رباعیات

صغیر اصفهانی · دیوان اشعار

۱۲۲ شعر

  1. شمارهٔ ۲ای لطف تو بگشوده بمن باب عطا
  2. شمارهٔ ۷با شانه شبی بگفتم ای عقده گشا
  3. شمارهٔ ۱شد دور چو از نظر غبار من و ما
  4. شمارهٔ ۳یا شاه نجف ببین من حیران را
  5. شمارهٔ ۴ای مظهر کل هویت یزدان را
  6. شمارهٔ ۹گر وعده بهشت یا جحیم است تو را
  7. شمارهٔ ۱۰ای آنکه به هر نفس هوایی‌ست تو را
  8. شمارهٔ ۸ای دوست بجان مایلم اکرام تو را
  9. شمارهٔ ۶ای مهر تو کیش و عشق تو مذهب ما
  10. شمارهٔ ۱۱ای نفْس من ای همیشه مایل به ذنوب
  11. شمارهٔ ۱۲بیماری خود دوش نمودم به طبیب
  12. شمارهٔ ۲۴دانی چه بود حاصل اخبار روات
  13. شمارهٔ ۱۸از مطلع هستی و ظهور ذرات
  14. شمارهٔ ۱۹حقا که علی بحق بود مظهر ذات
  15. شمارهٔ ۱۶ای نام تو جان بخش‌تر از آب حیات
  16. شمارهٔ ۳۶میآمد و شهد از لب خندان میریخت
  17. شمارهٔ ۳۷از شمع بشب آتش سوزان میریخت
  18. شمارهٔ ۲۵نه چرخ که بر فراز هم نه طبق است
  19. شمارهٔ ۳۴ای مرده دلان مردهٔ مرده‌پرست
  20. شمارهٔ ۳۱گفتم به خرد کی به همه بالا دست
  21. شمارهٔ ۵گفتم بخرد کی بهمه بالا دست
  22. شمارهٔ ۱۵روزی به وطن‌پرست دل داده ز دست
  23. شمارهٔ ۳۲هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماست
  24. شمارهٔ ۱۰۱این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشدپرسید کسی ز من بگو عرش کجاست
  25. شمارهٔ ۲۹زین نور ولایت که بقم جلوه نماست
  26. شمارهٔ ۲۸میلاد سعید مهدی موعود است
  27. شمارهٔ ۳۳مغرور مباش نکته دانی این است
  28. شمارهٔ ۱۳خرم دل آنکس که ز خود آگاه است
  29. شمارهٔ ۲۰از خلقت ما خلق که امر ازلی است
  30. شمارهٔ ۱۷در خوش چو بر مغز رسیدم از پوست
  31. شمارهٔ ۱۴افلاک نه مست ماست مست دگری است
  32. شمارهٔ ۲۱هرکس ز محبان شهنشاه ولی است
  33. شمارهٔ ۲۳در کعبه و در کنشت موجود علی است
  34. شمارهٔ ۲۲در مخزن لایموت دردانه علیست
  35. شمارهٔ ۳۵بی اهل دلی مرا سر بستان نیست
  36. شمارهٔ ۲۷از ذات خداوند کسی آگه نیست
  37. شمارهٔ ۲۶ای آنکه ز علم تو برون هستی نیست
  38. شمارهٔ ۳۰ای سجده‌گه اهل وفا ابرویت
  39. شمارهٔ ۳۸چندت بطریق ناصوابست بسیچ
  40. شمارهٔ ۳۹عشق من دلسوخته و حسن تو شوخ
  41. شمارهٔ ۴۲هر قدر برای تو میسر گردد
  42. شمارهٔ ۴۱هر دل که اسیر عشق دلبر گردد
  43. شمارهٔ ۴دانی ز چه عید باستان می‌خندد
  44. شمارهٔ ۲آن استر بارکش که خود باری برد
  45. شمارهٔ ۶خود بد بود آنکس که بدم نام برد
  46. شمارهٔ ۵۰خورشید که عالمی مزین دارد
  47. شمارهٔ ۵امروز که هرکه حال زاری دارد
  48. شمارهٔ ۴۳بالای تو هرگه که ز جا برخیزد
  49. شمارهٔ ۵۱سعیت نه بس اینکه قوت بر حلق رسد
  50. شمارهٔ ۴۴چون بهر وجود موج زن ز اسما شد
  51. شمارهٔ ۴۷اسلام چو از نصب علی کامل شد
  52. شمارهٔ ۱خفت به کسان مده کسان محترمند
  53. شمارهٔ ۴۸شاهی که به اسرار جهان دانا بود
  54. شمارهٔ ۴۶ای داده مرا بقدرت خویش وجود
  55. شمارهٔ ۴۰ای آنکه تو را بر آستان خوانده شود
  56. شمارهٔ ۴۵گوئی که چسان جهان نوردیده شود
  57. شمارهٔ ۴۹حرفی که نه چون مویز هوش افزاید
  58. شمارهٔ ۳صد شکر که از لطف خداوند مجید
  59. شمارهٔ ۱۰زان داده دو شانه‌ات خدای اکبر
  60. شمارهٔ ۸یارب به رسالت رسولان کبار
  61. شمارهٔ ۷از روز ازل هماره تا یوم نشور
