محتشم — شعر آیینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtasham-poetry.com
- شمارهٔ ۱مختصری از کتاب مثنوی مسمّی به خراباتثناهاست پیر خرابات را
- شمارهٔ ۲در گشایش این نامهٔ نامی و درج گرامی گویدمغنّی نوایی بیا ساز کن
- شمارهٔ ۳در صفت دنیای ناپایدار که قبله کج نظران و دام فریب بی خبران است و مذمّت اهل آن گویدشنیدم ز مخمور میخانه ای
- شمارهٔ ۴در تحسر فرقت رفتگان و تذکر حال گذشتگان گویدکجا رفت آیین مردان حق؟
- شمارهٔ ۵در سماع سخن از شیخ مصلح الدّین سعدی شیرازی و تأثیر آن نغمه پردازیسراینده ای دوش وقت سحر
- شمارهٔ ۶ذکر تلقین ارشادمآب استادی نوٌر الله مضجعهمرا داد روشن روانی سبق
- شمارهٔ ۷در خطاب پادشاه که صلاح وی صلاح این کارگاه و فسادش تباهی نظام انام است گویدالا ای جهاندار فرخنده خوی
- شمارهٔ ۸حکایت در محافظت حال و مراقبت مآلیکی بار دل در گل افتاده ای
- شمارهٔ ۹حکایت در توسّلی کلّی به حریم جلال قادر بی همتا و تجافی از ماسواسفر پیشم آمد شبی فصل دی
- شمارهٔ ۱۰حکایت درآیین فتوّت و شیوهٔ مروّتشنیدم که عیسی علیه السلام
- شمارهٔ ۱۱مکالمهٔ شیخ الرئیس با کنّاس در قناعت و ترک تحمّل منّت از ناس در مذمّت طمع و زشتی آن گویدشبی سر برآوردم از جیب خویش
- شمارهٔ ۱۲بی ارزشی دنیا و مثال اهل دنیایکی طفل نادان ز خیره سری
- شمارهٔ ۱۳شرمندگی از ستایشگرانشنیدم که صاحبدلی پاک دلق
- شمارهٔ ۱۴در ستایش آزادگی و ذمّ طمعیکی مرد دانا دل هوشیار
- شمارهٔ ۱۵حکایت سیرت بهرام با عدل و داد در شفقت و انصاف با عبادشنیدم که در عهد بهرام گور
- شمارهٔ ۱۶حکایت از تاریخ دهقان در صعوبت صحبت احمقانرقم کرده با نوک کلک دبیر
- شمارهٔ ۱۷در نوائب زمان و معاتبهٔ سفلگان گویدبه عهدی که طبعم نوا ساز بود
- شمارهٔ ۱۸حکایت از واردات خویشفتادم شبی در بیابان حی
- شمارهٔ ۱۹حکایت در مکافات درست کرداران و مجازات نیکوکارانشنیدستم از راوی باستان
- شمارهٔ ۲۰حکایت در تحذیر از انس به زخارف کودک فریبشنیدم که یحیی بن برمک پگاه
- شمارهٔ ۲۱در فصل خطاب و خاتمهٔ کتاب گویدحزین از سخن سنجی بی حضور