فرهنگ نامه

حزین لاهیجی · مثنویات

۱۸ شعر

  1. شمارهٔ ۱فرهنگ نامهبه نام نگارنده هست و بود
  2. شمارهٔ ۲در نعت خواجه دوسرا علیه و علی آله التحیه و الثثاچرا نام مشتی گدایان بَرم؟
  3. شمارهٔ ۳خطاب زمین بوسسپهر آستانا، ملک چاکرا
  4. شمارهٔ ۴در منقبت سرور اولیا -علیه التحیّه و الثّنا- یعنی امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع)سر شیرمردان عالم، علی
  5. شمارهٔ ۵ستایش خاقان سخنسخن گوهر لجّهٔ سرمدی ست
  6. شمارهٔ ۶در گشایش این نامهٔ نامی گویدشکست استخوان، طبع اندیشه زای
  7. شمارهٔ ۷در وصف حسنبر وبرز ، چون سرو آراسته
  8. شمارهٔ ۸صفت جنگدل خاک شد از ستوران، ستوه
  9. شمارهٔ ۹صفت تیغتناور نهنگی‌ست شمشیر او
  10. شمارهٔ ۱۰صفت اسبخرامنده کوهی، فلک پیکری
  11. شمارهٔ ۱۱صفت نامهبفرمود دانای روشن ضمیر
  12. شمارهٔ ۱۲در نصیحت و بی وفایی دهر گویدز افسون چرخِ دریده دهل
  13. شمارهٔ ۱۳در صفت مردان کار فرمایدبه دیبا و اطلس فریباست، زن
  14. شمارهٔ ۱۴خطاب به پادشاه در قبول صلح و ترک ستیز و اندرزی چند از حِکمچو دشمن دَرِ صلح زد، در پذیر
  15. شمارهٔ ۱۵حکایتشنیدم شهنشاه گیتی گشای
  16. شمارهٔ ۱۶صفت ممالک بهشت نشان ایران عَمَّره اللّهبهشت برین است ایران زمین
  17. شمارهٔ ۱۷در توصیف دارالسلطنه اصفهان گویدگرامی ترین عضو انسان دل است
  18. شمارهٔ ۱۸در صفت خاموشی گویدتو را تا نباشد گرانمایه ای