محتشم — شعر آیینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtasham-poetry.com
- شمارهٔ ۱ایضا در مرثیهدو بیننده نخل کثیرالثمر
- شمارهٔ ۲حریف غالب اولاد ساقی کوثر
- شمارهٔ ۳وله ایضاسلطان محمد آن شمع کز پرتو وجودش
- شمارهٔ ۴وله ایضابر همچو زنی لب لعاب افشان را
- شمارهٔ ۵سگ علی ولی حیرتی که همچو نصیر
- شمارهٔ ۶در مدح شاه طهماسبدولت چو سر به ذروه فتح و ظفر کشید
- شمارهٔ ۷سید عالی نسب قاضی عمادالدین که شد
- شمارهٔ ۸وله در رثاءزین زمان خلاصه ذریت نبی
- شمارهٔ ۹وله ایضامردم چشم جهان بین پدر
- شمارهٔ ۱۰ایضا ماده تاریخگل گلشن لطف عبدالغنی
- شمارهٔ ۱۱در ماده تاریخ فوت فرمایدمیر ملک رتبه که ممتاز بود
- شمارهٔ ۱۲اشعث طماع عهد خود جمال قصه خوان
- شمارهٔ ۱۳وله ایضاخورشید آسمان وزارت که روی ملک
- شمارهٔ ۱۴قطعهتا رخش طبعم از پی معنی تکاور است
- شمارهٔ ۱۵قطعهای فلک آستان که خاک درت
- شمارهٔ ۱۶مرثیهبدر فلک شرف خلیفه
- شمارهٔ ۱۷وله ایضاای فلک حشمت که در دکان نظم محتشم
- شمارهٔ ۱۸میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطف
- شمارهٔ ۱۹زبدة الاخوان فصیح خوش کلام
- شمارهٔ ۲۰وله فی مرثیهگلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بود
- شمارهٔ ۲۱وله ایضاایا ملاذ سلاطین که کردگار تو را
- شمارهٔ ۲۲وله ایضاخان حاتم دل جم جاه که جبار جلیل
- شمارهٔ ۲۳حافظ بی‌چاره در راه اجل
- شمارهٔ ۲۴وله ایضازیب اتراک جهان فخر هنرمندان عصر
- شمارهٔ ۲۵وله ایضاای عطا پیشه که دریای سخا و کرمت
- شمارهٔ ۲۶فوت امیر چندان آمد گران بر ایام
- شمارهٔ ۲۷وله ایضا در فوت منصوری شاعرناگاه سمند جان بهر سفر عقبی
- شمارهٔ ۲۸در مدح سلطان مرادخان گویدحبذا مرز و بوم دارالمرز
- شمارهٔ ۲۹ایضا در مرثیهمه اوج سیادت میر جعفر
- شمارهٔ ۳۰در تقاضای صله فرمایدای به ذات کریم بی‌همتا
- شمارهٔ ۳۱وله ایضاسپهر حوصله آن ابر دست دریا دل
- شمارهٔ ۳۲وله ایضاای کریمی که ز لطفت همه ذرات جهان
- شمارهٔ ۳۳وله ایضامسافران سبک سیر عالم ملکوت
- شمارهٔ ۳۴وله ایضاخان جم جاه پادشاه منش
- شمارهٔ ۳۵وله ایضا در رثاءمیر حیدر گوهر درج ورع
- شمارهٔ ۳۶وله ایضاای جوان بخت مدبر که در اصلاح امور
- شمارهٔ ۳۷قطعههرکه از بهر خواجگان زمان
- شمارهٔ ۳۸در مرثیه فرمایدآه کامسال اندرین بستان سرای
- شمارهٔ ۳۹قطعهخلوت افروز گوشهٔ وحدت
- شمارهٔ ۴۰وله ایضامحتشم تا کی کشم از ناسزاگویان عذاب
- شمارهٔ ۴۱وله ایضاابوالفتح بیک آن گرامی جوان
