شمارهٔ ۳۹

رباعی هشتم

رباعی

ای دل به درست بودن خویش، مکوش

ور بشکند ازغصّه، مَنال و مَخروش

بر دست برند تا درست است سبو

امّا چو شکست، می‌نهندش بر دوش