شمارهٔ ۱۳

هر کس خط و خال تو می جوید

جز خطهٔ عشق نمی پوید

آندل که چو شمع بود روشن

جز لالهٔ عشق نمی بوید

آری ز زمین دل عاشق

جز مهر گیاه نمی روید

هر کس که بسر دارد شوری

جز از غم یار نمی موید

فرهاد لب شیرین دهنان

شرطست که دست از جان شوید

جز مفتقر تو کسی خبری

از سنت عشق نمی گوید