- شمارهٔ ۴۲وله ایضاهر هنر من که زانگیز طبع
- شمارهٔ ۴۳در مدح میر محمد مؤمن فرمایدگوشوار گوش دوران درةالتاج جهان
- شمارهٔ ۴۴وله ایضاای چراغ منتظر سوزان که می‌باید مرا
- شمارهٔ ۴۵وله در رثاءمیر عالی رتبه آن مهر سپهر عز و جان
- شمارهٔ ۴۶وله ایضا در رثاءچون خواجه امیر آن مه خورشید نظیر
- شمارهٔ ۴۷وله ایضادلا دقیقه شناسی و نکته‌پردازی
- شمارهٔ ۴۸وله ایضامحیط دولت اقبال خواجه میر حسن
- شمارهٔ ۴۹در شکایت فرمایدخسروا شاها جوان دل شهریارا سرورا
- شمارهٔ ۵۰وله ایضاز ارباب دنیا که دارد جهان
- شمارهٔ ۵۱در مدح میرامین‌الدین محمد گویدآن سپهر ایوانکه از بخت بلند
- شمارهٔ ۵۲عشقی آن نخل خرد پرور بستان سخن
- شمارهٔ ۵۳قطعهای مالک ملک سپه مملکت مدار
- شمارهٔ ۵۴وله ایضاای شهسوار عرصه همت که می‌کشند
- شمارهٔ ۵۵وله ایضاای تو را قدر و جلال از چرخ ذی قدرت زیاد
- شمارهٔ ۵۶در مرثیهٔ میرزا غیاث‌الدینقیمتی گوهر بساط وجود
- شمارهٔ ۵۷نمودیم این دو در وقف از ره صدق
- شمارهٔ ۵۸در مدح امین‌الدین فرمایدشهسواری که عرصهٔ گردون
- شمارهٔ ۵۹وله ایضاافتخار اهل دولت خواجه احمد آن که بود
- شمارهٔ ۶۰وله ایضادلا بنگر این بی‌محابا فلک را
- شمارهٔ ۶۱ملا ابوالحسن که در محیط وجود او
- شمارهٔ ۶۲ایضا در مرثیهقاضی آن عالم اسرار قدر
- شمارهٔ ۶۳ماده تاریخمی‌شد چو رضیع رازق پاک جلیل
- شمارهٔ ۶۴در رثاءدلا چو ابر بهاری به نوحه و زاری
- شمارهٔ ۶۵در مرثیه یکی از اکابر فرمایدپادشه ملک صباحت که بود
- شمارهٔ ۶۶وله ایضابر روی فرش اغبری مستدیر سقف
- شمارهٔ ۶۷وله ایضاگلبن گلزار سیادت که بود
- شمارهٔ ۶۸وله ایضافارس میدان معنی حامدی بی‌نظیر
- شمارهٔ ۶۹قطعهسرو را از نوید خلعت خاص
- شمارهٔ ۷۰قطعهوقت آن شد که به شمشیر زبان
- شمارهٔ ۷۱شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم
- شمارهٔ ۷۲در مرثیه گویدباز طوفان اجل نابود ساخت
- شمارهٔ ۷۳در تقاضا گویدصبا به خدمت خدام خواجگی برسان
- شمارهٔ ۷۴وله ایضاصاحبا من که بهر پیشکشت
- شمارهٔ ۷۵وله ایضاسرا سروران جد اعلای تو
- شمارهٔ ۷۶وله ایضااگر خرمنی را تبه کرد برقی
- شمارهٔ ۷۷وله ایضاچو خواجه میر حسن آن جهان عز و وقار
- شمارهٔ ۷۸رباعیاتازین شش رباعی که کلکم نگاشت
- شمارهٔ ۷۹قطعهتبارک‌الله ازین حوض خانهٔ دلکش
- شمارهٔ ۸۰در مرثیهٔ شاه زاده سلطان حسینناگه از طبعم مشام دل شنید
- شمارهٔ ۸۱مرثیه در شهادت میر معصوم گوید رحمه‌اللهامیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل
