قصاید
- شمارهٔ ۱در توحید حضرت باریتعالی و موعظهنفیر مرغ سحر خوان چو شد بلندنوا
- شمارهٔ ۲قصیدهز خاک هر سر خاری که میشود پیدا
- شمارهٔ ۳تجدید مطلعگرت هواست که دایم درین وسیع فضا
- شمارهٔ ۴در مدح شاهزاده شهید سلطان حمزه میرزاای ماه چارده ز جمال تو در حجاب
- شمارهٔ ۵در مدح پریخان خان خانمتا نقش ناتوانی من چرخ زد بر آب
- شمارهٔ ۶وله فی مدیح نواب ولی سلطان‌بن محمدخانناگهان بر گرد بخت ملک سر از مهد خواب
- شمارهٔ ۷وله ایضا من بدایع افکارهسرورا ادعیه‌ات تا برسانم به نصاب
- شمارهٔ ۸فی مدح محراب بیکجهان جهان دگر شد چو گشت زینت یاب
- شمارهٔ ۹در مدح حضرت ختمی‌ماب صلوات الله علیهاز بس که چهره سوده تو را بر در آفتاب
- شمارهٔ ۱۰در مدح میر محمدی خان فرمایدچو گل ز صد طرفم چاک در گریبانست
- شمارهٔ ۱۱در مدح مختارالدوله مرشد قلی‌خان استاجلو علیه‌الرحمه گفتهسرای دهر که در تحت این نه ایوان است
- شمارهٔ ۱۲قصیده در مدح امیر قاسم بیک طبیب فرمایدآن که درد همه کس را به تو فرمود علاج
- شمارهٔ ۱۳وله ایضاتا هست جهان به کام خان باد
- شمارهٔ ۱۴وله ایضااگر چه مادر ایام خوش نتیجه فتاد
- شمارهٔ ۱۵در مدح عالم فاضل شیخ عبدالعالمرا غمی است ز بیداد چرخ بی‌بنیاد
- شمارهٔ ۱۶در مدح پادشاه دکن گفتهدهنده‌ای که به گل نکهت و به گل جان داد
- شمارهٔ ۱۷این قصیدهٔ را در مدح خواجه آصف صفات ابوالقاسم بک وزیر گفته‌اندچرخ را باز مه روی تو حیران دارد
- شمارهٔ ۱۸در مدح شاه طهماسب صفویز آهم بر عذار نازکش زلف آن چنان لرزد
- شمارهٔ ۱۹در مدح شاه طهماسب صفویتا بدن دستگاه جان باشد
- شمارهٔ ۲۰تجدید مطلعملک اگر جسم و عدل جان باشد
- شمارهٔ ۲۱وله من جواهر المنظوماته فی مدح محمدخان ترکمان گفتهزمانه را دگر آبی به روی کار آمد
- شمارهٔ ۲۲وله فی در الفاظه فی مدیحه ایضاشب دوش از فغانم آن چنان عالم به جان آمد
- شمارهٔ ۲۳قصیدهٔ در مدح نظام‌شاه پادشاه دکنچون شاه نطق دست به تیغ زبان کند
- شمارهٔ ۲۴ایضا فی مدح مختارالدوله میرزا شاه ولیسدهٔ آصفیش بود سلیمان به سجود
- شمارهٔ ۲۵وله ایضا قصیدهبر آصف سخی دل به اذل بود سه عید
- شمارهٔ ۲۶ایضا فی مدح شاهزاده مظفرلوا سلطان حمزه میرزا گفتهز پرگار فلک نقشی به روی کار می‌آید
- شمارهٔ ۲۷فی مدح محمدخان ترکمان فی حالة نزوله به کاشاندوش ز ره قاصدی خرم و خندان رسید
- شمارهٔ ۲۸در مدح بلقیس زمان بریخان خانم صبیهٔ شاه طهماسب صفویدی قاصدی به کلبهٔ این ناتوان رسید
- شمارهٔ ۲۹قصیدهٔ در مدح مرتضی نظام شاه بحریزهی محیط شکوه تو را فلک معبر