  62. شمارهٔ ۹چونراحت خویش خواهی از زحمت غیر
  63. شمارهٔ ۱این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشدروسوی حقیقت کن و بگذر ز مجاز
  64. شمارهٔ ۱جان عشق و محبت است جانرا بشناس
  65. شمارهٔ ۱۱من دیده به احسان علی دارم و بس
  66. شمارهٔ ۱در مسافرت بمشهد گفته شداز دیدن آفتاب در خطهٔ طوس
  67. شمارهٔ ۱۲ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس
  68. شمارهٔ ۲گر مهر علی بسینه داری خوشباش
  69. شمارهٔ ۳چون گنج نهان کن غم پنهانی خویش
  70. شمارهٔ ۴ای سر و قدت بدلربائی مخصوص
  71. شمارهٔ ۵قومی به جهان ز حب دینی محظوظ
  72. شمارهٔ ۶کردیم اگرچه عمر بیهوده تلف
  73. شمارهٔ ۸اسلام که شد بر همه عالم شامل
  74. شمارهٔ ۷ای کرده به درگه تو جبریل نزول
  75. شمارهٔ ۲۳ای داده مرا وجود از کتم عدم
  76. شمارهٔ ۱۷فخر عجم این بس که به نوروز عجم
  77. شمارهٔ ۲۴امروز به فرمان خدای علام
  78. شمارهٔ ۹ای ساقی ماه وش در این ماه صیام
  79. شمارهٔ ۲۲نی‌نیک و نه بد نه عالی و نی پستم
  80. شمارهٔ ۱۴ای وای بمن که هرچه عصیان کردم
  81. شمارهٔ ۱۳یا شاه نجف مخواه مضطر گردم
  82. شمارهٔ ۱۹ایدوست ز لطف خویش کن خرسندم
  83. شمارهٔ ۱۱خلقی به صد احترام می‌خوانندم
  84. شمارهٔ ۱۸هرچند طریق تجربت پیمودم
  85. شمارهٔ ۲۵یا پیر مکن ز درگه خود دورم
  86. شمارهٔ ۲۱گر غرق گناه است ز سر تا قدمم
  87. شمارهٔ ۱۵هرچند من از سم گنه مسمومم
  88. شمارهٔ ۱۰رفتم بدر خدای خود توبه کنم
  89. شمارهٔ ۲۰عمرم همه صرف شد بغفلت چه کنم
  90. شمارهٔ ۲۸ای آنکه منت کمنیهٔ درگاهم
  91. شمارهٔ ۳۰یاد تو دمی به ملکت جم ندهم
  92. شمارهٔ ۲۷ای خسرو طوس ای‌امام مسموم
  93. شمارهٔ ۱۲خواهی که ز توحید نمانی محروم
  94. شمارهٔ ۲۹یکچند به دنیای دنی دل بستیم
  95. شمارهٔ ۱۶شاها به توما دیده احسان داریم
  96. شمارهٔ ۲۶عمریست که دم بدم علی میگویم
  97. شمارهٔ ۳۲خورشید ازل سیم ماه شعبان
  98. شمارهٔ ۳۳خاکی که بکفش بودت از اصفاهان
  99. شمارهٔ ۳۴در عشق توام همین بس ای روح روان
  100. شمارهٔ ۳۱در راه خدا چو نیست شد هست حسین
  101. شمارهٔ ۳۶در نیمهٔ شعبان به رخی همچون ماه
  102. شمارهٔ ۳۷ای زائر قبر شاه بی خیل و سپاه
  103. شمارهٔ ۳۹یارب ز خطای خودپرستی توبه
  104. شمارهٔ ۳۸ای ریشه بد بکشت زار آورده
  105. شمارهٔ ۳۵ای غیر علی‌پرست ای دیوانه
  106. شمارهٔ ۴ای آنکه به ارباب عطا دل بستی
  107. شمارهٔ ۴۷ای شیر خدا شاه ولایت مددی
  108. شمارهٔ ۴۱ای آنکه بمن ز من تو نزدیکتری
  109. شمارهٔ ۶جز صلح و صفا نباشدم کرداری
  110. شمارهٔ ۳گر تابع امر و نهی قرآن باشی
  111. شمارهٔ ۴۲در خم غدیر کز خدای ازلی
  112. شمارهٔ ۴۴سلطان سریر لامکانست علی
  113. شمارهٔ ۴۰ای آنکه خداوند حدوث و قدمی
  114. شمارهٔ ۷بر منتظران ورود یار جانی
  115. شمارهٔ ۴۵ای سر خفی نور جلی ادرکنی
  116. شمارهٔ ۴۶ای نفس نبی شخص ولی ادرکنی
  117. شمارهٔ ۱رباعی بجهت پرده درب حرم حضرت ثامن‌الائمه علیه‌السلام سروده شدهاز دیدهٔ دل اگر رضا را بینی
  118. شمارهٔ ۱تا کی به زمان نیک و بد می‌بینی
  119. شمارهٔ ۴۳زد روز ازل مشیت اللهی
  120. شمارهٔ ۲زنهار مکن به حق خود کوتاهی
  121. شمارهٔ ۵تا اهل ثبات و حلم و تمکین نشوی
  122. شمارهٔ ۸ای حجه حق بملک حق شاه توئی