- شمارهٔ ۸۲در ماده تاریخ گویددل‌افروز شمع شبستان انس
- شمارهٔ ۸۳ایضا در مرثیه گویددوش تا صبح از صوامع قدس
- شمارهٔ ۸۴وله ایضاای همایون فارس میدان دولت کاورند
- شمارهٔ ۸۵وله ایضاآن خداوند محتشم چاکر
- شمارهٔ ۸۶وله ایضادر بارگه امام شافع
- شمارهٔ ۸۷وله ایضایارب امشب از علامتها چه می‌بیند به خواب
- شمارهٔ ۸۸وله ایضاایا ستوده وزیری که دور گردون را
- شمارهٔ ۸۹نخل باغ دل امیر گل‌رخ نسرین عذار
- شمارهٔ ۹۰ایضا در مرثیه گویدگل حدیقه دل خواجگی که بود قدش
- شمارهٔ ۹۱قطعهذوق مشکل که گذارد دو نفس زنده مرا
- شمارهٔ ۹۲وله ایضاای شهریار ذیشان کز غایت بزرگی
- شمارهٔ ۹۳در مرثیه فرمایدباز فلک سلسله‌ای زد به هم
- شمارهٔ ۹۴در تاریخ پدر خود گویدوالدمن خواجه میراحمد که بود از اعتقاد
- شمارهٔ ۹۵وله ایضازین زمانه شیخ جمال آن که کس ندید
- شمارهٔ ۹۶حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
- شمارهٔ ۹۷در شکایت فرمایدای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت
- شمارهٔ ۹۸وله ایضاای بخت می‌رساند از اشفاق بی‌قیاس
- شمارهٔ ۹۹قطعهبهر جمعی عیب جویان بستم این احرام دوش
- شمارهٔ ۱۰۰مرثیهخورشید اوج حسن محمد امین که بود
- شمارهٔ ۱۰۱بر سر تربتی رسیدم دوش
- شمارهٔ ۱۰۲قطعهای مهین آصفی که عالم را
- شمارهٔ ۱۰۳همان اوج دولت شاه یحیی
- شمارهٔ ۱۰۴وله ایضاای دل انصاف ده که چون نبود
- شمارهٔ ۱۰۵وله ایضاای جوان بخت سرافراز که بر خاک درت
- شمارهٔ ۱۰۶زهی بر حشمت گردون اساست
- شمارهٔ ۱۰۷وله ایضاای جهان را از تو در گوش امید
- شمارهٔ ۱۰۸وله ایضازین الانام خواجه قلیخان که جد او
- شمارهٔ ۱۰۹وله ایضاشکر کز فیض کرد بار دگر
- شمارهٔ ۱۱۰قطعهای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفا
- شمارهٔ ۱۱۱وله ایضاصاحب از راه خداوند زمین و آب کن
- شمارهٔ ۱۱۲وله ایضاای نمایان سهیل اوج وجود
- شمارهٔ ۱۱۳وله ایضاآن شه حسن کز غلامی اوست
- شمارهٔ ۱۱۴در عزل گویدسرور عادیان سر غولان
- شمارهٔ ۱۱۵شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد
- شمارهٔ ۱۱۶در ماده تاریخ گویدشیخ حیدر کز کمال اعتقاد
- شمارهٔ ۱۱۷در مرثیه یکی از خواتین فرمایدهمای آشیان سلطنت شهزاده سلطانم
- شمارهٔ ۱۱۸وله ایضاهر نفس می‌کرد چون از تاب مرگ
- شمارهٔ ۱۱۹ماده تاریخ فوتاز باغ جلال ملت آن تازه نهال
- شمارهٔ ۱۲۰وله ایضاای بلند اختر سپهر وجود