شمارهٔ ۱۲

قطعه

قطعه

چو باید عاقبت رفتن ز دنیا

به دنیا دل نبندد مرد دانا

جهان باشد رباطی کهنه باید

از اینجا بهر منزل شد مهیا

به دنیا بهر عقبی کار می‌کن

که اینجا هرچه کردی داری آنجا