس که بدم نام برددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۰خورشید که عالمی مزین دارددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵امروز که هرکه حال زاری دارددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۱سعیت نه بس اینکه قوت بر حلق رسددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱خفت به کسان مده کسان محترمنددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۵گوئی که چسان جهان نوردیده شوددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۹حرفی که نه چون مویز هوش افزایددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۰زان داده دو شانهات خدای اکبردیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۹چونراحت خویش خواهی از زحمت غیردیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشدروسوی حقیقت کن و بگذر ز مجازدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳چون گنج نهان کن غم پنهانی خویشدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۱خلقی به صد احترام میخوانندمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۸هرچند طریق تجربت پیمودمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۲خواهی که ز توحید نمانی محرومدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۸ای ریشه بد بکشت زار آوردهدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴ای آنکه به ارباب عطا دل بستیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶جز صلح و صفا نباشدم کرداریدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳گر تابع امر و نهی قرآن باشیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲زنهار مکن به حق خود کوتاهیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵تا اهل ثبات و حلم و تمکین نشویدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱گر کنی خاک را زر از حکمتدیوان اشعار › مفردات
- شمارهٔ ۲قصهٔ روز جزا دانی که چوندیوان اشعار › مفردات
- شمارهٔ ۳افتادگی نکو بود اما بجای خویشدیوان اشعار › مفردات
- شمارهٔ ۴همان به بد و نیک مردم نگوییدیوان اشعار › مفردات
- شمارهٔ ۵صافی از آینه آموز و به هرحال بسازدیوان اشعار › مفردات
- شمارهٔ ۶حاجت بدان بود که کند رفع احتیاجدیوان اشعار › مفردات
- شمارهٔ ۹مرگِ غنی مقدمهٔ جنگ وارث استدیوان اشعار › مفردات
- شمارهٔ ۱۰عمری ار شکر بر زبان رانیدیوان اشعار › مفردات