قطعات

صغیر اصفهانی · دیوان اشعار

۴۴ شعر

  1. شمارهٔ ۱قطعهشنیدم پشه‌ای بر پشت پیلی
  2. شمارهٔ ۲قطعه در تعریف شاعر نامی شیرین‌سخن صائبدر خواب گشت صائب ظاهر بچشم جانم
  3. شمارهٔ ۳قطعهغنی را بین که از مال فقیران
  4. شمارهٔ ۴قطعه در تعریف و توصیف بزرگان عرفان و ادبهست عرفان و ادب ملکی که در آن مولوی
  5. شمارهٔ ۵قطعهشنیده‌ام که شبانی به گوسفندان گفت
  6. شمارهٔ ۷قطعهچند گوئی کنم انفاق اگر یابم مال
  7. شمارهٔ ۸قطعههرجا که بپاست طرفه کاخی مردم
  8. شمارهٔ ۹قطعهتوان بچار صفت بود مفتخر کان چار
  9. شمارهٔ ۱۰قطعهز تبدیل خزانی و بهاری
  10. شمارهٔ ۱۱قطعهشنیدم که هارون به بهلول گفت
  11. شمارهٔ ۱۲قطعهچو باید عاقبت رفتن ز دنیا
  12. شمارهٔ ۱۳قطعهاگر دانائی اندر کار باشد
  13. شمارهٔ ۱۴قطعهراستی آنچه تصور رود از بهر بشر
  14. شمارهٔ ۱۵قطعه ذیل بجهه تمثال مبارک حضرت قطب العارفینبیا تمثال قطب عارفان بین
  15. شمارهٔ ۱۶قطعهجناب خواجه محیت حقش بیامرزد
  16. شمارهٔ ۱۷قطعههرچه در عالم خرابی رخ دهد
  17. شمارهٔ ۱۸قطعهپرورد بهر خدمت خلق آنکه خویش را
  18. شمارهٔ ۲۰قطعهدهان بسته قفس و اندر آن سخن مرغیست
  19. شمارهٔ ۲۲قطعهاگر نه نفس محیلت مطیع فرمانست
  20. شمارهٔ ۲۳قطعهشنیدم که از مال داری لئیم
  21. شمارهٔ ۲۴قطعهجبرئیل آمد بامر حضرت پروردگار
  22. شمارهٔ ۲۵قطعهیک بنده تمام عمر خود را
  23. شمارهٔ ۲۶قطعهاین قدر ای توانگر مفشارنای مسکین
  24. شمارهٔ ۲۷قطعهبر این سرا چه فانی مبند دل زنهار
  25. شمارهٔ ۲۸قطعهمبر رشک بر آنکه او را ملک
  26. شمارهٔ ۲۹قطعهاین شنیدی که نکته پردازی
  27. شمارهٔ ۳۰قطعهبود قرآن کتابی پای تا سر
  28. شمارهٔ ۳۱قطعهدریغ کان هنر اوستاد ما شیدا
  29. شمارهٔ ۳۲قطعهیکی را گه و بی گه اندر سرای
  30. شمارهٔ ۳۳قطعهاگر بکار تو افتد گره ز بازی چرخ
  31. شمارهٔ ۳۴قطعهحرمت دهقان بود لازم اگرچه بنده را
  32. شمارهٔ ۳۵قطعهگهی بفقر شوی‌امتحان گهی به غنا
  33. شمارهٔ ۳۶قطعهبه هر چیز مهرت فزونتر بود
  34. شمارهٔ ۳۷قطعهآنکوست به شط چو بط شناور
  35. شمارهٔ ۳۸قطعهعمارتی که بنا کرد خواجه همچو بهشت
  36. شمارهٔ ۳۹قطعههمیشه رسم جهانست اینکه نعمت را
  37. شمارهٔ ۴۰قطعههست ثابت که اهل عرفان نیست
  38. شمارهٔ ۴۱قطعهای همه باد و خاک و آتش و آب
  39. شمارهٔ ۴۲قطعهخون که افسرد چه نفعش ز عناب رسد
  40. شمارهٔ ۴۳قطعهگر ندانی چیست تمثال حرام اندوختن
  41. شمارهٔ ۴۴قطعهگنج منست نیروی من بهر کسب و کار
  42. شمارهٔ ۴۵قطعههزار شکر که هرچند خامه فرسودم
  43. شمارهٔ ۴۶قطعهمرا صغیر تخلص به‌جا بود که سه چیز
  44. شمارهٔ ۴۷قطعهپرسید سائلی ز من آن آب خشگ چیست