- شمارهٔ ۳۰تجدید مطلعشبی به دایتش از روزگار هجر به تر
- شمارهٔ ۳۱در ستایش جلال‌الدین محمد اکبر پادشاه فرمایدچو از جوزا برون تازد تکاور خسرو خاور
- شمارهٔ ۳۲قصیدهسهی بالای بزم آرای مه سیمای مهرآسا
- شمارهٔ ۳۳وله ایضارفتی به حرب باد رفیقت درین سفر
- شمارهٔ ۳۴ایضا فی مدحوقت کم بختی که مرغ دولتم می‌ریخت پر
- شمارهٔ ۳۵تجدید مطلعای به فر ذات بی‌همتا دو عالم را مقر
- شمارهٔ ۳۶ایضا در مدح شاهزاده پریخان خانم فرمایدگشت در مهد گران جنبش دهر آخر کار
- شمارهٔ ۳۷در مدح شاهزاده پریخان خانم بنت شاه طهماسب صفویدارم از گلشن ایام درین فصل بهار
- شمارهٔ ۳۸این قصیدهٔ را به جهت محمد نامی گفتهبه ساحل خواهد افتادن دگر بار
- شمارهٔ ۳۹ایضا من نتایج طبعه فی مدح سلطان الافهم محمد امین سلطان ترکمانبیماریی به پای حضورم شکسته خار
- شمارهٔ ۴۰وله ایضا فی مدح بنت شاه دین پناه شاه طهماسب انارالله برهانهبر دوش حاملان فلک باد پایدار
- شمارهٔ ۴۱در مدح فرهاد بیک غلام حاکم دارالسلطنه اصفهاندر نسبت است خسرو شاهان نامدار
- شمارهٔ ۴۲وله ایضا من لطف انفاسه فی مدح اعتمادالدوله میرزا سلمان جابریدر وثاق خاص خود گرد یساق افشاند باز
- شمارهٔ ۴۳در مدح و منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی‌ابن ابی‌طالب علیه‌السلامباز نوبت زن دی بر افق کاخ فلک
- شمارهٔ ۴۴فی مدح خلاصه الوزراء میرزا عبدالله جابریهمایون باد شغل آصفی بر آصف عادل
- شمارهٔ ۴۵قصیدهٔ در مدح یوسف عادل شاه فرمایداقبال بین که از پی طی ره وصال
- شمارهٔ ۴۶وله فی مدیح سلطان خلیل ولد شمخال سلطانداد کوشش اندر عزت مور ذلیل
- شمارهٔ ۴۷در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی‌ابن ابی‌طالبخوش آن زبان که شود چون زبان لوح و قلم
- شمارهٔ ۴۸تجدید مطلعمن و دو اسبه دوانیدن کمیت قلم
- شمارهٔ ۴۹در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی‌ابن ابیطالبای نثار شام گیسویت خراج مصر و شام
- شمارهٔ ۵۰ایضا فی مدیح ولیخان سلطان ترکمانباد در عیش مدام از بهجت عید صیام
- شمارهٔ ۵۱وله ایضا من درر منظوماته فی مدح دستورالاعظم میرزامحمدروزه رفت و آمد از نزدیک مخدوم الانام
- شمارهٔ ۵۲فی مدح صدرالاجل امیر شمس‌الدین محمد کرمانی گفتهایا صبا برسان تحفهٔ درود و سلام
- شمارهٔ ۵۳ایضا فی مدیحهای جهان را به دولت تو نظام
- شمارهٔ ۵۴در شکایت اهل روزگار و حسب حال خود گفتهز تاب مشگل اگر نگسلد رگ جانم
