شمارهٔ ۴۰

گر مست شدی ناله کن، امّا مَخروش

ور گرم شدی، بسوز پنهان و مَجوش

گر دَمدمه‌ای ز عشق، آموزندت

دم درکش و بنشین به کناری، خاموش