رباعیات
- شمارهٔ ۱نواب کز و نیم مه و سال جدا
- شمارهٔ ۲ای کرده قدوم تو سرافراز مرا
- شمارهٔ ۳ای نورده آیینهٔ احساس مرا
- شمارهٔ ۴گفتند ز حادثات این دیر خراب
- شمارهٔ ۵بنیاد دو بینی چو شد از عشق خراب
- شمارهٔ ۶آن شوخ که تکیه‌گاه او چشم ترست
- شمارهٔ ۷روزی که دلم خیال ابروی تو بست
- شمارهٔ ۸ای قصرِ بلندِ آسمان پیشِ تو پست
- شمارهٔ ۹آصف که مهین سوادِ اقلیمِ بقاست
- شمارهٔ ۱۰طراح که طرح این بنا ریخته است
- شمارهٔ ۱۱این آب که خضر ازو بقا خواسته است
- شمارهٔ ۱۲خانی که سپهرش به سجود آمده است
- شمارهٔ ۱۳آن طره چو دارم من بدنام ز دست
- شمارهٔ ۱۴این عید حضور خان چو ملک افروزست
- شمارهٔ ۱۵سلاخ که آدمی کشی شیوهٔ اوست
- شمارهٔ ۱۶اسلام که صید اهل ایمان فن اوست
- شمارهٔ ۱۷این حوض که دل هلاک نظارهٔ اوست
- شمارهٔ ۱۸گردون که به امر کن فکان چاکرتست
- شمارهٔ ۱۹آن فتنه که در سربلند افسرتوست
- شمارهٔ ۲۰سلطان جهان که ماه تا ماهی ازوست
- شمارهٔ ۲۱چیزی که به گل داده خدا زیبائیست
- شمارهٔ ۲۲ای گشته وثاق کمترین مولایت
- شمارهٔ ۲۳خسرومنشی که دور خواندش فرهاد
- شمارهٔ ۲۴فرهاد ز کوه کندن بی‌بنیاد
- شمارهٔ ۲۵خورشید سپهر سر بلندی بهزاد
- شمارهٔ ۲۶آزار تو دور از تن زیبای تو باد
- شمارهٔ ۲۷بی‌تحفه نبرد اگرچه زین خسته نهاد
- شمارهٔ ۲۸در عهد تو کامرانی خواهم کرد
- شمارهٔ ۲۹یاری که به نیش غم دلی ریش نکرد
- شمارهٔ ۳۰خواهمچو جزا طرح عقاب اندازد
- شمارهٔ ۳۱این آب که شعلهٔ‌وش ز جا می‌خیزد
- شمارهٔ ۳۲آن دست که نخل قد آدم ریزد
- شمارهٔ ۳۳گاه از همه وجه طامعم می‌دانند
- شمارهٔ ۳۴ای بی تو چو هم دم به من خسته نموده
- شمارهٔ ۳۵آن خسرو فرهاد لقب کز ره جود
- شمارهٔ ۳۶عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود
- شمارهٔ ۳۷این بنده که ملک نظم پیوستش بود
- شمارهٔ ۳۸آن ابر عطا که حاتمش کرده سجود
- شمارهٔ ۳۹چون داد قضا صیقل مرآت وجود
- شمارهٔ ۴۰چادر شب بستر خود ای طرفه‌نگار
- شمارهٔ ۴۱در بزم حکیمان ز می شورانگیز
- شمارهٔ ۴۲آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغش
- شمارهٔ ۴۳سلاخ که ساختی به پردانی خویش
- شمارهٔ ۴۴آن ماه که در خوبی او نیست خلاف
- شمارهٔ ۴۵ای جلوه‌ات از قامت چابک نازک
- شمارهٔ ۴۶ای صید سگ شیر شکار تو پلنگ
- شمارهٔ ۴۷ای کوی تو قبله‌گاه ارباب قبول
- شمارهٔ ۴۸می‌کرد چو سکه حی صاحب تنزیل
- شمارهٔ ۴۹در تکیه‌گه واسع این بزم جلیل
- شمارهٔ ۵۰از ملک ملوک ما درین بیت جلیل
- شمارهٔ ۵۱این ساعی اگرچه باشد از حسن قلیل
- شمارهٔ ۵۲آن راه که از حال سهیلی است جمیل
- شمارهٔ ۵۳المنة لله که از سعی جمیل
- شمارهٔ ۵۴اسبی که بود پویه گهش چرخ نهم
- شمارهٔ ۵۵بر پیکر آن سرور خورشید علم
- شمارهٔ ۵۶ای نام تو در هر لغتی ذکر انام
- شمارهٔ ۵۷ای درگه خاصت از شرف کعبه عام
- شمارهٔ ۵۸سقا پسرا خسته دل از دست توام
- شمارهٔ ۵۹این بستر خستگی که انداخته‌ام
- شمارهٔ ۶۰دی از کرم داور دوران کردم
- شمارهٔ ۶۱اسلام که گم کرده ز دل آرامم
- شمارهٔ ۶۲زان پیش که هجر تو برد آرامم
- شمارهٔ ۶۳خواهم که شبی محو جمال تو شوم
- شمارهٔ ۶۴دارد ز خدا خواهش جنات نعیم
- شمارهٔ ۶۵گیرم که به چشم خلق پوید دشمن
- شمارهٔ ۶۶چون مهر تو میتوان نهان ورزیدن
- شمارهٔ ۶۷از لطف تو سهل است کرم ورزیدن
- شمارهٔ ۶۸در کعبه قدم نهاده‌ام وای به من
- شمارهٔ ۶۹گوئی ز ته بستر آن حجله نشین
- شمارهٔ ۷۰اسلام مگو آفت ایام است این
- شمارهٔ ۷۱اسلام مرا ای دل دیندار ببین
- شمارهٔ ۷۲ای شیخ که هست دایم از نخوت تو
- شمارهٔ ۷۳گفتم چو رسد کوکبهٔ دولت تو
- شمارهٔ ۷۴هرچند که بهر پاس جمیعت تو
- شمارهٔ ۷۵لی شیر فلک اسیر صیادی تو
- شمارهٔ ۷۶این کوثر فیض بخش کز خجلت او
- شمارهٔ ۷۷آن شوخ که چشم مردمی دارم ازو
- شمارهٔ ۷۸ای خامه ورق چون به مداد آرائی
- شمارهٔ ۷۹در راه دگر اگرچه چست آمده‌ای
- شمارهٔ ۸۰با آن که به مهر آزمونم کردی
- شمارهٔ ۸۱از الفت درد اگرچه کلفت داری
- شمارهٔ ۸۲این حوض که در دیده هر نکته رسی
- شمارهٔ ۸۳عید آمد و بانگ نوبت سلطانی
- شمارهٔ ۸۴هر نجم که بر فلک رود ز آیت وی
- شمارهٔ ۸۵ای شمع سراپردهٔ شاهنشاهی