- شمارهٔ ۵۵در مدح شاه طهماسب صفویصد شکر کز شفای شهنشاه کامران
- شمارهٔ ۵۶در مدح شاهزاده شهید سلطان حمزه میرزارایت فتح جدید گفت شه کامران
- شمارهٔ ۵۷ایضا در مدح شاهزاده حمزه میرزابود به چنگ درنگ جیب مهم جهان
- شمارهٔ ۵۸در مدح مرتضی نظام شاه پادشاه دکنای دهر پیر عیش ز سر گیر کاسمان
- شمارهٔ ۵۹در مدح سلطان حسن فرمایدآیت اقبال شد رایت سلطان حسن
- شمارهٔ ۶۰در مدح والی گیلان جمشید زمان گفتهباز شد چشم جهان ای بخت خواب آلودهان
- شمارهٔ ۶۱ایضا من بدایع افکاره فی مدح اعتمادالدوله میرزا لطف اللهدمید صبحی و از پرتو دمیدن آن
- شمارهٔ ۶۲فی مدح امیر اعظم یوسف بیک بن محمدخان ترکمانکاشان که مصر روی زمین است در جهان
- شمارهٔ ۶۳در مدح سلطان‌الاعظم الاعدل ابوالمظفر شاه عباس الموسوی الصفوی گفتهشد عراق آباد روزی کز خراسان شد روان
- شمارهٔ ۶۴فی مدح ولده ولیجان سلطان ترکمان گفتهچو دی نسیم سحر خورد بر مشام جهان
- شمارهٔ ۶۵فی مدح دستورالاعظم ابوالمید میرزا جابری طاب ثراهباد مسعود و همایون خلعت شاه جهان
- شمارهٔ ۶۶فی مدح سلطان محمد صفویرسید باز به گوش زمان نوید امان
- شمارهٔ ۶۷فی مدح سلطان‌العادل حمزه میرزاشکر خدا که پایهٔ دولت ز آسمان
- شمارهٔ ۶۸وله ایضابه که درین گفته معجز بیان
- شمارهٔ ۶۹در مدح شاه اسمعیل بن شاه طهماسب صفویمژده‌ای اهل زمین که اقبال بر هفت آسمان
- شمارهٔ ۷۰وله ایضا فی مدح اخوته محمد ممن سلطان ترکمانبه عنوان عیادت ساخت مقدار مرا افزون
- شمارهٔ ۷۱در مدح شاهزاده شهید سلطان حمزه صفویمژده عالم را که دهر از امر رب‌العالمین
- شمارهٔ ۷۲ایضا من جمله اشعاره فی مدح میر محمدامین خان ترکمان گفتهداده فزون از فلک زیب زمان و زمین
- شمارهٔ ۷۳در مدح شاه سلطان محمدبن شاه طهماسب صفوی انارالله برهانهیارب از عزالهی قرنها دارد نگاه
- شمارهٔ ۷۴وله ایضابه صبر یافت نهال امید نشو و نمائی
- شمارهٔ ۷۵فی مدح خواجه معین‌الدین احمد شهریاریبر اشراف این عید و آن کامکاری
- شمارهٔ ۷۶وله ایضا من بدیع افکارهدرین ضعف آن قدر دارم ز بیماری گر انباری
- شمارهٔ ۷۷ایضا فی مدیحهبده داد طرب چون شد بلند از لطف ربانی
- شمارهٔ ۷۸در مدح مختارالدوله العلیه میرزامحمد کججی گفتهبه شاه شه نشان تا باشد ارزانی جهانبانی
- شمارهٔ ۷۹وله ایضا من بدایع افکارهاز آنم شکوه است از طول ایام پریشانی
- شمارهٔ ۸۰وله ایضا فی مدح محمدخان ترکمانبیا ای رسول از در مهربانی
- شمارهٔ ۸۱ایضا فی مدح محمدخان ترکمان گفته شدهدوستان مژده که از موهبت سبحانی