شمارهٔ ۳۸

رباعی هفتم

رباعی

نیم رخِ خود، یار پریچهره نمود

از من دل و عقل و دین و آرام ربود

گفتم که به کامِ دل به بینم سیرش

چون خر مگس معرکه نگذاشت حسود